Contactgestoorde Asociale Rechercheurs

Binnenlands Bestuur beweert een kwalitatief platform te zijn voor ambtenaren en bestuurders in alle lagen van de overheid. Een site, betaald van onze belastingcenten, waar de overheid onomwonden duidelijk maakt dat zij niet in dienst van de burger staat. Integendeel, door u uit te sluiten van de doelgroep bevestigt de overheid dat zij óver ons spreekt, maar niet mét ons.  Hoewel ik niet tot de doelgroep behoor neem ik als betrokken burger regelmatig de moeite om me te verdiepen in de beweegredenen en denkwijze van onze overheid en haar dienaren. Elk bezoek en iedere analyse zorgt ervoor dat ik van pure verbazing headdeskend aan mijn bureau eindig. Verbazing omdat deze site me telkens weer doet beseffen dat de overheid mijn en uw grootste vijand is, waardoor de deuken op mijn tafelblad inmiddels niet meer zijn te tellen.

“Contactgestoorde Asociale Rechercheurs” verder lezen

Briefje aan Eric Wiebes

Geachte heer Wiebes,

Vanaf de start van het *kuch* allerbeste kabinet ooit heeft ondergetekende, een geboren en getogen Groninger, met name uw functioneren in het hoofdpijndossier bevingsschade op de voet gevolgd. Ik wil u complimenteren met de slimme strategie die u hebt uitgezet. U wist de Groningers op het verkeerde been te zetten en zelfs hoop te geven op een goede afloop. Inmiddels weten we beter. Afgelopen week werd in het Tweede Kamer debat onomstotelijk duidelijk dat zelfs u niet in staat bent om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. U moest dan ook ruiterlijk toegeven dat u zich had verkeken op de complexiteit van het aardbevingsdossier. En dat kenmerkt uw politieke loopbaan. U bezit de opmerkelijke gave om u steeds weer te laten opzadelen met dossiers waar uw voorgangers al op waren vastgelopen. In Amsterdam was u betrokken bij de ‘ietwat te duur uitgevallen’ Noord/Zuidlijn, de ‘af en toe functionerende’ gemeentelijke ICT, het openbaar vervoer, de ‘één dag Amsterdam staat gelijk aan een verstokte roker’ luchtkwaliteit en het ‘uiterst rendabele, maar niet voor de bezoeker’ parkeerbeleid. Daarna mocht u nog even adviseren over het debacle Fyratreinen om in een ultieme poging de schade te beperken. Uiteindelijk kostte de aanschaf van de Alditreinen de belastingbetaler 11 miljard en Wilma Mansveld haar baan. Wilma is inmiddels toevallig of niet weer opgedoken in het Groningse als baas van de Veiligheidsregio. Uw voorlaatste klus kennen we de eindresultaten nog niet van, maar ook bij de Belastingdienst heeft u een complete chaos achtergelaten. De vraag is hoelang de ICT-systemen het nog uithouden.

“Briefje aan Eric Wiebes” verder lezen

De echte cijfers van de arbeidsmarkt deel 2

Afgelopen week werden we weer overspoeld met positief nieuws over de Nederlandse economie. De arbeidsmarkt floreert als nooit tevoren. Klaas Dijkhoff haakte daarop in door op het VVD congres te verkondigen dat de uitkeringen verder omlaag kunnen, afschaffen was nog een brug te ver blijkbaar. Het UWV weet ons met haar kristallen bol in de hand te voorspellen dat het aantal uitkeringen fors verder zal dalen.  Verontrustend is dat het UWV ook weet te melden dat een groot aantal sectoren moeite zal hebben met het vinden van gekwalificeerd personeel. De mooiste zin is echter dat de werkgelegenheid sneller groeit dan het arbeidsaanbod. In het verlengde van het UWV komt Randstad binnenkort uiteraard weer met allerlei projecten, door het UWV te financieren, om de hiaten in de arbeidsmarkt op te vullen met migranten. Het is dus tijd om weer eens in de echte cijfers te duiken.

