Briefje aan Thierry Baudet

Beste Thierry, 

De afgelopen dagen wordt het nieuws gedomineerd door jou en Mark Rutte. In aanloop naar de Europese verkiezingen is het zelfs in de periferie doorgedrongen dat Mark ”teflon” Rutte jou heeft uitgedaagd voor een debat over de toekomst van de Europese Unie. Uiteraard heb je de handschoen opgepakt. Inmiddels lijkt het er op dat locatie en overige condities vastliggen. In Friesland zouden we dan zeggen “It giet oan”.  Het is nog wel even zoeken naar een neutraal debatleider. Persoonlijk zou ik Roderick Veelo aanbevelen. Het laatste geschil is ook eenvoudig op te lossen. Het debat wordt live uitgezonden, zodat er niet geknipt kan worden. Welke zender hiervoor het meest geschikt is laat ik aan jullie. De livestream is verder via de diverse social media te volgen. Een aandachtspuntje is wel dat fakenews wordt geblokkeerd door diverse media. Maar in dit briefje wil ik het niet over de invulling hebben, integendeel ik wil je goede raad meegeven.

“Briefje aan Thierry Baudet” verder lezen

[Prisma Podcast: Deel 6] Over Boxtelse Varkens, Hans Brusselmans en de Europalezing

Je zou maar varkensboer zijn, je volledig aan de regels houden en ineens wordt je bedrijf gekaapt. Niet alleen door anti-vlees activisten, maar ook door Europese regelgevingen. Je inkomsten staan op het spel, de lokale overheid grijpt halfzacht in en de pers laat steken vallen. Waar kun je dan terecht? Nou, misschien bij Prisma Podcast. Daar zijn we niet bang om man en paard te benoemen.

Uiteraard gaat het deze editie niet alleen over de stalkaping en inkomstenderving op het platteland, maar ook over bijvoorbeeld de visie van de SP over de Europese Unie en in het bijzonder ene Hans Brusselmans. Een ruim uur eigenzinnige doch onderbouwde journalistiek en opinie die je zoals je inmiddels gewend bent via een diversiteit aan kanalen tot je kunt nemen in deel 6 van onze digitale radio-uitzending.

We werken met onze vertrouwde kernwaarden: zonder adverteerders, zonder externe funding, zonder bemoeienis, zonder last en ruggespraak, zonder redactie maar mét een enorme lading rauw plezier en soms bijtende humor. En wij hopen dat jullie dat ook weer hebben!

Aflevering 6

[Prisma Podcast: Deel 5] Over Pretpark Amsterdam, Polenuitbuiting bij Pauw, Sophie in ‘t Geld van €66 en techcensuur.

Jazeker, we waren er een weekje tussenuit vanwege koppijn en drukte, maar we laten ons niet kennen. Vandaag dus weer een fonkelnieuwe, enorm vlammende en stiekem best leerzame aflevering van Prisma Podcast. De afgelopen week stond in het teken van mediagekte, zakkenvullen en misinformatie, dus tijd om dat weer eens goed en stevig onder de loep te nemen.

Deze keer behandelen we de onderwerpen nog een beetje dieper dan anders en waar gehakt wordt, vallen spaanders. Dus luister lekker een ruim uurtje naar onafhankelijke, vlammende doch onderbouwde betogen die je via een diversiteit aan kanalen tot je kunt nemen in deel 5 van onze digitale radio-uitzending. Immers, als de reguliere media verzaakt, zullen we het zelf maar moeten doen.

Want nogmaals, we werken zonder adverteerders, zonder externe funding, zonder bemoeienis, zonder last en ruggespraak, zonder redactie maar mét een enorme lading rauw plezier. En wij hopen dat jullie dat ook weer hebben!

Aflevering 5

Het grote taboe op een onbenoemde groep nieuwkomers

Laten we eindelijk eens de roze olifant in de kamer benoemen aangaande een grote groep ‘nieuwe Nederlanders’. Veel mensen van vooral de goegemeente van linkse en religieuze signatuur, durven het onderwerp nog steeds niet écht bespreekbaar te maken, terwijl ze juist de grootste aanjager lijken te zijn van het probleem. Vanuit hun ideologische perspectief, dan wel uit empathische overwegingen, zijn ze zelf de spreekwoordelijke blinde geworden in het land van eenogigen. Sterker nog; met hun eigen gedragingen en handelingen haalt men er jaarlijks logischerwijs, direct en indirect, steeds meer van binnen. Dankzij het volharden in politieke zin evenals persoonlijke overtuiging van voornoemde groeperingen, hebben kritische Nederlanders op dit urgente dilemma al decennia lang enkel het nakijken.

