Afgelopen week viel mijn oog op een artikel in het NRC. De kop van het artikel impliceert dat Nederlanders totaal 50 miljoen kilo overgewicht meetorsen. Het artikel zelf fileert deze cijfers en noemt deze bewering ongefundeerd. De vraag is nu of obesitas echt een maatschappelijk probleem is? De definitie van obesitas is hierin duidelijk, obesitas is namelijk de situatie waarin ernstig overgewicht een direct gevaar vormt voor de gezondheid. Het is dan ook niet meer dan terecht dat we volop aandacht besteden aan deze welvaartsziekte. Gek genoeg doen we dat wederom door in te grijpen als het kwaad al is geschied. Inmiddels is er een hele industrie ontstaan rondom obesitas. Cursussen gezonder eten, liposuctie om even wat overtollig vet te verwijderen of het plaatsen van maagballonnen om te veel eten onmogelijk te maken. Het zou mij overigens niet verbazen als er binnenkort programma’s ontstaan voor die chagerijnige te dunne mensen, u kent ze wel, die lopende röntgenfoto’s.
Jaar: 2016
De Smaak Van Verbraak #28
Het is een donkere, gure, grauwe herfstdag in oktober maar niet gevreesd het is een vrijdagmiddag en vrijdagmiddag is altijd feest. Zeker als de smaak van Verbraak weer is geweest!
In het noorden des lands is het zelfs alweer herfstvakantie, de weken vliegen voorbij zoals de bladeren van de boom vliegen. En wat is er beter dan na een heerlijke boswandeling de kachel op 23 graden te draaien en eens flink uit te pakken in de keuken.
Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!
Vanavond een intense, geurende en zeer krachtige herfststoofpot met hert en bospaddenstoelen. Een luxe stoofpot maar dat verdienen we gewoon.
Hieronder ziet u één voorbeeld video maar onder de video volgen enkele extra tips om het werkelijk onvergetelijk te maken.
Ingrediënten voor 4 personen en extra speciale geheimen van Verbraak:
Herfststoofpotje:
● 50 gram eekhoorntjesbrood
● 8 flinke trostomaten
● 2 stengels bleekselderij
● 1 grote winterpeen
● 2 flinke uien
● peterselie
● tijm
● Laurierblad
● 1 teentje knoflook
● 500 gram bospaddenstoelen, als je ze uit het bos meegenomen hebt laat de vervelende buurman dan even voorproeven
● 4 plakjes ontbijtkoek
● Olijfolie
● Boter
● 600 gram hertenbiefstuk
● Beetje bloem, strooi dat voor het bakken over het vlees
● Peper
● Zout
● 1 glas rode wijn
● 1 borrel glaasje port
● 1 borrel glaasje cognac en laat alle alcohol gedurende minstens 1 minuut verdampen
● Zet het geheel volledig onder met wildbouillon, mocht het te dik worden gewoon wat extra bouillon toevoegen
Wat frieten of gewoon een heerlijke gekookte aardappel erbij en we kunnen ons weer onderdompelen in een heerlijk feestmaal.
herfstbokje uit de koelkast en met gloeiende wangetjes lekker voldaan op de bank uitrusten en wegdoezelen.
Leve de herfst, leve de Smaak van Verbraak!
Verhanging of marteling, het Amerikaanse dilemma.
De Nederlandse kiezer identificeert Geert met Trump en Pechtold met Clinton.
Geen enkele verbazing hier, dat het opinieonderzoek dit uitwees.
Ik wist het, het lag er zo dik bovenop. Maar datzelfde opinieonderzoek gaf in Nederland een enorme meerderheid voor Clinton aan. Clinton zou hier winnen zonder slag of stoot. Dat is wel vreemd aangezien Geert hier in de peilingen de vloer aanveegt met de heer Pechtold.
Hoe kan dat, waar komt die discrepantie vandaan?
Het enige wat ik kan bedenken is dat het onze media zijn. Zo’n Geert Mak die een emotioneel betoog houdt over Trump die op de rode knop gaat drukken. Dwdd en Pauw waar alleen mensen aanschuiven die walgen van Trump.
