[Prisma Podcast: Deel 38] Over het leedvermaak over de Amerikaanse president en de jarenlange erosie van het stagemarkt-firmament

“When they go low, we go high.”, zei Michelle Obama meerdere malen ten tijde van de presidentsrace tussen Trump en Clinton. Massaal stond men te juichen en klappen, want dat was de boodschap waar de empathische, liefdevolle en moreel superieure Democratische partij voor staat. Nu President Trump besmet is geraakt met het China-virus, lijkt dat sentiment diametraal tegenovergesteld de norm te zijn, ook in Nederland. En terwijl de focus nu op een oranje meneer aan de andere kant van de plas ligt, kennen wij in ons postzegellandje veel belangrijkere zaken waar we ons zorgen over zouden moeten maken. Zoals de complete kwaliteitsval van de stagemarkt.

In deze podcast, of liever gezegd verlenging van ons dossier over de mechanismen van de arbeidsmarkt, het onderwijs en het sociale stelsel, behandelen we de erosie van de stagemarkt in zijn geheel. Over het misbruik van geoormerkte gelden door scholen, over het misbruik van studenten en scholieren door bedrijven, over de ruimte die de overheid hier bewust in heeft gelaten en zelfs heeft gestimuleerd met wetgeving gemaakt door D66 en PvdA-ministers. Want het is veel te makkelijk om de jeugd als enige de schuld te geven van ongemotiveerdheid, verzuim en kwaliteitsverlies tijdens hun opleiding en hun eerste werkzame jaren. Dus nemen we de stagemarkt onder de loep, van het begin tot het bittere einde. Dit alles en nog veel meer kun je beluisteren in onze eigenzinnige internetradio die je via een diversiteit aan kanalen tot je kunt nemen in deel 38 van onze podcast!

We werken met onze vertrouwde kernwaarden: zonder adverteerders, zonder externe funding, zonder bemoeienis, zonder last en ruggespraak, zonder redactie maar mét een enorme lading rauw plezier en soms bijtende humor. En wij hopen dat jullie dat ook weer hebben!

Aflevering 38

[Prisma Podcast: Deel 36] Over het geld en netwerk achter BLM-racisme, het FunX-dualisme en Orange Man Bad fundamentalisme

Vol verwachting klopte ons hart toen we een krantenkop van een lokaal Amsterdamse blad lazen, met daarin een aankondiging van een column van Mensenrechtenactivist en allround allemansvriend Jerry Afriyie. Maar terwijl we kadootjes verwachten, kregen we een verbale roe. Of althans, een poging tot. Logisch ook, want de ontmanteling van de anti-racisme clubjes en het netwerk van welwillende witte hulp-Pieten is gaande, en de rondgestrooide frustratie smaakt als zoete koek voor een fijne editie van Prisma Podcast in je digitale schoorsteen!

Want wie zijn nou eigenlijk al die mensen van wie we dagelijks horen hoe racistisch we zijn, en waarom spelen ze het slachtoffer terwijl het tegenovergestelde zowel qua kansen, geld en aandacht, feitelijk waar is? Welke centjes zitten er achter, van wie komt dat af en wat beweegt men toch om zich continu op nationale televisie elkaar naar de mond te praten over een vermeend probleem dat alleen in het allerkleinste krochtje van de samenleving afspeelt? En over vertekende beeldvorming gesproken, waarom krijgt Trump nooit, maar dan ook nooit de credits voor positief werk zoals de Abraham Akkoorden? Dit alles en nog veel meer kun je beluisteren in onze eigenzinnige internetradio die je via een diversiteit aan kanalen tot je kunt nemen in deel 36 van onze podcast!

We werken met onze vertrouwde kernwaarden: zonder adverteerders, zonder externe funding, zonder bemoeienis, zonder last en ruggespraak, zonder redactie maar mét een enorme lading rauw plezier en soms bijtende humor. En wij hopen dat jullie dat ook weer hebben!