Economie

We kunnen niet ontkennen dat onze economie op volle toeren draait. In deel 1 van “De echte cijfers van de arbeidsmarkt” hebben we daarom gekeken naar de toename van het totale aantal gewerkte uren per kwartaal. Voor een gezonde en evenwichtige economie hanteren we nog steeds de norm dat ieder lid van de beroepsbevolking 28 uren per week betaald actief is ongeacht de contractvorm. In onderstaande grafiek ziet u de totale ontwikkeling van het aantal gewerkte uren per kwartaal (uren x 1 miljoen) en uitgesplitst naar werknemers en zelfstandigen.

We mogen constateren dat onze economie zeker gegroeid is sinds de crisisjaren. De sterkste groei was echter in 2015, zie grafiek opgenomen in deel 1. Inmiddels lijkt de groei van het aantal gewerkte uren weer te stabiliseren en dat staat haaks op de geluiden uit het Haagse waar men het steeds heeft over de groei van de economie, een groei die ze uitdrukken in het Bruto Binnenlands Product (zie onderstaande grafiek).

Het BBP kent inderdaad een gestage groei, maar we moeten wel vaststellen dat zich dat tot op heden niet één op één heeft vertaald in banen. Nee, met het huidige kabinet vertaalt deze groei zich naar de winsten bij de multinationals. De burger wordt er nog niet echt beter van.

Beroepsbevolking

In deel 1 zijn we uitgegaan van een constante waarde met betrekking tot de beroepsbevolking. Aan de hand daarvan stelden we vast dat een gezonde en evenwichtige Nederlandse economie 3.630 miljoen (3,6 miljard) gewerkte uren per kwartaal kent. Een cijfer dat we nog steeds niet halen. Om een nog exacter beeld te krijgen nemen we deze keer ook de groei van de beroepsbevolking mee. ‘Groei?’ zult u nu roepen, ‘We hebben toch te maken met vergrijzing?’.  Wel, de cijfers van het CBS wijzen anders uit. De enige verklaring zou kunnen zijn dat we meer mensen importeren dan er vergrijzen. In onderstaande grafiek zien we het benodigd aantal uren voor een gezonde economie afgezet tegen het daadwerkelijk aantal gewerkte uren (uren x 1 miljoen).

 Arbeidspotentie

Uit bovenstaande grafiek kunnen we vervolgens het nog beschikbare en benodigde aantal uren filteren indien ieder lid van de beroepsbevolking 28 uren per week zou werken. De volgende stap is het aantal beschikbare uren omzetten in banen van 28 uren per week. De resultaten hiervan ziet u in onderstaande tabel. de banen zijn exact het bedoelde aantal, de overige getallen x 1 miljoen.

Alvorens onze economie dus in evenwicht is en ieder lid van de beroepsbevolking 28 uren betaald werk verricht hebben we dus nog heel wat werkgelegenheid te creëren. Streven we naar structurele banen dan moet er zeker nog wat gebeuren gezien de grote fluctuaties per kwartaal. De Nederlandse economie kan nog wel wat groei gebruiken, zeker als we meewegen dat de meeste mensen hun huishoudboekje niet sluitend krijgen met het salaris dat staat voor 28 uur per week. Onderstaand ziet u dezelfde grafiek en tabel nogmaals, maar dan gebaseerd op een 36-urige werkweek.

Er zit dus nog genoeg rek in onze economie; kom maar op met die banen.

Arbeidsreserve

Wie bovenstaande cijfers ziet staan zal zich verbazen dat er steeds meer signalen komen van moeilijk vervulbare functies. Je zou bijna denken dat er geen werklozen meer zijn. Het CBS houdt ook daarvan de cijfers bij, hoewel het wel even zoeken is aangezien nergens de niet-uitkeringsgerechtigden (Nuggers) bijgehouden worden. Gelukkig zijn we goed in het herleiden van cijfers. Als we opnieuw beginnen met de beroepsbevolking en we trekken daar de werkenden en de uitkeringsgerechtigden vanaf, dan moet het restant de Nuggers zijn. De uitkeringsgerechtigden zijn netjes onderverdeeld in arbeidsongeschikt (WAO, Wajong, WAZ, WIA, IVA en WGA), werkloos (WW en IOW) en bijstand en bijstandsgerelateerd  (P-wet, IOAW, IOAZ). Het resultaat ziet u in onderstaande tabel.

