[Prisma Podcast: Deel 30] Over Asscher en het slopen van de klassieke PvdA en het aankomende formatiedilemma

Na drie weken verschoond te zijn van onze feiten, meningen, achtergronden en humoristische kwinkslagen, zijn we blij en vereerd dat we weer een aflevering van Prisma op de digitale snelweg mogen zetten. In deze tijd ook wel erg prettig, want gezien het coronavirus zullen we toch waarschijnlijk tot aan onze dood thuis moeten blijven. En dan kun je maar beter wat te luisteren hebben. Deze keer nemen we de overweldigend succesvolle en integere carrières van Wiebes en Asscher volop onder de loep.

Want gezien de overmatige aandacht voor de boomerhoest in de reguliere media, lijkt het nergens anders meer over te gaan dan economische paniek en zelf-quarantaine. Terwijl er écht nog wel prangende zaken, zoals de Zwarte Lijst van de Belastingdienst en de Toeslagenaffaire, veel aandacht verdienen. Want zowel Asscher als Wiebes waren hier dichtbij betrokken, maar vooral in het geval van de PvdA-regent noopte dit tot een totale evaluatie. Want hoe geschikt is Lodewijk eigenlijk voor een machtspositie? Geven resultaten uit het verleden zekerheid voor de toekomst?  Dit alles en nog veel meer bespreken we tot in detail in onze eigenzinnige internetradio die je via een diversiteit aan kanalen tot je kunt nemen in deel 30 van onze podcast!

We werken met onze vertrouwde kernwaarden: zonder adverteerders, zonder externe funding, zonder bemoeienis, zonder last en ruggespraak, zonder redactie maar mét een enorme lading rauw plezier en soms bijtende humor. En wij hopen dat jullie dat ook weer hebben!

 

 

Boven de wet staan!

De afgelopen dagen heb ik me in een dossier mogen verdiepen waar de Belastingdienst wederom een hoofdrol speelt. Zoals gewoonlijk gaat het niet om een positieve hoofdrol als het deze dienst betreft. Terwijl de afwikkeling nog gaande is van de kinderopvangtoeslagaffaire lijkt een nieuwe affaire in de maak. Wat is er namelijk aan de hand.

Lees “Boven de wet staan!” verder

[Prisma Podcast: Deel 29] Over hoe de vlag van inclusiviteit wappert boven een totalitaire overheid

Met grote verbazing lazen we afgelopen week de nieuwe plannen van onze overheid om diversiteit te bevorderen voor vrouwen en minderheden. Uiteraard wel hoofdzakelijk in de top, want daar draait het de dames en heren politici eigenlijk alleen om. Het gaat immers om de voorbeeldfunctie, terwijl de politieke partijen en de SER zelf zo wit zijn als een leeg canvas. Ironisch genoeg geldt dat blijkbaar ook voor hun inhoudelijke kennis van de arbeidsmarkt. Want ook lanceerden ze een plan om kansarme allochtoniërs een kontje te geven qua opleiding, werk en werkgeversdwang.

Het feit dat ze hier niet alleen wetten mee overtreden, maar ook zo ver in uw persoonlijke data dringen zodat ze gaan denken te weten in welk hokje u past, maakt ze verder niets uit. Discriminatie onder de vlag van inclusiviteit is het plan, en u moest het doen met een minimale voetnoot in de media. Dus namen we ruim een uur de tijd om het Orwelliaanse stappenplan van drie Ministers juridisch, feitelijk en inhoudelijk tot op het bot toe te fileren. We zeggen het zelden, maar u weet niet wat u gehoord heeft zodra deze editie van Prisma is afgelopen. Van het grotendeels zelf gecreëerde probleem van arbeidsmarktdiscriminatie, tot aan de minimale omvang daarvan in ons Nederland en het koppelen van je BSN aan je vermeende culturele identiteit. Dit alles en nog veel meer bespreken we tot in detail in onze eigenzinnige internetradio die je via een diversiteit aan kanalen tot je kunt nemen in deel 29 van onze podcast!

We werken met onze vertrouwde kernwaarden: zonder adverteerders, zonder externe funding, zonder bemoeienis, zonder last en ruggespraak, zonder redactie maar mét een enorme lading rauw plezier en soms bijtende humor. En wij hopen dat jullie dat ook weer hebben!