Aflevering 36

 

 

 

[Prisma Podcast: Deel 33] Over het Ongehoord Nederland-drama, de Gate van Obama en het hypocriete HRW-programma

Nu een groot deel van ons land het meest behoefte heeft aan meer gebalanceerde verslaggeving en feitenduiding, lijkt het alsof iedereen langzaamaan accepteert dat dat een utopie aan het worden is. In navolging van GeenStijl, PowNed en zelfs WNL waagden een aantal mensen die nét buiten de gebaande paden wandelden een jaar geleden om een nieuw initiatief te starten. Dat begon voortvarend, en ‘het gat op rechts’ leek zich snel te vullen met 50.000 abonnees. Ongehoord Nederland was geboren, maar de volwassenwording daarvan is gestaakt in de vijfde dimensie.

We channelen via 5G-zendmasten een ongefilterd en objectieve benadering van hoe de gekte daar is toegeslagen, puur omdat de missie en visie van de ‘omroep’ gebaseerd is op rancune en achterdocht. Dan trek je uiteraard ook randfiguren aan en die lieten hun ware kleuren zien. Tevens geven we in deze editie een Jip-en-Janneke duiding van de Trump Collusion en Obamagate, omdat dit in veel media simpelweg kapotgenegeerd wordt. Want Trump is slecht en zo. Ten laatste behandelen we de hypocrisie van de Human Rights Watch, omdat deze wolvenorganisatie in schaapskleren nog hypocrieter is dan een gemiddelde Amsterdamse burgemeester die over anti-homogeweld spreekt. Dit alles en nog veel meer kun je beluisteren in onze eigenzinnige internetradio die je via een diversiteit aan kanalen tot je kunt nemen in deel 33 van onze podcast!

We werken met onze vertrouwde kernwaarden: zonder adverteerders, zonder externe funding, zonder bemoeienis, zonder last en ruggespraak, zonder redactie maar mét een enorme lading rauw plezier en soms bijtende humor. En wij hopen dat jullie dat ook weer hebben!

Aflevering 33

Ons Decennium.

Een nieuwe dag, een nieuwe maand, een nieuw jaar. Hop we stappen een nieuw decennium binnen, tweeduizend fucking twintig. De toekomst was nog nooit zo dichtbij. Wat een tijd, wat een problemen en wat een uitdagingen! De tijden veranderen, Brexit komt er eindelijk en Trump is nog steeds in volle glorie baas van het vrije westen. Dat was slechts de prelude, dat was weer een speldenprik. Zelfs de gele hesjes die reeds een jaar wekelijks actievoeren en neergeslagen worden zijn een voetnoot in de geschiedenis van het vorige decennium.

Dus nu moeten we gaan bouwen, opbouwen naar tweeduizendertig en dat doen. Keuzes maken, we gaan ervoor. Op naar het jaar U, het gebeurt nu. Ik stel de volgende keuzes voor zodat 2030 een jubeljaar zal zijn! Over de stikstofcrisis en klimaatverandering spreek ik uiteraard niet aangezien dat niet terzake doet en volkomen gefabriceerd is. We stoppen immigratie keihard, ook geen arbeidsmigratie alleen echte vluchtelingen. We verbeteren onze eigen opleidingen, VMBO vooral. Niet meer opleiden voor kansloosheid maar voor het broodnodige vakwerk. Geen ontwikkelingshulp want bodemloze putten hebben we al heel lang gedolven.

Alle zorgverzekeraars ophoeren, tijd voor een Nationaal Zorgfonds. Europa is leuk, Europa is mooi en wij gaan verder met onze Britse vriendjes. Aan de andere kant van het kanaal hebben ze het eindelijk begrepen en wij gaan mee, Nexit we verlaten Timmermans en freunden. Vrij, deal met Boris maken de Anglicaans/Hollandse as is geboren. Houzee! Het komende decennium is namelijk van ons, dit is het decennium waarin we ontwaken. Wakker worden mensen, wij zijn echt met meer. Want dit wordt ONS Decennium!

[Prisma Podcast: Deel 15] Over racistische DNA-testen, We Are Here-burgerarresten, Denemarken pesten en voedselbankresten

We leven in een wereld waarin een Amerikaanse president een heel land op de kast krijgt omdat hij een veredelde provincie wil kopen, waarin mensen van Amerika naar Afrika willen verhuizen omdat het daar beter voor ze is en waar Afrikanen illegaal naar Nederland komen om bezittingen van anderen te bezetten en zich beroepen op hun recht dat niet bestaat. Met andere woorden; weer reden genoeg voor een nieuwe editie van Prisma Podcast!