Door jaarlijkse groei van deze horde ongeletterden zijn er niet alleen in Nederland, maar juist wereldwijd, enorme problemen ontstaan. Omdat men in zulke grote getale komt en nooit meer teruggaat naar de plek van herkomst, lijkt het een onbegonnen gevecht tegen een apocalyptische schaduwbokser. Bizar genoeg wil bijna geen enkele overheid ingrijpen, terwijl er in elk verkiezingsprogramma van alle politieke partijen wel op de gevolgen wordt gewezen.

Maar laten we ons beperken tot de eigen importpolder van het grote taboe. We weten dat er jaarlijks tussen de 160 duizend en 210 duizend afzonderlijke gevallen aangemeld worden bij de Nederlandse overheid. Deze nieuwkomers hebben vrijwel nooit een geldig paspoort, en hun identiteit blijkt altijd lastig te achterhalen. Vaak wordt er zelfs een nieuwe verzonnen, of wordt uit wanhoop via familieleden gepolst wat bijvoorbeeld hun geboortedatum of zelfs hun naam is, gezien de personen in kwestie te emotioneel of vocaal niet capabel genoeg zijn om dit zelf op correcte wijze te laten administreren. En tel daarbij op dat bijna alle gevallen een variant van kettingmigratie zijn. Een recept voor ongebreidelde chaos.

De problemen met deze mensen stapelen zich snel op zodra ze gehuisvest zijn, of bijvoorbeeld nadat een voogd aangewezen is. Ze spreken feitelijk nooit de taal van het land waarin ze zich begeven en taalles heeft geen enkele zin omdat de integratie de eerste jaren zeer moeizaam gaat, zoals ook vele studies uitwijzen. Hoewel de sociale omstandigheden vaak goed zijn (er is zelden sprake van complete isolatie en ze worden in de regel goed begeleid), is het bekend dat ze de eerste jaren geen studie gaan volgen of werkzaamheden verrichten. Vaak mogen ze dit absurd genoeg niet eens, vanwege wetgeving of bepalingen. Daarbij vestigen ze zich nagenoeg altijd in de buurt van familie of mensen van dezelfde afkomst, waardoor er een vrij monolithische leefomgeving ontstaat.

Vanwege het gebrek aan zelfredzaamheid op zowel linguïstisch, financieel alsook educatief niveau blijven deze mensen op deze vlakken lang afhankelijk van hun directe omgeving en lokale overheid. Inclusief eventuele zorgvoorzieningen, die ook nog eens stijgende kosten met zich meebrengen. Maar het kan nog gekker, want onze eigen regering voorziet daar bovenop in vele duizenden euro’s per jaar aan toeslagen en uitkeringen, zonder dat ze er iets voor hoeven te doen. Het gaat zelfs zo ver dat er vaak geen enkel formulier ingevuld hoeft te worden door de betrokkenen om de bankrekening periodiek gespekt te zien raken.

Uiteraard zijn er mensen aan alle kanten van het politieke spectrum die zich hierover terecht grote zorgen maken. We weten dat deze nieuwkomers en hun (financiële) behoeften afbreuk doen aan onze toch al fragiele pensioenvoorzieningen, aan de schaarste van leefruimte (zoals op termijn de huurwoningen in de sociale sector met hun huidige lange wachtrijen) en uitkeringen en toeslagen die door de belastingbetaler moeten worden opgehoest. Het gekke is eigenlijk dat mensen die zich normaliter vanuit de ecologische, duurzame en klimaatactivistische van hun hardst laten horen, nu de stille trom slaan. Terwijl we weten dat mensen die in een Westerse samenleving ‘nieuwkomen’, een jaarlijks gemiddelde CO2-voetafdruk van 58 ton per jaar (!) krijgen, waar het daarvoor nagenoeg nihil was. Hypocriet, nietwaar?