[Prisma Podcast: Deel 28] Over een lavendelmisstap, het fileren van een Borstlap en de medicijnkosten-natrap

Er ging even een weekje overheen, maar eindelijk zijn we bekomen van de verbazing over de adviezen van commissie Borstlap voor het volgende kabinet aangaande de arbeidsmarkt. Zelden hebben we zulke opzichtelijke onkunde gezien, dus gingen de gedachten ook direct uit naar kwade wil. In deze aflevering fileren we niet alleen de voorstellen, maar leggen we ook uit waar het vandaan komt, wie hier baat bij hebben en waarschuwen we voor de uitvoering.

En u raadt het al; de overheid zelf en haar portemonnee zouden bij het aannemen van dit soort adviezen flink groeien, ten koste van eigenlijk ieder ander. Maar als je denkt dat stemmen op oppositiepartijen dan een betere keuze is, mag je je afvragen of de voorlieden van deze partijen zelf wel alles op een rijtje hebben. Ik bedoel; wij houden ook wel van een drankje, maar niet van racisme. Dit alles en nog veel meer bespreken we tot in detail in onze eigenzinnige internetradio die je via een diversiteit aan kanalen tot je kunt nemen in deel 28 van onze podcast!

We werken met onze vertrouwde kernwaarden: zonder adverteerders, zonder externe funding, zonder bemoeienis, zonder last en ruggespraak, zonder redactie maar mét een enorme lading rauw plezier en soms bijtende humor. En wij hopen dat jullie dat ook weer hebben!

Symptoompolitiek

Maandag 2 september keert ons kabinet terug van het zomerreces, een vakantie die begon op 5 juli jongst leden. Een vakantie met een lengte waar iedere werkende jaloers op wordt. Goed uitgerust keren onze kabinetsleden terug om te beginnen aan de periode tot het volgende reces, het kerstreces dat begint op 18 december. De komende tijd staan er weer enige hoofdpijndossiers op de agenda die zo maar kunnen leiden tot ellenlange vergaderingen laat in de nacht. De belangrijkste dossiers zijn de wet Big II en de Wet Arbeidsmarkt in Balans. Uiteraard zal terloops ook het klimaat ter tafel komen na de enorme records die zijn gevestigd tijdens het reces en de pensioenen zullen niet onbesproken blijven. Tussendoor ter ontspanning nog even Prinsjesdag, de dag waar het stemvee met een prachtige begroting weer eens wordt voorgespiegeld dat we er allemaal op vooruit gaan. Er zijn gek genoeg ook nog steeds mensen die dat echt geloven. Voor de ongelovigen zal de NPO alle registers weer opentrekken om ze alsnog te overtuigen.

Lees “Symptoompolitiek” verder

Briefje aan Rene Paas

 

Geachte heer Paas,

De afgelopen dagen bent u veelvuldig in het nieuws met als voorlopig hoogtepunt uw optreden in Buitenhof vandaag. De aanleiding is uw interview van zaterdag j.l in het Dagblad van het Noorden. In dit interview geeft u correct weer dat de Groningers het zat zijn om hun leefomgeving, huizen en provincie naar de gallemiezen te zien gaan, terwijl er miljarden over de balk worden gesmeten aan procedures, bestuurlijk overleg en overbodige instituten. De tijd is dan ook aangebroken om dit circus te beëindigen. De vraag is of u de persoon bent die dat kan bewerkstelligen?

Lees “Briefje aan Rene Paas” verder

Briefje aan Thierry Baudet

Beste Thierry, 

De afgelopen dagen wordt het nieuws gedomineerd door jou en Mark Rutte. In aanloop naar de Europese verkiezingen is het zelfs in de periferie doorgedrongen dat Mark ”teflon” Rutte jou heeft uitgedaagd voor een debat over de toekomst van de Europese Unie. Uiteraard heb je de handschoen opgepakt. Inmiddels lijkt het er op dat locatie en overige condities vastliggen. In Friesland zouden we dan zeggen “It giet oan”.  Het is nog wel even zoeken naar een neutraal debatleider. Persoonlijk zou ik Roderick Veelo aanbevelen. Het laatste geschil is ook eenvoudig op te lossen. Het debat wordt live uitgezonden, zodat er niet geknipt kan worden. Welke zender hiervoor het meest geschikt is laat ik aan jullie. De livestream is verder via de diverse social media te volgen. Een aandachtspuntje is wel dat fakenews wordt geblokkeerd door diverse media. Maar in dit briefje wil ik het niet over de invulling hebben, integendeel ik wil je goede raad meegeven.