In het eerste kwartaal van 2018 betekent dit dat er nog steeds meer dan 3,5 miljoen mensen aan de kant staan. Mensen die als we de media mogen geloven niet geschikt zijn voor doodnormale functies in de zorg en bouw. De realiteit gebiedt ons wel om deze 3,5 miljoen mensen enigszins te reduceren. Een deel van deze mensen zal echt niet thuishoren op de arbeidsmarkt of bewust een keuze maken om niet te werken, maar bijvoorbeeld de opvoeding van de kinderen te laten prevaleren. Maar als de helft beschikbaar is beschikken we over voldoende arbeidsreserve om economische groei op te vangen.

Conclusie

Nederland kent economisch voorspoedige tijden, zodat we kunnen groeien naar een evenwichtige en gezonde economie. Een economie met een goed en humaan stelsel Sociale Zekerheid voor de zwakkeren in onze samenleving. Een stelsel dat we kunnen betalen vanuit onze bloeiende economie. We vergeten dus maar even de woorden van Klaas Dijkhoff, die de minima nog verder wil uitknijpen. Beste Klaas, van een kale kip kun je niet plukken, je kunt ze wel een poot uittrekken.

We mogen ook concluderen dat het potentieel arbeidsreserve ruim voldoende is om de komende jaren een sterke economische groei op te vangen, of zoals Frau Merkel zou zeggen “Wir schaffen das!” De opmerking dat de werkgelegenheid harder groeit dan het aanbod is hiermee van tafel beste UWV. Om de arbeidsmarkt weer echt op gang te brengen moeten er echter nog wel wat stappen gezet worden, meer daarover meer onder deze link.

En als we toch bezig zijn om voor te sorteren op een zonnige toekomst voor iedereen, kunnen we er niet omheen nog 2 pijnpunten te benoemen. De eerste is herverdeling van werk, uit de cijfers van het CBS blijkt namelijk ook dat de huidige werkenden en dan met name zelfstandigen meer dan één baan invullen, zie de tabel hieronder.

Een tweede pijnpunt komt tot uitdrukking in de slogan van het FNV, namelijk “Werk moet lonen”. Met andere woorden dienen we een halt toe te roepen aan alle vormen van gratis personeel en de winstmaximalisatie van bedrijven. Of dat een haalbare kaart is met ons huidige kabinet Rutte III, het verlengstuk van het neoliberale afbraakbeleid, de grondleggers van The Race to the Bottom, valt echter zwaar te betwijfelen.

De gevraagde burgemeester

Zoals iedereen in de media heeft kunnen volgen is Amsterdam op zoek naar een opvolger voor hun de hemel in geprezen burgemeester Eberhard van der Laan. De gemeenteraad heeft hiertoe een profielschets opgesteld, goedgekeurd en de vacature werd geplaatst. Tot mijn verbazing reageerden 29 kandidaten op deze hondenbaan. De vertrouwenscommissie vond dit echter niet genoeg en besloot de vacaturetermijn te verlengen, c.q. de vacature opnieuw open te stellen. Blijkbaar heeft de gewenste kandidaat niet gereageerd. De 29 kandidaten die wel hebben gereageerd raad ik aan hun sollicitatie in te trekken. Je moet er toch niet aan denken nu alsnog de functie te mogen invullen. De zweem van tweede keus en eigenlijk niet geschikt zal je blijven achtervolgen. Ik kan me geen vacature voor de geest halen waar de sollicitanten overigens zo worden geschoffeerd. Maar door wie worden ze eigenlijk geschoffeerd, wie hebben zitting genomen in deze vertrouwenscommissie? Vastgelegd is in ieder geval dat de commissie bestaat uit twaalf leden, te benoemen door en uit de gemeenteraad, zodanig dat elke fractie in de commissie is vertegenwoordigd. Wel, het gaat om de volgende gemeenteraadsleden;  Zeeger Ernsting (GroenLinks), Mascha ten Bruggencate (D66),  Marianne Poot (VVD) , Hendrik Jan Biemond (PvdA), Nicole Temmink (SP),  Annabel Nanninga (FvD),   Mourad Taimounti (DENK), Johnas van Lammeren (Partij van de Dieren), Don Ceder (CU), Wil van Soest (Partij van de Ouderen), Diederik Boomsma (CDA) en last but not least Sylvana Simons (BIJ1). Hiermee is direct het lage aantal sollicitanten verklaard, je moet er toch niet aan denken dat je beoordeeld moet worden door de leden van deze commissie.

