Omejan moet het nog een keer uitleggen aan Bart Schut

Gisteren verscheen er een curieuze column op de website van het Nieuw Israëlitisch Weekblad (NIW) van broodschrijver Bart Schut met de ietwat arrogante titel ‘Ik leg het nog één keer uit‘. In het stuk probeert Schut zijn eigen straatje schoon te vegen wat betreft de hypocrisie van zijn obsessieve oneigenlijke gebruik van de beschuldiging en het frame van ‘antisemitisme’ of ‘Jodenhaat’, die hij sinds hij voor Esther Voet en het NIW schrijft veelvuldig op twitter rondstrooit. Aangezien ondergetekende vanwege een niet ter zake doende fittie met Schut zelf slachtoffer werd van deze praktijk, zal ik toch even reageren op zijn column.

“Omejan moet het nog een keer uitleggen aan Bart Schut” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Kloosried OpinieZ: ‘HAAT PALESTIJNSE KINDEREN!’

Gisteren verscheen er weer een bizar stuk op het rechtse opinieblog OpinieZ onder de misleidende titel: VN organiseert terreurkampen voor Palestijnse kinderen. Hoewel de website Opiniez wat betreft gangbare dossiers als immigratie, islam, de elite, feminisme, identiteitspolitiek meevaart op de rechtse grachtengordel (TPO/Geenstijl etc) is er één onderwerp waar OpinieZ specifiek voor opgericht lijkt te zijn: Israël. Het doel is alle legitieme kritiek op Israël, op de al vijftig jaar durende bezetting en illegale kolonisatie van de Westbank, mensenrechtenschendingen aldaar, te smoren in een web van laster, leugens en halve waarheden. Een van de geijkte methodes die zij hiervoor gebruiken is het aanwakkeren van haat richting Palestijnen binnen de context van het algemene anti-islam sentiment dat in Nederland gangbaar is geworden.

“Kloosried OpinieZ: ‘HAAT PALESTIJNSE KINDEREN!’” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Briefje van Omejan: aan Chris Aalberts

Beste Chris,

Nou je hebt het eindelijk een beetje voor elkaar hè? Een beetje #ophef rond je reis naar Israël met Israëllobbyclub CIDI en de middelmatige stukjes die daar uit voort zijn gekomen. Worden je stukjes zo slecht gelezen jongen? Maar, dat maakt toch helemaal niet uit voor een mediasnabbelaar als jij? Je vriendje Bas Paternotte van TPO heeft toch gewoon voor het reisje en de stukjes betaald mag ik hopen? Wat loop je dan te zeuren?

“Briefje van Omejan: aan Chris Aalberts” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Omejan legt het nog één keer uit aan Bart Schut

Gisteren verscheen er een curieuze column op de website van het Nieuw Israëlitisch Weekblad (NIW) van broodschrijver Bart Schut met de ietwat arrogante titel ‘Ik leg het nog één keer uit‘. In het stuk probeert Schut zijn eigen straatje schoon te vegen wat betreft de hypocrisie van zijn obsessieve oneigenlijke gebruik van de beschuldiging en het frame van ‘antisemitisme’ of ‘Jodenhaat’, die hij sinds hij voor Esther Voet en het NIW schrijft veelvuldig op twitter rondstrooit. Aangezien ondergetekende vanwege een niet ter zake doende fittie met Schut zelf slachtoffer werd van deze praktijk, zal ik toch even reageren op zijn column.

“Omejan legt het nog één keer uit aan Bart Schut” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Over ‘voorbij het eigen gelijk’ op The Post Online

Vorige jaar schreef ik een open brief aan professor Leo Lucassen op deze site met vragen omtrent zijn, voor een professor, nogal eenzijdige benadering van de immigratie-en islamproblematiek in Nederland.

Twee dagen na de publicatie, die zeer goed gelezen werd – dank daarvoor -, werd ik benaderd door een van de auteurs van The Post Online. Of hij de ‘heerlijke’ open brief op TPO mocht plaatsen? Daar moest ik even over denken omdat TPO in september een artikel van mij weigerde omdat de ‘voorbij het eigen gelijk’ conclusie ervan niet op prijs gesteld werd en zij niet de beleefdheid, eerlijkheid of ballen hadden dit als reden voor de weigering door te geven.