Als dit alles voor korte termijn zou gelden en er binnen enkele jaren een productieve bijdrage verwacht mocht worden door deze groep gelukszoekers, zou bijna niemand zich daar echt druk om maken. Statistieken, onderzoeken en ervaringen wijzen echter altijd het tegendeel uit. Ze kosten vele tonnen voordat ze zelfredzaam zijn, en zelfs dan is het nog maar de vraag of dat zo blijft, als er überhaupt al een plus op de eindbalans komt te staan. Het wordt zelfs erger als je weet dat deze mensen statistisch gezien vele malen meer vandalisme alsook immateriële zaken zoals geluidsoverlast en zelfs verkeershinder veroorzaken, omdat ze de regels totaal niet kennen.

Wie is deze groep nieuwkomers die de toekomst voor ons donkerder kleuren, vraagt u zich af? Ik heb het uiteraard over baby’s. Het enige wat ze kunnen is nemen en er wordt van ons verwacht dat we ze alles geven. Niet alleen ben je moreel verwerpelijk als je daar vraagtekens bij zet, maar ook nog eens het onderwerp van een vragenvuur vol onbegrip als je niet meedoet met het productiecircus. Persoonlijk heb ik er twee in huis genomen, dus niemand kan mij betichten van vooringenomenheid of een dubbele moraal als ik kritiek uit op de mogelijke desastreuze gevolgen van deze instroom van initieel kansloze afhankelijken.

Dus laat ik het maar voor eens en altijd duidelijk maken, met het risico voor het gerecht te worden gesleept: Minder, minder, kinder!

Pardon?

Op de dag dat de blokkeerfriezen collectief weigeren hun DNA af te staan zit onze Tweede Kamer te debatteren over een akkoord dat ertoe leidt dat we nog lang niet af zijn van Rutte III. Even gloorde er hoop na de uitlatingen van onze *kuch* volgende minister-president Klaas “proefballon” Dijkhoff. Valse hoop uiteraard, want iedereen weet heus wel dat een regeerakkoord net zoiets is als een planning, namelijk niet meer dan een richtlijn die continu wordt bijgesteld aan de huidige realiteit. Stel je voor dat een regeerakkoord bindend zou zijn, dan zou de VVD zo maar iets van een visie vastgelegd hebben. En daar is Rutte fel op tegen. Het akkoord dat vandaag besproken wordt is het nieuwe kinderpardon dat geen kinderpardon mag heten.

“Pardon?” verder lezen

Communicatie als wapen

De komende tijd staat weer in het teken van propaganda en volksverlakkerij, want er komen weer verkiezingen mensen. Alle verkiezingen zijn belangrijk voor onze leiders, omdat we daarmee onze instemming herbevestigen van een beleid waar we grote vraagtekens bij zouden moeten zetten. Een patriot waarmee ik regelmatig van gedachten mag wisselen heeft een verzameling van stripjes gemaakt. Hij heeft mij gevraagd deze hier te delen. Het betreft een bundeling van cartoons voorzien van enkele zinnige opmerkingen. Ik zou zeggen delen.

“Communicatie als wapen” verder lezen

Staat het OM voor openbare misleiding?

In de maand november bracht Nieuwsuur ons een drieluik over uitdagingen waar het OM, de Politie en onze rechtspraak in terecht zijn gekomen. Mij bekroop het gevoel dat deze uitzendingen tot stand kwam om later te kunnen zeggen “we told you so”.  Kennelijk had men op voorhand een excuus nodig voor zaken die later aan het licht zouden komen. Afgelopen zaterdag bracht Argos ons daar een goed voorbeeld van.  Het verhaal van Lisa is een zeer aangrijpende uitzending waarin zeer zorgvuldig verslag wordt gedaan van een reeks kindermisbruik zaken binnen een gezin. De vader gooit het op laster vanwege een vechtscheiding maar Argos toont middels zorgvuldig onderzoek aan dat er mogelijk meer aan de hand is en er sprake is van een in mijn beleving schandalige doofpot binnen het OM.

Het voelt niet goed om hier de details van de radio uitzending te herhalen maar ik denk dat 99% van de mensen van mening zullen zijn dat acute vervolging van de daders op zijn plaats zou zijn. Helaas staat deze zaak niet op zichzelf en maak ik mij ernstig zorgen over de gang van zaken in dit landje. Vorige week donderdag werd ik gebeld door een advocaat die ik regelmatig mag assisteren. Het verzoek was mee te kijken naar een zaak van een gegijzelde vrouw die al 20 jaar klokkenluider is inzake pedofilie.