En dat niet alleen; we kennen ook onze kleinpolderlijke politieke probleempjes en taartsmijterij na het vertrek van Otten uit Forum voor Democratie.  Dit alles en meer in ruim een uur eigenzinnige internetradio die je via een diversiteit aan kanalen tot je kunt nemen in deel 15 van onze uitzending!

We werken met onze vertrouwde kernwaarden: zonder adverteerders, zonder externe funding, zonder bemoeienis, zonder last en ruggespraak, zonder redactie maar mét een enorme lading rauw plezier en soms bijtende humor. En wij hopen dat jullie dat ook weer hebben!

Aflevering 15

[Prisma Podcast: Deel 8] Over biertjes met Zihni, Tweetjes met Geert, relletjes met Sadiq en stralingsgevaar

De storm des doods is weer gaan liggen. Of eigenlijk lag die al, en blies deze zijn laatste adem uit. Net zoals de politieke carrière van Kamerlid Özdil bij GroenLink, hoewel daar nog een laatste sprankje leven in lijkt te zitten. En zoals jullie inmiddels van ons gewend zijn, bespreken we dit uitgebreid, alsook een selectie aan andere onderwerpen die afgelopen weken voorbij kwamen waaien.

In een stief uurtje bespreken we malle en selectieve Twittercensuur, het schoolpleingescheld tussen de Londense burgemeester Sadiq Khan en Donald Trump (inclusief de eenkennige protesten), maar ook bijvoorbeeld wat technische ontwikkelingen rond open source-platformen zoals Gab.ai. Luister lekker mee met eigenzinnige internetradio die je via een diversiteit aan kanalen tot je kunt nemen in deel 8 van onze uitzending.

We werken met onze vertrouwde kernwaarden: zonder adverteerders, zonder externe funding, zonder bemoeienis, zonder last en ruggespraak, zonder redactie maar mét een enorme lading rauw plezier en soms bijtende humor. En wij hopen dat jullie dat ook weer hebben!

Aflevering 8

 

Nederland kan wel een Trump gebruiken

Vanuit ons kleine polderlandje kijken we, ongeacht onze politieke of persoonlijke opvattingen, graag buiten de grenzen. Hoe we dat doen verschilt nogal. De één laat zich voorlieg…. voorlichten door programma’s van onze Publieke Omroep, zoals Nieuwsuur, Pauw of Jinek. De ander informeert zich via meer brede kanalen en duidt zelf de feiten zoals ze gepresenteerd worden via bijvoorbeeld de internationale pers, blogs van (ervarings)deskundigen ter plekke of Twitter. Ongeacht welke vorm van informatievoorziening men kiest, niemand komt om één persoon heen het afgelopen jaar: Donald John Trump.

Love him or hate him, hij is de president van de Verenigde Staten. En dat gaat, objectief gezien en op een paar incidenten na, verdomd goed aan de andere kant van de oceaan. De Amerikanen kennen ongekend lage werkloosheid, hoogste arbeidsmarktparticipatie van vrouwen en Afro-Americans, een fenomenale welvaartssprong, enorme belastingverlagingen, een dramatische daling van het aantal illegale immigranten (tot grote vreugde van mensen die de lange, legale weg tot immigratie hebben doorlopen), zetten vanuit Amerikaans perspectief terecht een handelsoorlog in omdat hun export disproportioneel veel belast wordt in het buitenland, hebben Noord Korea aan tafel die al hun afspraken lijken na te komen, bliezen de fopdeals op met TTIP, Iran en Parijs, hebben ISIS op de knieën en dwingen de rest van de wereld eindelijk eens hun steentje bij te dragen aan de NAVO.