Lees “Briefje aan Thierry Baudet” verder

Het grote taboe op een onbenoemde groep nieuwkomers

Laten we eindelijk eens de roze olifant in de kamer benoemen aangaande een grote groep ‘nieuwe Nederlanders’. Veel mensen van vooral de goegemeente van linkse en religieuze signatuur, durven het onderwerp nog steeds niet écht bespreekbaar te maken, terwijl ze juist de grootste aanjager lijken te zijn van het probleem. Vanuit hun ideologische perspectief, dan wel uit empathische overwegingen, zijn ze zelf de spreekwoordelijke blinde geworden in het land van eenogigen. Sterker nog; met hun eigen gedragingen en handelingen haalt men er jaarlijks logischerwijs, direct en indirect, steeds meer van binnen. Dankzij het volharden in politieke zin evenals persoonlijke overtuiging van voornoemde groeperingen, hebben kritische Nederlanders op dit urgente dilemma al decennia lang enkel het nakijken.

Door jaarlijkse groei van deze horde ongeletterden zijn er niet alleen in Nederland, maar juist wereldwijd, enorme problemen ontstaan. Omdat men in zulke grote getale komt en nooit meer teruggaat naar de plek van herkomst, lijkt het een onbegonnen gevecht tegen een apocalyptische schaduwbokser. Bizar genoeg wil bijna geen enkele overheid ingrijpen, terwijl er in elk verkiezingsprogramma van alle politieke partijen wel op de gevolgen wordt gewezen.

Maar laten we ons beperken tot de eigen importpolder van het grote taboe. We weten dat er jaarlijks tussen de 160 duizend en 210 duizend afzonderlijke gevallen aangemeld worden bij de Nederlandse overheid. Deze nieuwkomers hebben vrijwel nooit een geldig paspoort, en hun identiteit blijkt altijd lastig te achterhalen. Vaak wordt er zelfs een nieuwe verzonnen, of wordt uit wanhoop via familieleden gepolst wat bijvoorbeeld hun geboortedatum of zelfs hun naam is, gezien de personen in kwestie te emotioneel of vocaal niet capabel genoeg zijn om dit zelf op correcte wijze te laten administreren. En tel daarbij op dat bijna alle gevallen een variant van kettingmigratie zijn. Een recept voor ongebreidelde chaos.

De problemen met deze mensen stapelen zich snel op zodra ze gehuisvest zijn, of bijvoorbeeld nadat een voogd aangewezen is. Ze spreken feitelijk nooit de taal van het land waarin ze zich begeven en taalles heeft geen enkele zin omdat de integratie de eerste jaren zeer moeizaam gaat, zoals ook vele studies uitwijzen. Hoewel de sociale omstandigheden vaak goed zijn (er is zelden sprake van complete isolatie en ze worden in de regel goed begeleid), is het bekend dat ze de eerste jaren geen studie gaan volgen of werkzaamheden verrichten. Vaak mogen ze dit absurd genoeg niet eens, vanwege wetgeving of bepalingen. Daarbij vestigen ze zich nagenoeg altijd in de buurt van familie of mensen van dezelfde afkomst, waardoor er een vrij monolithische leefomgeving ontstaat.

Vanwege het gebrek aan zelfredzaamheid op zowel linguïstisch, financieel alsook educatief niveau blijven deze mensen op deze vlakken lang afhankelijk van hun directe omgeving en lokale overheid. Inclusief eventuele zorgvoorzieningen, die ook nog eens stijgende kosten met zich meebrengen. Maar het kan nog gekker, want onze eigen regering voorziet daar bovenop in vele duizenden euro’s per jaar aan toeslagen en uitkeringen, zonder dat ze er iets voor hoeven te doen. Het gaat zelfs zo ver dat er vaak geen enkel formulier ingevuld hoeft te worden door de betrokkenen om de bankrekening periodiek gespekt te zien raken.