Het betreft Nathalie Augustina een ex topmodel die, na zelf ook slachtoffer te zijn geweest van kindermisbruik, ruim 20 jaar bezig is geweest met onderzoek en het in kaart brengen van netwerken waarin kindermisbruik op grote schaal een soort standaard lijkt te zijn. Op het moment dat haar boek op de markt verscheen werd ze gegijzeld en opgesloten door de GGD in Amsterdam. Dit nadat de rechter tot 3 maal toe de publicatie van haar boek niet wenste tegen te houden. Haar boek schetst een schrikbarend beeld inzake misbruik van kinderen. Inmiddels is het boek ook vertaald naar het Nederlands en de Nederlandse versie bevat ook nog een aanvulling, u bestelt het bijvoorbeeld hier.

Sinds vorige week vrijdag heb ik ongeveer dagelijks contact met haar. Maandagmiddag zou ik haar spreken. Al vroeg in de ochtend kreeg ik een belletje van haar, op zaterdag hadden ze haar voor de derde maal tegen haar wil in een injectie gegeven waardoor ze uiteindelijk maandagochtend vroeg in elkaar was gestort. Op de afgesproken plek kon de afspraak dus niet doorgaan, echter met een goede vriendin besloot ik dan maar naar de kliniek te gaan. Bij de receptie melden bleek zinloos, want daar ontkenden ze dat ze was opgenomen. Echter via een zij-ingang konden we binnensluipen en op de bewuste afdeling komen.

Het was tegen 14 uur toen we bij haar waren en we hebben tot ongeveer 22 uur met elkaar gesproken. Als ik hier ga publiceren wat mij ter ore kwam dan vrees ik dat ik per omgaande ook zal worden opgesloten. Ik adviseer mensen derhalve met een nuchtere maag het boek maar eens te gaan lezen. Indien mensen de voorkeur geven aan het beeld waarmee ze zijn opgevoed, namelijk dat wij in een democratie en rechtstaat leven, adviseer ik hen het boek niet te gaan lezen en ook zeker niet de uitzending van Argos terug te luisteren. Tevens raad ik de mensen die gele vestjes dragen af deze informatie tot zich te nemen, aangezien vreedzaam protest dan alsnog weleens kan omslaan in geweld. Kamerleden zijn allang geïnformeerd en op de hoogte en sluiten al jaren de ogen voor allerlei misstanden in dit land.

Wat we in elk geval wel getracht hebben is via de formele weg een einde te maken aan de gijzeling en vergiftiging middels medicijnen van Nathalie. De rechtbank had namelijk toestemming gegeven voor de gijzeling tot 24 november. Tot die tijd heeft de GGZ getracht Nathalie te laten tekenen voor behandeling. Dit heeft ze gelukkig geweigerd, derhalve had ze 24 november vrijgelaten moeten worden. Iemand tegen zijn of haar wil van zijn of haar vrijheid beroven is voor de goede orde strafbaar. Nadat we verzochten aan de GGZ haar te ontslaan, hetgeen werd geweigerd, hebben we de politie erbij gehaald. Ook deze konden niks doen of weigerden terwijl ze nota bene op een heterdaad situatie afkwamen. Het advies van de politie was dinsdag maar aangifte te komen doen op het bureau. Uiteindelijk is er woensdag aangifte gedaan, niet op het bureau maar bij de hoogst mogelijk instantie. Ook daarvan verwacht ik zelf niet zoveel, uit de praktijk weet ik dat op een aangifte van een curator 100 man bij het OM en Fiod worden vrijgemaakt voor vervolging, maar in zaken zoals Lisa en Nathalie geeft men gewoon niet thuis. Het OM lijkt bewust weg te kijken en misleid daarmee een rechthebbende.

Sluit ik af met een vraag aan mensen die betrokken zijn bij deze ellende. Stop ermee en maak excuses of vertrek. Langer doorgaan en proberen alles in doofpotten te stoppen maakt de wond allen maar dieper.