Ik walg ook van Trump, ik walg van het hele verkiezingscircus in de Verenigde Staten van Amerika. Ik walg ervan dat de vrije wereld alleen kan kiezen tussen een narcistische elitaire gehaaide zakenman die zogenaamd anti-establishment is, en een doortrapte regenteske marionet van het pluche die door de haviken in Washington op het schild wordt gehesen.
En daarom roep ik uit het diepste van mijn ziel jullie allemaal op, als je vrienden of familie hebt in Amerika. Druk ze op het hart om niet te gaan stemmen! Schud ze wakker! Legitimeer deze wanvertoning niet!
De Amerikaanse democratie is dood, trek je handen er vanaf!
Sterf Amerikaanse democratie, echt sterf.
De re-humanisering van de arbeidsmarkt
De arbeidsmarkt, mijn vakgebied, is de basis van iedere economie. Een gezonde arbeidsmarkt, waar zeg maar de beroepsbevolking gemiddeld 28 uren per week tegen betaling participeert, zorgt voor een gezonde balans. Toch kenmerkt de geschiedenis zich door grote schommelingen in deze balans. Schommelingen die samenhangen met de vele economische crises. Perioden van grote werkloosheid worden afgewisseld met perioden van wanhoop bij bedrijven die naarstig op zoek zijn naar gemotiveerd en geschoold personeel. De oplossing wordt meestal gevonden in migratie en bedrijven lobbyen om massaal nieuw arbeidspotentieel binnen te halen. Een tweede oplossing is het verplaatsen van werkzaamheden naar oorden waar het arbeidspotentieel wel voor handen is. De maatschappelijke gevolgen van met name de perioden van grote werkloosheid kennen we. Sterker nog; we zitten er midden in. In deze column wil ik het niet met u hebben over de geschiedenis van de arbeidsmarkt, hoewel deze erg interessant is, maar over de toekomst. We staan namelijk voor grote veranderingen.
De Smaak Van Verbraak #27
Vrijdag, alles aan de kant, deuren dicht, koelkast vol, muziek aan en de Smaak van Verbraak!
Dit land lijkt ondertussen wel volgebouwd met vreetschuren waar je je voor 25 euro vol kan stouwen. We willen veel, meer en altijd hetzelfde. Er gaat geen feestje voorbij zonder dat iemand verteld over die geweldige all you can eat toko waar ze geweest zijn. De wok, wok this way allemaal als lemmingen achter elkaar. En daar is ondergetekende helemaal klaar mee!
Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!
Vandaag gaan we echt wokken, wokken zoals wokken bedoeld is en dat voor 15 euro met vier personen in plaats van 100 euro zonder drank af te tikken bij de graai Aziaat. We gaan Udon noodles met Scampi wokken!
Hieronder ziet u 8 voorbeeld foto’s maar onder de foto’s volgen enkele extra tips om het werkelijk onvergetelijk te maken.
Ingrediënten voor 4 personen en extra speciale geheimen van Verbraak:
Udon noodles met scampi:
● Kokosolie
● 4 teentjes knoflook
● Chilipeper naar smaak
● 24 easy peal diepvries scampi’s
● 1 rode paprika
● 500 gram broccoli
● 2 eetlepels honing
● 4 pakjes Udon noodles
● Hand vol sesamzaadjes
● Flinke scheut Thaise oestersaus
● 3 bosuitjes
● Peper
● Zout
Aangezien er geen filmpje is zal ik kort uitleggen hoe deze overheerlijke wok gemaakt wordt.
Eerst zorgen we dat alles klaarstaat in aparte bakjes zodat het wokken straks een fluitje van een cent is.
Ontdooi de diepvries Scampi’s onder koud stromend water en laat ze uitlekken in een vergiet. Snij de knoflook, paprika en bosui fijn en leg apart. Haal de broccoli roosjes los, verwijder schermrot indien aanwezig en blancheer ze één minuut in kokend water daarna afspoelen onder koud water en droogdeppen met stevig keukenpapier of op keukenpapier in een vergiet laten drogen.
We roosteren de sesamzaadjes en alles staat klaar.
Tijd om te wokken!