“De gevraagde burgemeester” verder lezen

Tony’s Chocolonely; het vervolg

Hoewel we normaliter als echte toetsenbordhelden vanaf onze zolderkamer onze columns tikken, hebben we vrijdag jongstleden dit patroon doorbroken. De aanleiding was de uitnodiging die we ontvingen van de nieuwe directeur van Sallcon, Mieke Akkermans, in reactie op ons briefje aan Teun van de Keuken. Een briefje dat blijkbaar toch wel enige opschudding veroorzaakte, waardoor Mieke de stap nam om twee Bataviristen, team arbeidsmarkt, van hun zolderkamer te lokken met het aantrekkelijke voorstel van een kop koffie. Inmiddels kunnen we beamen dat Sallcon / Konnected / Deventer Werktalent uitstekende koffie serveert. Uiteraard was de koffie mooi meegenomen, centraal stond echter onze publicatie waarin we het vermoeden uitspraken dat Tony’s Chocolonely, bekend van hun slaafvrije chocolade, bij Konnected werd en wordt ingepakt door mensen die zuchten onder de dwang van de P-wet. Met andere woorden mensen die met behoud van uitkering chocoladerepen of paaseitjes in dozen zitten te douwen. Een vorm van moderne slavernij die met de P-wet in de hand groot is geworden in Nederland.

“Tony’s Chocolonely; het vervolg” verder lezen

Even voorstellen; Tatat, uw persoonlijk verkeersalgoritme

Graag wil ik van de gelegenheid gebruik maken om me even voor te stellen. Ik ben de nieuwste aanwinst van het ministerie van Verkeer en Waterstaat, mijn naam is Tatat. Een naam met een betekenis, het staat namelijk voor Track And Trace All Traffic. Dat voorstellen moet u overigens niet al te letterlijk nemen, ik besta namelijk uit wat enen en nullen ontsproten aan de geesteszieke breinen van ICT-specialisten in opdracht van de Europese Unie. Ik ben dan ook niet meer dan een algoritme, een set regels die stap voor stap uiteenzetten welke wiskundige handelingen er moeten worden verricht met als doelstelling om uw gedrag in het verkeer te veranderen. De opkomst van de Islam binnen de EU krijgt hiermee een nieuwe dimensie, de naamgever van het algoritme, Mohammed ibn Moesa al-Chwarizmi (780-845 n.Chr.), wordt de vader van de algebra en ook de grootvader van de computer genoemd en was afkomstig uit Perzië.

“Even voorstellen; Tatat, uw persoonlijk verkeersalgoritme” verder lezen

Briefje aan Teun van de Keuken

Beste Teun,

Over het algemeen heb ik veel respect voor jouw strijd voor een eerlijkere wereld. Ik kijk dan ook al jaren met veel plezier naar jouw programma’s Keuringsdienst van Waarde en De Monitor. Geloofwaardige programma’s die misstanden in de samenleving aan de kaak durven stellen. Ook heb ik met veel plezier gekeken naar De slag om de klerewereld en De slag om Europa. Eigenlijk vind ik het alleen maar jammer dat je de vele misstanden nog steeds brengt als incidenten. Met name in mijn eigen vakgebied de arbeidsmarkt durf ik wel te stellen dat er sprake is van een structurele Race to the bottom. Op dit blog hebben we daar uiteraard ook al veel over geschreven. Ik schrijf dit briefje echter niet om je een veer in de reet te steken. Nee, vandaag stuitte ik op wat zaken die ik graag opgehelderd zou zien.