Behoorlijk lijstje van prestaties, me dunkt. En nog geen Nobelprijs mogen ontvangen. Dat is natuurlijk ook helemaal niet aan de orde, want de reguliere media focust zich het liefst op de hakken of de jas van zijn vrouw, vinden ineens het kiesstelsel niet meer deugen, spreken schande van het feit dat Trump het liefst McDonald’s eet, jagen al meer dan een jaar achter Russische schimmen aan zonder een iota aan resultaat, huren hotelkamers af omdat ze van een straathoertje gehoord hadden dat Trump daar het bed bevuild zou hebben en, geen grap, vullen een hele avond lang een programma omdat Trump het liefst twee bolletjes ijs op zijn hoorntje heeft. Het zou hilarisch zijn, als het niet zo triest was. En onze media, met vaandeldragers Erik Shutyourlyingwhoremouthaan en Eelco Bohr von Riefenstahl, doen dagelijks een CNN en MSNBC kopiepasta en sturen de bagger die in Amerika al amper bekeken en gelezen wordt naar onze treurbuizen en Twitter-timelines. Dus denken de mensen die enkel NPO,- en RTL- nieuws volgen dat dat de realiteit is. Natuurlijk is Trump een rare opa, en echt niet alles is goed wat er uit zijn vingers komt. Maar met al het bovenstaande in het achterhoofd, kun je er niet omheen dat de berichtgeving disproportioneel negatief en alles behalve objectief is.

De logische vraag is dan; waarom? Het logische antwoord is net zo simpel en kort; afleiding. Terwijl driekwart Nederland als vingerwapperende zombies de agitprop tot zich neemt en lacht om het gekke haar van The Donald, de flauwe grapjes van Eva Jinek of kwijlt bij de eindeloze zelfpijperij van Eelco Snob van Frambozenshawl, gebeuren buiten deze bliksemafleidende pulp-items opmerkelijke zaken die wél direct invloed op onze levens hebben. Er wordt in de grootste stad van Nederland een burgemeester geïnstalleerd die eigenlijk niet wil, net zoals het grootste gedeelte van de bevolking van deze stad haar niet wil. In het Noorden van ons land barsten sinds decennia huizen stuk vanwege aardbevingen, maar het geld ligt al jaren op de plank en verdwijnt met miljoenen tegelijk in overhead voor mannen in dure ambtenarenpakken en dikke lease-auto’s. Terwijl er nu ten vijfde male met de cijfers en lokale bevolking gesjoemeld wordt. Of dat er ineens uit het niets een afschaffing van de dividendbelasting door de Tweede Kamer wordt geramd, dat een gigantisch gat in de begroting slaat ten behoeve van de daadwerkelijke regering in Nederland; Shell en Unilever.

Of dat het politieapparaat aangifte doen zo moeilijk als mogelijk maakt, en onze overheid daarna schermt met lage misdaadcijfers. Of dat we zogenaamd slechts 365.000 werklozen hebben, terwijl 1,6 miljoen mensen tegen hun zin thuis zitten of veel te weinig werk hebben om rond te komen. Of dat het perfecte politieke instrument voor beleidsbijsturing, het referendum, op maffiose wijze is weggemoffeld. Of dat ons wordt wijs gemaakt dat importeren van vluchtelingen en Oostblokkers een zegen zou zijn, terwijl iedereen weet dat deze instroom enkel wordt gepromoot om de lonen bij het grootbedrijf zo laag mogelijk te houden. Of dat ziekenhuizen in de provincie hele afdelingen sluit, want de zorg is zo duur geworden. De toekomstige slachtoffers (want die zijn gewoon statistisch berekend), worden overigens voor lief genomen. De lijst van binnenlandse fuckups is veel te lang om hier op te tekenen. En het sneue is dat het daar niet ophoudt, want we zijn ook een Europese Toren van Babel binnengesjoemeld. Die nu een eigen leger gaat oprichten. Die tegen de eigen bevolking gebruikt mag gaan worden. Oh, en ze willen ook memes verbieden. Bent u er nog? Mooi. Er rest ons, indien we onze kinderen en kleinkinderen nog iets van levensvreugde gunnen, niets anders dan een Nederlandse Trump aan het roer te zetten om de hele bende met de neus weer de goede kant op te dwingen.

Voorbeeld van een meme, zoals de Europese Unie ze wil gaan verbieden.