Doe een flinke eetlepel kokosolie in de wok en gooi het gas vol open. Als de temperatuur tot helse hoogte is opgelopen gaan eerst de Scampi’s met de knoflook en chilipeper erin. Zodra de Scampi’s een beetje rossig worden kan de paprika, broccoli en het witte gedeelte van de bosui toegevoegd worden. Peper en zout naar smaak en na een klein minuutje de honing erbij. Nu nog een paar minuten onder flink husselen doorwokken totdat de Scampi’s gaar zijn en dan kunnen de Udon noodles en Thaise oestersaus erbij. Draai het gas naar laag en proef goed, er moet flink wat saus door maar teveel en het is verknald.
Bijna klaar, nu alleen nog de sesamzaadjes erdoorheen en aftoppen met het groene van de bosui.
En dan aanvallen!
Het is wel even wat werk maar dan heb je ook wat, echte wok. Dus wok with me, ijskoud biertje erbij en laat de all you can eat toko maar scheel kijken. Wij weten wat we willen.
Wij willen wokken, niet onbeperkt wokken maar werkelijk wokken!
Er zat een plan achter het boek van Machteld Zee
De vaste lezers van het onvolprezen Batavirus kennen ondergetekende als een uitermate uitgesproken criticus van de islam. Ook onderzocht ik als een van de weinigen diepgaand alle facetten van het fenomeen ‘islamofobie’ en ontmaskerde ik eigenhandig een aantal keer islamofobie frames van de politiek georganiseerde islam in Nederland waaronder de Moslimbroederschap partij NIDA in Rotterdam. Je zou dus kunnen stellen dat ik mij redelijk bewust ben van de gevaren van de islam voor een land als Nederland. Er kan wat mij betreft dus niet genoeg kritiek op de islam zijn. Op de rechtse grachtengordel (de rechtse online (social) media kliek) loopt dit echter soms wat uit de hand. Soms lijkt daar het cultiveren van de hyperbool met betrekking tot de gevaren van de islam en daarmee angst voor de islam, een marketingtool om boeken of politiek te verkopen. De hele #ophef afgelopen week rond het verschenen pamflet Heilige identiteiten. Op weg naar een shariastaat? van Machteld Zee is daar een voorbeeld van.
Lees verder “Er zat een plan achter het boek van Machteld Zee”
De onderkant of kickstart van de arbeidsmarkt? [Payrolling]
Als we de FD-gazellen doornemen dan komen we opvallend veel Payrollbedrijven tegen. Een snel groeiende sector, maar niet zonder risico’s. Dankzij de Wet Werk en Zekerheid waarin is opgenomen dat een medewerker in hoger beroep kan gaan bij een ontslagzaak is het normale dienstverband definitief ten einde, overigens het tegendeel van de doelstelling van de WWZ. De invoering van de wet DBA zorgt voor het laatste zetje waardoor de Payrollsector tot wel 30% omzetgroei kent. Dit heeft geresulteerd tot 10% groei van het aantal uitzenduren. Wat weer te denken geeft, want dat impliceert krimp bij uitzenders. Dat op zijn beurt de toestand van onze economie recht doet. Lees verder “De onderkant of kickstart van de arbeidsmarkt? [Payrolling]”
[Longread] De Nederlandse cultuur in het nauw
De afgelopen periode is de discussie over de Nederlandse cultuur stevig losgebarsten. Discussies waarin iedereen langs elkaar heen praat vanuit de eigen veilige stellingen, met als gevolg een volledig gepolariseerd debat waarin elke vorm van consensus is uitgesloten. Het meest opvallend in deze discussies is echter dat iedereen spreekt vanuit een schijnbaar totale onwetendheid wat cultuur, laat staan de Nederlandse cultuur, nou eigenlijk is. Vreemd, zeker als je weet dat Nederlanders een grote rol hebben gespeeld bij het definiëren van cultuur. Alvorens verder in te gaan op de huidige actualiteit en de impasse waarin we lijken te verkeren lijkt het me zinvol om het referentiekader van waaruit de discussie gevoerd kan worden vast te leggen.
De Smaak Van Verbraak #26
Vrijdagmiddag, de Smaak van Verbraak is weer daar. Al 26 weken lang het ijkpunt van de week, wat zeg ik het hoogtepunt!