Update

Terwijl dit artikel werd geplaats hield Google een schoonmaak actie en  werkt de link misbruik van kinderen opeens niet meer. Wellicht dat deze link wel blijft bestaan. https://justice4poland.com/2018/09/03/ex-model-incarcerated-for-exposing-illuminati-child-sacrifice/

Is de Nederlandse staat in oorlog met zijn eigen bevolking.

Best lang geleden vroeg ik mij dit reeds af, schreef er een stuk over en nu dus een vervolg.

Want het antwoord is nu volledig bekend, het antwoord is ja!

We hadden destijds de AZC-Toestanden, Oranje, Geldermalsen, het liep flink uit de hand maar op de achtergrond was er iemand die dat protest rustig en vreedzaam wilde houden. Iemand die weloverwogen altijd doortastend de rust bewaarde in alle hectiek.

Dat was ik, Jules Verbraak. Altijd doorgeslagen lui aanpakken en altijd het protest proberen te normaliseren. We hebben destijds gezien hoe een vrouw die niks met het criminele verzet te maken had het ziekenhuis ingeslagen werd. We wilden gewoon in conversatie met het COA, media en politieke partijen.

Nu zijn we een paar jaar verder en ik heb mij in de jaren ervoor nog ingezet voor #geenpeil en was daarna klaar met de politiek, genoeg andere zaken aan mijn hoofd. En nu jaren later slaat het noodlot weer toe. De gele Hesjes, die ik in Nederland volledig niet serieus neem zorgden voor een nieuwe escalatie.

Heb helemaal niks met die beweging te maken, neem het niet serieus want in Nederland gaan we toch niet massaal de straat op. Dat weet iedereen. Nederland wil polderen, niks veranderen, nooit!

En juist nu wordt duidelijk waarom Nederland zo bang is, de meningen buiten de bubbel moeten de kop ingedrukt worden. De meningen van mensen die zich weggezet voelen, de meningen van mensen die niks meer te zeggen hebben. Die mensen worden steeds vaker wakker!

De overheid is namelijk doodsbang en in staat van oorlog met de burger. De overheid walst binnen wanneer je als barman cocktails brouwt. De overheid wil je telefoon, de overheid wil telegram lezen, de overheid kan de context niet lezen, de overheid zorgt ervoor dat je vriendin huilend in een stoel zit.

De overheid is een giftige cocktail en de Nederlandse staat is in oorlog met zijn Burgers.

En dus hebben de gele Hesjes een goed punt!

De stem van het midden

Vandaag is de eerste dag dat we in navolging van Frankrijk en Duitsland de stem van het midden zouden moeten horen. Op meerdere plaatsen in Nederland hebben verontruste burgers zich getooid in een geel hesje om de straat op te gaan. Burgers die willen laten zien dat ze zich zorgen maken over de toekomst. Burgers die de gevolgen van het decennialange juk van het neoliberalisme voelen. Hoewel Nederland nog steeds één van de meest welvarende landen ter wereld is, moeten we constateren dat deze welvaart inmiddels geen evenwichtige verdeling meer kent. Primaire levensbehoeften als wonen, zorg, onderwijs, betaald werk, sociaal vangnet, toekomstperspectief en veiligheid zijn niet meer vanzelfsprekend. En laten dit nou net de zaken zijn die het grootste deel van de bevolking wil.

“De stem van het midden” verder lezen

Schrijven de blokkeerfriezen geschiedenis?

Vrijdag 9 november 2018 was het dan eindelijk zover. De rechterlijke macht heeft onomstotelijk bewezen dat ze een speelbal is geworden van de politiek. Het definitieve bewijs is geleverd met de uitspraak van de zaak tegen de blokkeerfriezen. Een uitspraak die verregaande consequenties kan hebben gezien de verontwaardiging die inmiddels terug te lezen is op diverse blogs en de Social Media. Een verontwaardiging die zo maar kan omslaan in daadwerkelijke acties bij de intocht van 17 november a.s. Ik zou niet graag in de schoenen staan van de lieden van KOZP die dan op 18 locaties hun recht op demonstratie willen omzetten in actie. De reacties zijn namelijk niet te voorspellen, maar zullen van een andere orde zijn dan de relatief onschuldige blokkade van vorig jaar. Met deze politieke uitspraak heeft de rechterlijke macht de spreekwoordelijke lont in het kruitvat aangestoken. The heat is on!

“Schrijven de blokkeerfriezen geschiedenis?” verder lezen