Want al met al kunnen we rustig concluderen dat het gepropageerde ‘partijkartel’, waar men initieel Thierry Baudet over uitlachte, wel degelijk bestaat. Ook lijkt de vijfde colonne actiever dan ooit en de nationale media is inmiddels verworden tot een activistische buikspreekpop van een select groepje mensen die vanuit hun Randstad-bubbel denkt dat de realiteit vormbaar is door hun gefinancierde wensdenken naar ons toe te zenden. Hoe haaks dit ook staat op de werkelijkheid. Je hoeft geen genie te zijn om te zien waar dit toe leidt, of bovenstaande lijst met schade aan te vullen die deze machten al berokkend hebben als het gaat om vertrouwen, zekerheid, sociale cohesie en veiligheid. De conclusie is dan ook dat de visieloze papper, nathouder en Unilever-manager Rutte zijn kluisje écht moet gaan leegruimen om plaats te maken voor iemand die niet alleen schoon schip maakt, maar het ding ook nog eens keert voordat de wal dat doet.

Zelf zat ik te denken aan een rijke ondernemer die zijn geld verdient met vastgoed en in de recreatie-sector, net als Trump. Iemand die dat zo goed heeft gedaan, dat hij ‘fuck you money’ heeft en dus onafhankelijk van politieke lobbyisten moeilijke maar noodzakelijke beslissingen kan nemen, net als Trump. Iemand die lak heeft aan het establishment en daar altijd vocaal in is geweest, net als Trump. Iemand die dol is op onafhankelijke media, net als Trump. Iemand met stevige kennis van de internationale en nationale financiële markt, brede ervaring met de pers in al haar facetten en niet bang is om de taal van het volk te spreken omdat populisme niet altijd een vies woord is. Iemand die zéér actief op Twitter is. Net als Trump.

En uiteraard iemand die niet bang is voor massale weerstand vanuit de hoogste echelons van onze ambtenarij en de Grachtengordel. Immers, zonder tegenwind kan geen Vlieger omhoog gaan. De naam van één persoon ligt op het puntje van mijn tong, maar ik kom er maar niet op…

Briefje van Omejan: aan Leon de Winter

Beste Leon,

Ik zag vanochtend één van je gebruikelijke ophits tweets. Je kent ze wel. Een puntje scoren met het argument ‘ja maar hullie toen….hullie zijn….zijn..hypocriet!’ ‘Hullie’ betrof weer eens de NOS. Die onuitputtelijke bron voor rechtse verongelijktheid. Ik hoorde dat jouw zeer te duchten concurrent in de verkiezing ‘De Grootste Onplezierige Narcist van Nederland’ Arnold Karskens zelfs een actie tegen de gaslighters van de NOS begonnen is. Uitmelken die verongelijktheid! Als er een markt voor is, wie is Arnold dan, om die niet te bedienen met een leuk Afghaans hoedje op?

Maar laten we even wat dieper ingaan op de ingegroeide aarshaar die je op voelde spelen toen je het item van de NOS zag over de gewelddadige no go areas in Zweden. Wat is het probleem? Dat Trump werd uitgelachen om zijn uitspraak ‘kijk wat er gisteravond gebeurde in Covfefe de hoofdstad van Nambia’! Dat vind jij erg. Overigens was er die avond ook echt niets gebeurd in Covfefe maar dat ter zijde. Het is jou natuurlijk te doen om dat uitlachen. Jij voelt mee met Trump. De grootste, meest weerzinwekkende oetlul die ooit het Amerikaans presidentschap vervulde, daar voel jij je verwant mee. Ik denk Arnold Karskens ook. En natuurlijk Uri van As van Opiniez, die elke keer wanneer Trump mensen schoffeert een spontane zaadlozing schijnt te krijgen.

En daarom hep Trump gelijk! Als Trump de grenzen niet had gesloten voor moslimimmigranten, dan had de aanslag in Las Vegas nooit gebeurd! Jij wist direct dat Trump toen gelijk had want Wierd Duk had laatst iemand uit Zweden gesproken die had gezegd dat dit en dit en dat stond te gebeuren in Covfefe de avond voor dat Trump die speech ging houden. Het is allemaal zo oneerlijk!

Ik schrok ook van de tweet moet ik zeggen. Niet vanwege de inhoud maar de manier waarop hij bij mij in de timeline terecht kwam:

Hij werd geretweet door de opa van ‘de naargeestige kinderen van Theo van Gogh’ (dixit Bart Nijman van Geenstijl) Theodore Holman. Dat Holman als beste vriend van Van Gogh deze gekkigheid van jouw doorstuurt dat verbaast mij. Jullie zijn allebei schrijvers dus dan mag de gekkigheid allemaal net een stukje erger dan bij de rest. Dat snap ik wel. Maar uhh….. Ach laat ook maar.