“Over ‘voorbij het eigen gelijk’ op The Post Online” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Esther Voetveeg: het meervoud van de sultan

Langzaam begin ik uit mijn writersblock te kruipen. Ik heb de afgelopen drie maanden erg weinig geschreven. Dat komt door chronische depressies. Dan ga ik twijfelen. Word ik nederig. Ik nam mij dus voor om nooit meer iemand af te zeiken in mijn stukken. Nou dan is het snel afgelopen met mijn onbezoldigde bestaan als treiterblogger! Dus ik pak de draad maar weer op met een van mijn favoriete objecten, pispaal: Esther Voet

“Esther Voetveeg: het meervoud van de sultan” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

25 februari 1994: De terreuraanslag van Baruch Goldstein

Afgelopen november zat ik met wat Israelische vrienden in de kroeg. Het gesprek ging over de vreselijke jihadistische aanslagen in Parijs van precies een jaar ervoor. Hoe kon iemand vanuit zijn geloof tot dat soort vreselijke daden in staat zijn? Dat kwam toch alleen binnen de islam voor? Ik brak in het gesprek in: ‘Nou nee…. in 1994 bijvoorbeeld, schoot de joodse extremist Baruch Goldstein in de moskee van Hebron, 29 biddende Palestijnen dood waaronder 6 kinderen. Nog eens 150 moskeegangers raakten gewond’. De stemming sloeg wat om. Veel seculiere Israëliërs maar ook Joden in de diaspora hebben een zelfgecreëerde blinde vlek waar het de religieuze waanzin en geweld van de eigen groep, in dit geval de kolonisten op de Westbank, aangaat.

“25 februari 1994: De terreuraanslag van Baruch Goldstein” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

(Longread): De valkuilen van het pro-Palestina of anti-Israël activisme (1)

Besteedde ondergetekende het laatste jaar de nodige aandacht aan de loopgraaf ter rechterzijde van het Nederlandse debat rond het Israëlisch-Palestijns conflict, het wordt zo zoetjes aan weer eens tijd om de bevooroordeelde aannames, historisch inhoudelijke onevenwichtigheden en frames van de loopgraaf ter linkerzijde onder de loep te nemen. Een ondankbare taak want net als in de rechter loopgraaf valt het niet te verwachten dat er op de flank van Anja Meulenbelt en consorten serieuze gesprekspartners op zullen staan, om het debat over dit onderwerp samen een stukje verder richting het niemandsland te dirigeren. Voor velen is de staat Israël en het Palestijns slachtofferschap dat uit de oprichting van deze staat is voortgekomen een obsessie geworden. Een obsessie die een gestaald paradigma baart van kolonialistisch Israëlisch daderschap en Palestijns slachtofferschap waarbij historisch gezien de context van tijd en plaats er niet meer toe doet, de ‘agency’ van de Arabieren en Arabische staten in het Midden-Oosten volledig wordt ontkend en een uiteindelijke oplossing van het conflict vanuit de uiterst complexe actuele status quo van realiteitszin wordt beroofd.

“(Longread): De valkuilen van het pro-Palestina of anti-Israël activisme (1)” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Kloosried: antisemitisme

Gisteren gebeurde er iets bijzonders. Sinds ik blogs schrijf en mij als historicus en liefhebber van Israël publiekelijk met het debat over het Israëlisch-Palestijns conflict bemoei, werd ik tijdens een discussie over dat onderwerp op twitter waarin ik kritiek uitte, voor het eerst niet genegeerd of uiteindelijk geblocked. De korte discussie was met blogger Keesje Maduraatje naar aanleiding van zijn stuk ‘Begripsverwarring rond antisemitisme waarin hij een opvatting over wat wel en wat niet antisemitisme is, aan Palestina activisten uitlegt. Antisemitisme is ingewikkelde materie dus toen de twitterdiscussie wat lang werd vroeg hij mij om een kloosried van zijn stuk te doen. In tegenstelling tot veel mensen die zich in de rechtse online opiniewereld met dit onderwerp bezig houden, ben ik net als Keesje Maduraatje (nom de plume van Kees Broer) een voorstander van een open inhoudelijk debat. Vandaar dat ik zijn uitnodiging tot een kloosried aanneem. Daar gaan we:

“Kloosried: antisemitisme” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Israël en de boerkini. Een hete aardappel

Hoewel het te verwachten viel dat het Nederlandse ‘boerkini-debat’ zich net als het algehele ‘islam debat’ binnen het mediale meningenspectrum zou ontwikkelen volgens de ijzeren gepolariseerde denk- en argumentatiestructuren van de linkse grachtengordel enerzijds en de rechtse grachtengordel anderzijds, was er tot mijn grote blijdschap toch nog enige originele en ontregelende inbreng uit onverwachte hoek: Israël.

“Israël en de boerkini. Een hete aardappel” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone