Baas in eigen bek!

Afgelopen week ben ik geconfronteerd met klein leed. Bij een blijkbaar iets te enthousiaste kauwbeweging heeft het een mijner kiezen behaagt om te splijten. Een kies die overigens al meerdere malen gerepareerd was, een zwak elementje in mijn verder sterk gebit. Hoewel ik een haat-liefde verhouding heb met de tandarts, restte mij niets anders dan de gang naar de smoelensmid. De man kwam al spoedig tot de conclusie dat mijn kies nu echt niet meer te redden valt en vervangen dient te worden door een implantaat. Met één druk op de knop van zijn pc wist hij een offerte uit te draaien en me te vertellen dat mijn verzekering de kosten niet vergoed. Het simpele stukje porselein en de bijbehorende behandeling gaat me ongeveer € 1500 euro kosten. Een duur weekje, maar het is niet anders.

“Baas in eigen bek!” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

De Smaak Van Verbraak #62

Buongiorno, het is weer vrijdagmiddag en de week weer ten einde. Het weekend kan dus beginnen maar uiteraard eerst de Smaak van Verbraak want zonder de smaak is het weekend niet compleet!

Het was de week van de tropische temperaturen, in Maastricht overschreed het kwik gisteren om drie uur zelfs de magische grens van de 35 graden en dat is in juni nog nooit (sinds de metingen dan) voorgekomen. Het zuiden des lands is nu dus officieel omgetoverd tot onderdeel van Zuid-Europa en daar moeten we dus mee leren leven, aanpassen aan de Zuiderse gewoontes. Kalm aan doen, in de middag een dutje en dan s’avonds weer helemaal opleven maar natuurlijk geen uren in de keuken. Nee even rap iets heerlijks op tafel zetten en dan verrukkelijk tot diep in de zwoele nacht genieten met een drankje erbij. En dat is dus precies wat we deze week gaan doen en ook nog spotgoedkoop want in het zuiden heerst armoede.

Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!

Nu snel de keuken in, we gaan beginnen. We maken vanavond een heerlijke simpele pastasalade waar je makkelijk 2 snikhete dagen mee vooruit kan.

Hieronder ziet u enkele voorbeedfoto’s maar onder de foto’s volgen enkele extra tips om het werkelijk onvergetelijk te maken.

Ingrediënten voor 4 personen en extra speciale geheimen van Verbraak:

Pastasalade met tonijn:

● 500 gram fusili
● Blikje tonijn
● 1 rode ui
● 1 komkommer
● 3 trostomaten
● 3 teentjes knoflook
● Blok feta
● 3 eetlepels citroensap
● Gedroogde oregano
● Olijfolie
● Zout
● Peper

Aangezien er geen filmpje is zal ik kort uitleggen hoe deze sublieme pastasalade binnen no-time op onze Zuiderse tafel staat.

We beginnen met het koken van de pasta, zet een ruime ketel flink gezouten water op en kook de fusili tot hij aldente is, terwijl de pasta kookt was en snij je alle groenten maar niet al te fijn en dan zijn we al bijna klaar om van de avond te genieten want het enige wat je nu nog hoeft te doen is de tonijn en pasta af gieten, behoorlijk wat olijfolie door de pasta, knoflook raspen en alle andere ingrediënten op de Feta na erbij, goed husselen en nu 10 minuten laten rusten.

Dat was het dus bijna, nu alleen nog de finishing touch. Borden opscheppen en een handje Feta eroverheen verbrokkelen, nog een klein scheutje olijfolie en pronto aan tafel!

En daar zitten we dan, binnen 15 minuten voor nog geen 3 euro zonder volledig weg te smelten te genieten van deze heerlijke Zuiderse zomeravond.

Buon Appetito a tutti!