“Briefje aan Teun van de Keuken” verder lezen

De kolonisten van Den Haag

Al geruime tijd worden we overspoeld met negatieve berichtgeving over ons koloniaal verleden. Voorlopig dieptepunt is de naamswijziging van een populair spel dat gebaseerd is op het kolonialiseren van gebieden, namelijk “De kolonisten van Catan”. Het AD wist te berichten dat de uitgever van dit spel de naam had gewijzigd in Catan om de nare bijsmaak van het woord kolonisten weg te spoelen. Hiermee toonde het AD wederom aan de spreekbuis te zijn van een groepje beroepsgekwetsten, voornamelijk samengeklonterd in open inrichting Amsterdam, die het Nederlandse verleden hebben omarmd als hun verdienmodel. Gelukkig is daar Hart van Nederland, de spreekbuis van de periferie (lees; de nuchtere Nederlander) die dit fakenieuws  naar het land der fabelen verwees. De nuchtere Nederlander is het sowieso zat om aangesproken te worden op een verleden waar ze zich niet verantwoordelijk voor voelen. Natuurlijk verdient onze geschiedenis niet de schoonheidsprijs. Uiteraard zijn er dingen gebeurd die we nu massaal afkeuren. Hoewel, we mogen ons afvragen of we wel echt van de geschiedenis hebben geleerd.

“De kolonisten van Den Haag” verder lezen

Staat van ontbinding

Het is goed om af en toe de balans op te maken. In dit geval gaat het om een tussenbalans om te kijken waar Nederland staat onder de bezielde leiding van het allerbeste kabinet, de opvolger van het beste kabinet, ooit. De contouren van het beleid van Rutte III beginnen zich duidelijk af te tekenen. Contouren waar niet iedereen even blij mee is en die inmiddels de media domineren. Ieder positief bericht uit het Haagse veroorzaakt een storm aan tegenreacties. Zelfs de dode-bomen-media begint al kanttekeningen te plaatsen. Dit hadden ze beter kunnen doen toen de verkiezingsstrijd gaande was. Zelfs bij de NPO zijn kritische geluiden hoorbaar, hoewel met name Nieuwsuur, Buitenhof en Een Vandaag consequent blijven uitblinken als spreekbuizen van het huidige kabinet. Tijd dus om thematisch eens wat zaken op een rij te zetten.

“Staat van ontbinding” verder lezen

De sleepwet in perspectief

Nederland heeft 21 maart j.l. in meerderheid tegen de sleepwet gestemd. Zee begrijpelijk, we zitten immers niet te wachten op een overheid die achter onze voordeur komt. Zeker als we hierin meewegen dat onze overheid inmiddels een degelijke reputatie heeft opgebouwd als betrouwbaar orgaan als het gaat om het beheren van data. Meer dan één datalek per dag is inmiddels de norm. Het gaat hierbij overigens niet om onschuldige gegevens. Integendeel, zelfs medische gegevens worden zonder problemen gedeeld zonder uw toestemming. De meeste lekken zijn overigens het gevolg van menselijke fouten, en ook dat verbaasd ons niet. We kennen de betrokkenheid en kwaliteit van onze ambtenarij. Een ambtenarij die de burger bij voorbaat als dader ziet en op grond daarvan denkt het recht te hebben om u verregaand te controleren. Met name mensen die ooit een beroep hebben moeten doen in de afgelopen crisisjaren op de Participatiewet weten dat privacy niet meer bestaat. En daar heeft Batavirus al eens aandacht aan besteed. Logisch dus dat we tegen de Sleepwet hebben gestemd. De stemverhoudingen geven nog niet eens het juiste beeld, met name op Twitter geven vele voorstemmers aan “ik heb voor de sleepwet gestemd, maar deze dient wel aangepast te worden”.  De Bataviristen snappen niet dat je dan vóór stemt.

“De sleepwet in perspectief” verder lezen