PS: Overigens heb je in de kern gelijk natuurlijk Leon. Zweden gaat eraan. En wij ook!

Kloosried Opiniez: De Europese Intifada van 2018

Omejan is door een ongeluk bijna totaal invalide voor de komende zes weken. Dat betekent dat hij niet veel anders kan dan schrijven. Dientengevolge gaat hij een poging wagen een ‘rationele kloosried’ te doen van een stuk van Ernst Lissauer op de extreemrechtse – en waar het het Israëlisch-Palestijns conflict aangaat – judeo-fascistische website Opiniez . Lissauer is de grootste fantast van de drie haatzaaiers (Uri van As/Asher en Frank Berkemeyer) die zich voornamelijk met het onderwerp Israël bezig houden dus om zijn – overigens ook bizar slecht geschreven- stukje rationeel te kunnen kloosrieden, zal nog niet meevallen. Daar gaan we.

Lees “Kloosried Opiniez: De Europese Intifada van 2018” verder

De dag van de zon: durft Noord-Korea verder te provoceren?

Aanstaande zaterdag 15 april viert Noord-Korea de 105ste geboortedag van de eeuwige president Kim Il-Sung. Een belangrijke feestdag in Pyongyang. Helemaal nu. Normaal gesproken wordt deze dag ‘opgefleurd’ met extra provocaties richting de internationale gemeenschap. Zoals een (mislukte) raketlancering. Maar durft Pyongyang nu ook verder te provoceren met een onvoorspelbare president Trump en een Amerikaans oorlogsschip dat onderweg is naar het Koreaanse schiereiland?

Afgelopen nacht was er ophef op Twitter omdat Noord-Korea tegen buitenlandse journalisten gezegd zou hebben dat er een grote gebeurtenis zou plaats vinden. Het bleek uiteindelijk om de opening van een nieuwe straat te gaan. Ophef om niks. En dat had men kunnen weten. Het regime kondigt ‘belangrijke gebeurtenissen’ die tot internationale ophef leiden nooit van ter voren aan.

En nee, ondanks alle dreigementen zal men in Pyongyang niet zomaar overgaan tot een preventieve aanval op de Verenigde Staten van Amerika of één van diens bondgenoten. Deze dreigementen zijn niet nieuw maar hanteert men al decennia lang. Het is blufpoker en tot nog toe erg succesvol om internationale partners tegen elkaar uit te spelen. Een aanval zou pure zelfmoord zijn, en het luxe leven dat men nu heeft wil men echt niet zomaar op het spel zetten. Het atoom- en raketbewapening programma van het land dient een ander doel.

Ten eerste dient het als dekmantel voor interne politiek. Zolang men onder de bevolking het beeld kan handhaven van de Amerikanen als grote vijand die het land willen aanvallen, en het regime dat haar zal beschermen, wordt de aandacht afgeleid van het werkelijke probleem van de bevolking. Namelijk voedseltekort en armoede. Een bloeddorstige vijand die je middels propaganda overal de schuld van kan geven helpt dan enorm. Ten tweede helpt deze strategie het land ook als troefkaart bij onderhandeling met buitenlandse partners. Hoevaak heeft Noord-Korea al niet bakken met geld ontvangen van de internationale gemeenschap voor het tijdelijk bevriezen van het wapenprogramma? Heel veel. Terwijl de belofte van het regime uiteindelijk een farce bleek.

Hoewel China officieel het atoomwapen programma afkeurt weet men in Pyongyang dondersgoed dat China niet zit te wachten op regime change. Amerikaanse soldaten aan de grens bij Dandong, nee dan liever de schuimbekkende ‘vrienden’ uit Pyongyang waar men weinig van heeft te vrezen.

Volgens satelietbeelden van de Zuid-Koreaanse inlichtingendiensten zou Noord-Korea klaar zijn voor een nieuwe ondergrondse kernproef. Niet geheel toevallig vlak voor ‘de dag van de zon’. Komende zaterdag wordt dus wederom een belangrijke dag voor het land, is men echt bereid verder te provoceren en daarmee haar overlevingskansen te verkleinen of blijft het slechts bij woorden. Dat laatste is het meest waarschijnlijke.