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Loonstrookpolitiek

Afgelopen week ontstond er een discussie over de woonsituatie van Sandra Beckerman, lid van de Tweede Kamer namens de SP. Met name André Bosman van de VVD trok fel van leer.  Nou zit het jagen op misstanden een jachtvlieger in het bloed, dus op zich was zijn actie niet verbazingwekkend. Nou is Sandra ook niet op haar mondje gevallen, dus meneer Bosman werd netjes van repliek gediend. Allereerst wil ik stellen dat ik bewondering heb voor de keuze van Sandra, wonen in de Oosterparkwijk te Groningen is namelijk geen pretje. Een deel van deze wijk staat namelijk te boek als het afvoerputje van Groningen, samen met de wijken De Hoogte en de Korrewegwijk. De Oosterparkwijk was zelfs de aanleiding voor een vroegtijdig vertrek van burgermeester Hans Ouwerkerk, maar die had sowieso een trackrecord van affaires (Lekkerkerk, Rietplas Emmen etc) en staat bekend als een van de duurste bestuurders ooit. Voetballiefhebbers kennen de Oosterparkwijk omdat het oude stadion van FC Groningen, het Oosterparkstadion geheten, midden in deze wijk stond. Maar genoeg over de Oosterparkwijk, dat is namelijk niet de reden dat ik dit blog schrijf.

“Loonstrookpolitiek” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

[Gastcolumn] De Dictatuur der Diversiteitspieten

Wie Amsterdam zegt, zegt Rijksmuseum, grachten of sex, drugs & rock ’n roll. Wie daarentegen Enkhuizen zegt, die krijgt, waarschijnlijk, een vragende blik. Dikke kans dat een hoop Nederlanders niet eens weten waar het überhaupt lígt. Iets dat, voor een groot deel, waarschijnlijk komt doordat onze hoofdstad zo ongeveer dagelijks in het nieuws is, terwijl Enkhuizen de landelijke media zelden haalt – slechts toen er een levensgevaarlijke gifslang zou zijn ontsnapt (die uiteindelijk echter nooit werd gevonden), of toen de plaatselijke wethouder middels een twitter-actie de dijk tussen Enkhuizen en Lelystad op de weerkaart van het RTL-nieuws wilde krijgen (anders dan de slang was dat géén grap), slaagde Enkhuizen erin de landelijke media te halen. Twee frivole berichtjes, type komkommertijd. Verder niks.

Amsterdam weet het landelijke nieuws, zoals gezegd, wél te frequenteren, maar bij mij, woonachtig te Enkhuizen (en trots op m’n stadje!!), leidt dat allerminst tot jaloezie. Integendeel!! Zo is Amsterdam de crimineelste stad van Nederland, terwijl Enkhuizen stukken beter scoort, en waar in 020 de kransen voor de dodenherdenking ’s nachts worden verwijderd, wegens grote kans op vandalisme en vernieling, blijven ze in de haringstad (de bijnaam van Enkhuizen) dag en nacht keurig liggen. Waar het Kerstfeest in onze hoofdstad niet overal meer ‘Kerstfeest’ heet (“om alle culturen tegemoet te komen”, aldus het Parool) creërt Enkhuizen elk jaar een Anton Pieck-achtig sfeertje in de oude haven (met duizenden waxinelichtjes) en terwijl Amsterdam zich bezighoudt met genderneutrale toiletten is the talk in town in mijn stadje de herinrichting van het lokale recreatie-gebied (stukke “normaler” dan dat gender-geëmmer). Of, nog zoiets, waar in Mokum inmiddels de azaan (de islamitische gebedsoproep) steeds gebruikelijker wordt, houden we het in Enkhuizen bij de mooie en respectabele klanken van onze twee eeuwenoude hemony-carillons.