Deze week kabbelde voorbij, de herfst heeft ons land bereikt en de verwarming ging voor het eerst in maanden weer aan. Maar vanavond kan die weer uit want ik neem jullie mee naar het prachtige Sicilië waar de herfst niet bestaat en het heerlijk nazomerd.
Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!
Vanavond gaan we pasta alla Norma maken, een Siciliaanse klassieker. Er zijn meerdere verhalen over het ontstaan van dit gerecht maar ze zijn allemaal uiteindelijk te herleiden naar de opera Norma van Bellini.
Una vera Norma! (Een echte vorm)
Bellini die overigens afkomstig is uit Catania aan de oostkust van Sicilië.
Hieronder ziet u 5 voorbeeld foto’s maar onder de foto’s volgen enkele extra tips om het werkelijk onvergetelijk te maken.
Ingrediënten voor 4 personen en extra speciale geheimen van Verbraak:
Pasta alla Norma:
● 1 rode ui
● 2 teentjes knoflook
● Flinke hand vol basilicum
● Olijfolie
● 2 aubergines
● Blik gepelde tomaten
● pakje sofrito
● Eetlepel gedroogde oregano
● Pak penne of iig buizenpasta
● Peper
● Zout
● Ricotta, pecorino of beide
Aangezien er geen filmpje is zal ik kort uitleggen hoe de pasta alla Norma gemaakt wordt.
Snij de rode ui en fruit hem alvast zachtjes aan in de olijfolie, plet de knoflook met de achterkant van een mes en snij hem fijn. Voeg deze na een paar minuten toe samen met een klein handje gehakte basilicum, steeltjes meesnijden.
Voeg daarna het blik gepelde tomaten en pakje sofrito toe en breng op smaak met peper, zout en de gedroogde oregano. 30 minuten in laten koken.
De pasta die ik gebruik moet 12 minuten koken dus die gaat na ongeveer 18 minuten in het flink gezouten kokende water. Onder het koken van de pasta kun je met wat kookvocht de restjes uit het blik tomaten en pakje sofrito spoelen en aan de saus toevoegen.
Terwijl de saus pruttelt snij je de aubergines in reepjes en bak je ze in een dikke laag olijfolie in 3 porties goudbruin.
Uit laten lekken in een vergiet en net voordat de pasta klaar is toevoegen aan de saus.
En dan kunnen we aan tafel, roer er een lepeltje Ricotta door en maak het geheel af met wat blaadjes basilicum en eventueel wat geraspte pecorino.
Een heerlijke gezonde en spotgoedkope pasta is klaar, ik maakte het voor nog geen 6 euro dus er is nog genoeg geld over voor een mooie fles Nero d’Avola om het maal te complementeren!
Buon Appetito!
(Longread): De valkuilen van het pro-Palestina of anti-Israël activisme (1)
Besteedde ondergetekende het laatste jaar de nodige aandacht aan de loopgraaf ter rechterzijde van het Nederlandse debat rond het Israëlisch-Palestijns conflict, het wordt zo zoetjes aan weer eens tijd om de bevooroordeelde aannames, historisch inhoudelijke onevenwichtigheden en frames van de loopgraaf ter linkerzijde onder de loep te nemen. Een ondankbare taak want net als in de rechter loopgraaf valt het niet te verwachten dat er op de flank van Anja Meulenbelt en consorten serieuze gesprekspartners op zullen staan, om het debat over dit onderwerp samen een stukje verder richting het niemandsland te dirigeren. Voor velen is de staat Israël en het Palestijns slachtofferschap dat uit de oprichting van deze staat is voortgekomen een obsessie geworden. Een obsessie die een gestaald paradigma baart van kolonialistisch Israëlisch daderschap en Palestijns slachtofferschap waarbij historisch gezien de context van tijd en plaats er niet meer toe doet, de ‘agency’ van de Arabieren en Arabische staten in het Midden-Oosten volledig wordt ontkend en een uiteindelijke oplossing van het conflict vanuit de uiterst complexe actuele status quo van realiteitszin wordt beroofd.
Lees verder “(Longread): De valkuilen van het pro-Palestina of anti-Israël activisme (1)”