Uiteraard zijn er mensen aan alle kanten van het politieke spectrum die zich hierover terecht grote zorgen maken. We weten dat deze nieuwkomers en hun (financiële) behoeften afbreuk doen aan onze toch al fragiele pensioenvoorzieningen, aan de schaarste van leefruimte (zoals op termijn de huurwoningen in de sociale sector met hun huidige lange wachtrijen) en uitkeringen en toeslagen die door de belastingbetaler moeten worden opgehoest. Het gekke is eigenlijk dat mensen die zich normaliter vanuit de ecologische, duurzame en klimaatactivistische van hun hardst laten horen, nu de stille trom slaan. Terwijl we weten dat mensen die in een Westerse samenleving ‘nieuwkomen’, een jaarlijks gemiddelde CO2-voetafdruk van 58 ton per jaar (!) krijgen, waar het daarvoor nagenoeg nihil was. Hypocriet, nietwaar?

Als dit alles voor korte termijn zou gelden en er binnen enkele jaren een productieve bijdrage verwacht mocht worden door deze groep gelukszoekers, zou bijna niemand zich daar echt druk om maken. Statistieken, onderzoeken en ervaringen wijzen echter altijd het tegendeel uit. Ze kosten vele tonnen voordat ze zelfredzaam zijn, en zelfs dan is het nog maar de vraag of dat zo blijft, als er überhaupt al een plus op de eindbalans komt te staan. Het wordt zelfs erger als je weet dat deze mensen statistisch gezien vele malen meer vandalisme alsook immateriële zaken zoals geluidsoverlast en zelfs verkeershinder veroorzaken, omdat ze de regels totaal niet kennen.

Wie is deze groep nieuwkomers die de toekomst voor ons donkerder kleuren, vraagt u zich af? Ik heb het uiteraard over baby’s. Het enige wat ze kunnen is nemen en er wordt van ons verwacht dat we ze alles geven. Niet alleen ben je moreel verwerpelijk als je daar vraagtekens bij zet, maar ook nog eens het onderwerp van een vragenvuur vol onbegrip als je niet meedoet met het productiecircus. Persoonlijk heb ik er twee in huis genomen, dus niemand kan mij betichten van vooringenomenheid of een dubbele moraal als ik kritiek uit op de mogelijke desastreuze gevolgen van deze instroom van initieel kansloze afhankelijken.

Dus laat ik het maar voor eens en altijd duidelijk maken, met het risico voor het gerecht te worden gesleept: Minder, minder, kinder!

Pardon?

Op de dag dat de blokkeerfriezen collectief weigeren hun DNA af te staan zit onze Tweede Kamer te debatteren over een akkoord dat ertoe leidt dat we nog lang niet af zijn van Rutte III. Even gloorde er hoop na de uitlatingen van onze *kuch* volgende minister-president Klaas “proefballon” Dijkhoff. Valse hoop uiteraard, want iedereen weet heus wel dat een regeerakkoord net zoiets is als een planning, namelijk niet meer dan een richtlijn die continu wordt bijgesteld aan de huidige realiteit. Stel je voor dat een regeerakkoord bindend zou zijn, dan zou de VVD zo maar iets van een visie vastgelegd hebben. En daar is Rutte fel op tegen. Het akkoord dat vandaag besproken wordt is het nieuwe kinderpardon dat geen kinderpardon mag heten.

Lees “Pardon?” verder

Communicatie als wapen

De komende tijd staat weer in het teken van propaganda en volksverlakkerij, want er komen weer verkiezingen mensen. Alle verkiezingen zijn belangrijk voor onze leiders, omdat we daarmee onze instemming herbevestigen van een beleid waar we grote vraagtekens bij zouden moeten zetten. Een patriot waarmee ik regelmatig van gedachten mag wisselen heeft een verzameling van stripjes gemaakt. Hij heeft mij gevraagd deze hier te delen. Het betreft een bundeling van cartoons voorzien van enkele zinnige opmerkingen. Ik zou zeggen delen.

Lees “Communicatie als wapen” verder