Geen hoofdstedelijke hysterie en quasi-progressivisme dus, bij ons in West-Friesland, en een mooi voorbeeld daarvan is (of liever: wás, lees maar verder) het Pietendorp. Een jaarlijks terugkerend evenement waarbij het Zuiderzeemuseum (een nagebouwd vooroorlogs dorp met tal van kleine huisjes en oude ambachten) wordt omgetoverd in een waar Sinterklaas-festijn. Ruim honderd Zwarte Pieten (voelt u ‘m al aankomen?) houden zich bezig met de verkoop van snoep, het bemannen van de nostalgische draaimolen en het ondersteunen van talloze activiteiten. Kinderen kunnen overal bij helpen en voor het museum zijn de Pieten-dagen een groot succes. In Enkhuizen is er geen haan die een punt maakt van de zwarte kleur van de Pieten, alle heisa immers is bovenal een randstedelijk dingetje, maar na jaren van zorgeloos en ongedwongen feesten was het in 2015 helaas gedaan met de rust. Een groepje van maar liefst twintig tegenstanders van Zwarte Piet (twintig!!) was speciaal voor hun preoccupatie met dat beetje schmink naar Enkhuizen getrokken om aldaar bij het Pietendorp te demonstreren. De organisatie bleef er echter nuchter onder, “Zwarte Piet blijft Zwarte Piet”, zo klonk het, maar wel deden ze de toezegging dat het uiterlijk van de Sinterknecht, ik citeer,stapje voor stapje” zou worden aangepast. Een term, dat ‘stapje voor stapje’, die nogal rekbaar zou blijken, want waar in 2016 nog werd besloten dat “slechts” een op de vijf Pieten een zogeheten roet-Piet moest zijn deelde het Zuiderzeemuseum haar vrijwilligers medio mei 2017 per mail plots mede dat het over en uit is met Zwarte Piet en dat enkel de roetveegvariant nog is toegestaan. Een luttele twintig activisten hebben één keer lopen gillen en nog géén twee jaar later is het museum compleet overstag.

De vrijwilligers, waar het hele evenement op draait, hebben niets in de beslissing in te brengen, velen lijken nu zelfs af te haken, en om de boel draaiende te houden moest het museum in 2016 haar toevlucht zoeken in wat stagiaires en jongeren, in plaats van in de harde vrijwilligers-kern. “Ik begrijp niet dat het museum alles omgooit vanwege een paar demonstranten bij het hek”, citeert de regionale krant een van de teleurgestelde vrijwilligers, die daarmee, waarschijnlijk onbewust, de spijker zeldzaam trefzeker op de kop slaat. De Pietendiscussie wordt weleens afgedaan als overdreven, of stompzinnig, want waarom zo star vasthouden aan dat zwarte kleurtje? Wat maakt het nou uit als Piet roetvegen krijgt, of groen wordt, of desnoods pimpelpaars met gele stippen? In principe niets, dat klopt, maar gaat het bij deze hele heisa niet om veel meer dan alleen dat kleurtje? Gaat het niet uiteindelijk om een pricipe? Zou het, om het in een kerk-metafoor te zeggen, niet om het prekende vingertje gaan, in plaats van om de boodschap?

In het gros van Nederland is de zwarte schmink van Piet totaal geen issue. In dorpen speelt het überhaupt niet, buiten de Randstad vieren mensen Sinterklaas zoals ze het gewend zijn, en de roetveegpiet? Da’s iets voor Amsterdam, of een van de andere grote steden. Desalniettemin, zie Enkhuizen, begint de discussie ook richting de periferie te sijpelen – zelfs het Friese Grou (slechts 5733 inwoners!!) weten de activisten tegen Zwarte Piet inmiddels te vinden. BN’ers verzetten zich tegen Zwarte Piet, de Verenigde Naties bemoeien zich ermee (alsof die niks beters te doen hebben…) en de regering, aldus voormalig minister Van der Steur in antwoord op Kamervragen van DENK, is er “voorstander van dat het feest met de tijd meegaat” (een eufemisme voor: veranderen die hap!!). Anders dan Prinsjesdag en Koningsdag, met hun officiële karakters, is het Sinterklaasfeest bij uitstek een volksfeest, het is een feestje van, voor en door lokale gemeenschappen. De commercie heeft het, zoals wel vaker, een beetje gekaapt, maar in de kern draait het nog steeds om intochten, schoentje zetten, snoep, surprises en cadeautjes. Je zou zeggen: laat het over aan waar het hoort, aan die lokale gemeenschappen. Besluit Amsterdam om Piet aan te passen? Prima, vooral doen. Maar kiest Enkhuizen, Grou, Medemblik, Hendrik Ido Ambacht of Bergen ervoor om Piet gewoon lekker zwart te houden? Ook prima, ook zeker doen. Helaas echter denkt de Randstad daar anders over. Amsterdammers, aldus geograaf Josse de Voogd,hebben de neiging aan inwoners van Emmen of Leeuwarden te vertellen wat ze moeten doen, hoe ze zich moeten opstellen tegen vluchtelingen en wat ze van Zwarte Piet moeten denken”. Vroeger was het de dominee of pastoor die op een verhoogde kansel stond te oreren hoe je diende te leven, tegenwoordig zijn het de zelfbenoemde progressievelingen (dikwijls woonachtig in de Randstad) die weten “hoe het heurt”.

Vandaag is het Zwarte Piet, vandaag moet het Enkhuizer Pietendorp zich aanpassen omdat een kleine kosmopolitische klasse (die waarschijnlijk geen idee heeft waar Enkhuizen überhaupt lígt…) dat zo wenst, maar wat is het morgen? Moet het buurthuis in Emmercompascuüm binnenkort genderneutrale toiletten installeren? Moet de Burgemeester Waldaschool op Ameland, net als de Vrije Universiteit in Amsterdam, straks aan de islamitische gebedsruimte? We zijn toch een vrij land? Waarom wordt het geluid van de ene groep dan zo opgedrongen aan de andere? Het Sinterklaascomité van Harderwijk dwingt geen enkele DWDD-tafeldame of Volkskrant-columnist om Pakjesavond verplicht bij hen mee te vieren, waarom trachten die DWDD-dame en Volkskrant-scribent dan wel om dat lokale Harderwijker comité zover te krijgen zich te schikken naar de Mokummer mores? Het toverwoord dezer dagen was toch ‘diversiteit’, wat is er zo divers aan een land waar iedereen eenstemmig hetzelfde kosmopolitische liedje loopt mee te neuriën?

Dit is een gastcolumn van Dave Boots, die ook op Twitter actief is onder de naam @nandoecolumnist

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

TKIHCSEG ONGESCHIKT

De laatste weken is het me opgevallen in de media dat de vraag naar gekwalificeerd en gemotiveerd personeel blijkbaar is toegenomen. Het vreemde is dat ik daarentegen amper vacatures ben tegengekomen die deze berichtgeving ondersteunen. Een vreemd verschijnsel dat nader onderzoek verdient. Immers, in onze aantrekkende economie zijn er genoeg Nederlanders die graag invulling willen geven aan deze banen. Nederlanders die nu vanaf de zijlijn toekijken, nadat ze hun zekerheid hebben verloren in de ‘afgelopen’ crisisjaren. Als ik de media mag geloven, gaat het ook om banen in sectoren waar deze mensen jaren goed in gefunctioneerd hebben. De sectoren die er uit springen waar mensen gezocht worden zijn de Zorg, de Bouw, techniekbreed, de Detailhandel en de Horeca.

“TKIHCSEG ONGESCHIKT” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

De Smaak Van Verbraak #61

Voilá vrijdagmiddag is weer een feit, Verbraak staat weer te trappelen want de smaak is niet te stoppen. De Smaak Van Verbraak breekt door kieren en gaten, ruik de geur en snuif het aroma op. Het water loopt uit je mond dus volg Verbraak want met Verbraak gaan we er weer een verrukkelijk weekend van maken.

Deze week faalde de formatie voor de tweede keer. Niet verwonderlijk want het programma van Jesse Klaver ligt mijlenver van dat van Buma en Rutte, het is een ideologisch programma een woord dat beide eerder genoemde heren niet eens uit kunnen spreken. Persoonlijk vind ik het dan ook wonderbaarlijk dat die drang om Jesse voor het zogenaamde landsbelang binnenboord te halen zo groot was. Dit kan hoogstens omdat Pechtold het voor hem gewenste evenwicht in de coalitie zou willen behouden zodat hij niet ondergesneeuwd raakt in rechts beleid waarvoor hij dan net zoals de PvdA uiteindelijk de prijs van decimering moet betalen. Ongelooflijk hoe deze formatie nu uitgelopen is op een oorlog van vooral wie niet met elkaar wil regeren en door al dat uitsluiten is er uiteindelijk nooit een fatsoenlijk kabinet mogelijk. En daarom is het beter dat de heren van het motorblok eens echt ballen tonen en herverkiezingen uitschrijven. Aangezien dat natuurlijk lastig is voor de ruggengraatloze plucheplakkers gaan we ze daarbij helpen en toon ik vanavond echte ballen!

Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!

Vanavond gaan we dus ballen tonen maar niet zomaar ballen neen, legendarische ballen met pasta en buitengewone saus uit de oven.

Hieronder ziet u 1 foto van voordat de pasta met ballen de oven in gaat maar onder de video volgen enkele extra tips om het werkelijk onvergetelijk te maken.

Ingrediënten voor 4 personen en extra speciale geheimen van Verbraak:

Pasta al Forno met Echte Ballen:

● 300 gram penne
● 500 gram half om half gehakt
● 7 tenen knoflook
● klein blikje tomatenpuree
● Blik gepelde tomaten
● 1 rundvleesbouillonblokje
● Bol mozzarella
● Witte wijn
● Basilicum
● Gedroogde oregano
● Olijfolie
● Zout
● Peper

Aangezien er voor deze pasta met echte ballen geen filmpje is volgt hieronder een korte uitleg hoe deze legendarische maaltijd binnen een handomdraai op tafel staat:

Meng het gehakt met de knoflook, peper en zout en kneed goed. Nu gaan we de balletjes draaien, doe wat bloem op je handen en draai ongeveer 10 balletjes van de halve kilo gehakt. Olijfolie in de pan en op hoog vuur de balletjes aanbakken, als ze stevig aangebakken zijn haal je ze eruit en zet je het vuur laag. Ui erbij en langzaam aan fruiten, nu het blikje tomatenpuree erbij. Laat de puree 2 minuten bakken en dan gaat er een scheut wijn op. In laten koken todat de alcohol verdampt is, kruiden en blik gepelde tomaten erbij en even laten pruttelen. Vul het tomatenblik met kokend water en een rundvleesbouillonblokje, voeg het toe aan de saus en laat de overheerlijke saus een uur op heel laag vuur zachtjes koken.

Nu gaan we afronden, doe 300 gram penne die 1 minuut korter dan aldente gekookt is in een ovenschaal of pan die voor de oven geschikt is. Saus en de balletjes erbij, bol mozzarella in plakken gesneden eroverheen en nog wat extra zout, peper, oregano en een scheutje olijfolie en dan knallen we hem onder de grill.

15 à 20 minuten op 250 graden in een voorverwarmde oven en je verbrand je lippen, tong en gehemelte aan de goddelijkste pasta al Forno ooit!

Wijn opentrekken en toon iedereen deze echte ballen!

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Pakken wat je pakken kan!

De laatste dagen zijn onze bestuurders, lees graaiers, in de zorgsector weer eens volop in het nieuws. De aanleiding is dat men vrijwel collectief de bezoldiging heeft verhoogd. In totaal gaat het overigens slechts om € 68.000.000 (achtenzestig miljoen). Geld dat ook naar de rechtstreekse zorg had kunnen gaan. Maar gelukkig is daar de Wet Normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector. Een wet van 15 november 2012 die eindelijk van kracht is met ingang van 12 april 2017, nou ja van kracht met nog een verlengde gewenningsperiode tot ergens in de toekomst. Een waarlijk staaltje van ons kabinet die op deze manier hun vriendjes uit het old-boys-network nog even de gelegenheid hebben gegeven wat vet op de ribben te kweken. Wetten die de gewone man, zeg maar u en ik, geld kosten worden overigens een stuk sneller in werking gesteld. Het zal u niet verbazen dat met name de ‘criminele organisatie’ VVD bij monde van Edith Schippers en Stef Blok een prominente rol speelden bij deze gezwinde invoering van een hoogst noodzakelijke edoch in bepaalde kringen ongewenste wet. Bij Batavirus zijn we in het algemeen vrij genuanceerd, echter de lijst van ‘integere’ bestuurders die meer graaien dan toegestaan willen we u niet onthouden. Uiteraard valt direct op dat we het hebben over de complete publieke en semipublieke sector. Het graaien uit publieke gelden zien we dan ook bij o.a. politie, rijksoverheid, onderwijs, media, zorg (hoi Edith) en woningcorporaties (hoi Stef). In het algemeen sectoren die de afgelopen jaren fors hebben bezuinigd op de werkvloer. De gevolgen daarvan kennen we allemaal, de dienstverlening naar de burger is compleet uitgekleed. Last but not least wil ik u waarschijnlijk ten overvloede ook nog wijzen op de beloningen in de top van het UWV, uiteraard wordt ook daar volop gegraaid.

