De ‘islamofobie’ fobie in Nederland

Dit keer waren het onschuldige invaliden in California. Terwijl we nog in afwachting zijn of de religie van de vrede gisternacht weer nieuwe slachtoffers heeft gemaakt in de VS, maakt men zich ter linkerzijde van het Nederlandse islamdebat nogal zorgen over ‘islamofobie’ en ‘het geweld tegen moslims dat door Europa golft’. Gelukkig komt ondergetekende vrijwel nooit meer op de site JOOP.nl maar daar zullen ze inmiddels wel iedere lekkende kraan in een moskee als een ‘witte aanslag op een islamitisch doel’ omschrijven. Niet dat ik daadwerkelijk geweld tegen moslims dat echt plaatsgevonden heeft – om hun moslim-zijn of anderszins – wil trivialiseren. Alle vormen van geweld, intimidatie en bedreiging tegen moslims of welke groep met een collectieve identiteit dan ook, veroordeel ik ten sterkste. Het opsporen van daders die zich hier schuldig aan maken verdient mijns inziens ook prioriteit omdat de overheid een belangrijke verantwoordelijkheid heeft in het tegengaan van etnische of religieuze spanningen en geweld.

“De ‘islamofobie’ fobie in Nederland” verder lezen

[Ooggetuigenverslag] Geweld bij Pegida Köln

Het was een wonderbaarlijk weekend. Vanwege de massale aanrandingen door grote groepen barbaren, bestaande uit voornamelijk allochtonen en asielzoekers, waar geen politieman een poot uitstak om meer dan 500 Keulense deernes ook maar uit de buurt van de hongerige testosteronbommen te houden, besloten diverse organisaties hun onvrede over zowel de inzet, aanpak als oorzaak van deze zwarte bladzijde te ventileren. Daaronder uiteraard Pegida, een groeiende beweging van gelijkgestemden uit alle lagen van de samenleving, maar ook een demonstratie van… hou je vast… 2500 vrouwen die tegen racisme demonstreerden! Duitsland is reddeloos verloren, getuige de vrijwillige onderwerping van grote delen van de bevolking, maar eveneens de bereidwilligheid van pers, politiek en politie om keiharde feiten onder de tafel te schuiven. De ironie is nu ook dat er tegen Pegida harder opgetreden werd dan tegen de vrouwenverkrachtende kansenparels afgelopen oud en nieuw. Hieronder een ooggetuigenverslag van Nody (gegevens bekend bij de redactie). Lees en huiver mee.

“[Ooggetuigenverslag] Geweld bij Pegida Köln” verder lezen

Leunstoelfeminisme

Soms kan een mens trots worden op dingen die hij gepresteerd heeft of op mensen in zijn omgeving. Bijvoorbeeld op zijn vrouw, op zijn kinderen, op zijn werk, op een boekverbranding omdat het woord ‘neger’ er in staat of op het introduceren van gescheiden zwemlessen in zijn gemeente omdat hij de cultuur van ‘onze gasten’ met een keiharde moraalpaal wil respecteren vanachter zijn ambtelijke bureau. Zelf ervaar ik bijvoorbeeld trots bij het introduceren van woorden en termen die een nieuwe ontwikkeling in onze maatschappij duiden, of een oude ontwikkeling beter omschrijven vanwege linguïstische armoede uwerzijds. Althans, in mijn beleving. Eentje die voor mij het meest tot de verbeelding spreekt, is een kreet die ik medio juni 2014 de Twitter-ether inslingerde: leunstoelfeminisme. De reden hiervoor was een serie (inter)nationale ontwikkelingen die me enorm stoorden en die ik snel herkende als onderdeel van één van de meest laffe, hypocriete stromingen die de weerbaarheid van onze aankomende generatie van binnenuit uitholt: regressief links.

“Leunstoelfeminisme” verder lezen