“Pakken wat je pakken kan!” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

De Smaak Van Verbraak #60

Vrijdagmiddag, het weekend hangt weer in de lucht en iedereen zit uiteraard weer vol verlangen klaar voor de smaak van Verbraak dus ik laat u niet langer in spanning, we gaan weer knallen in de keuken. Knallen en dan heerlijk genieten!

Aangezien Verbraak nog zwaar vermoeid is van de hele nacht opzitten om de voorspelbare Britse verkiezingen te volgen geen ellenlange verhalen over deze week maar meteen achter het fornuis om een betoverende en opwekkende maaltijd tevoorschijn te toveren.

Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!

Omdat de zomer ons landje na een paar prachtige weken weer verlaten heeft trekken wij vandaag naar España om de zon dit weekend terug te halen. En waarmee gaan we de zon dan in huis binnenhalen, met Paella uiteraard. Zomerser en Spaanse wordt het niet.

Hieronder ziet u 1 kort instructiefilmpje maar onder de video volgen enkele extra tips om het werkelijk onvergetelijk te maken.

Ingrediënten voor 4 personen en extra speciale geheimen van Verbraak:

Paella Valenciana:

● 300 gram kippendijen
● 300 gram konijnenbout
● 100 gram tuinbonen
● 50 gram sugar snaps
● 4 artisjokken
● 2 teentjes knoflook
● Volle theelepel gerookt paprikapoeder
● 1 geraspte tomaat
● 1,5 liter kippenbouillon
● 0,5 gram saffraan
● 250 gram spaanse paella rijst
● Zout
● Olijfolie

Zo ziet u maar weer dat niet in alle Paella’s zeevruchten zitten, iedere regio in Spanje heeft een andere versie en die andere versies gaan we vast ook nog wel een volgende keer maken.

Maar vanavond genieten we met een flesje Rioja of kan Sangria erbij van deze Paradijselijke Paella!

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Dik Wessels deed goede zaken met Eurocommerce!

Met veel plezier hebben we het boek de Kantorenkoning gelezen. We hebben ons verbaasd over adviezen van niet de minste bankdirecteuren om in 2007 aandelen van AEGON, Fortis en ING te kopen. Op dat moment hadden deze bankdirecteuren al best een beeld kunnen hebben van de komende problematiek en het gevaar van dit advies. Navraag leert ons dat Op Duindigt in 2007 al de eerste verhalen rond gingen over de komende teloorgang van Eurocommerce. De vraag is of, banken en partners in crime, Ger Visser SR. niet willens en wetens een “Mort Civile” hebben gegeven. Een aantal zaken zijn namelijk nogal frappant te noemen.

“Dik Wessels deed goede zaken met Eurocommerce!” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Bankiers alsnog direct arresteren?

Op een pinksterzondag leuk om even een boek te lezen, De Kantorenkoning over de opbouw en ineenstorting van Eurocommerce. En nee, ik val u niet lastig met een recensie. Wel wil ik mijn leeservaring met u delen, zeker omdat niet iedereen dit boek zal lezen. Bij veel vastgoedverhalen heb ik al langer de indruk dat banken ook zelf enige verantwoordelijkheid hadden. Dit boek bevestigt dat en gaat wat verder. Duidelijk wordt namelijk dat teneinde de bonuscultuur te redden, leningnemers allerlei verklaringen en nepcontracten moesten overleggen zodat de overfinanciering van vastgoed door kon gaan. Daarmee stelden de bankiers hun bonus veilig.

“Bankiers alsnog direct arresteren?” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone