Het protest ‘Omsingel het Oosterpark’

Vervolgcolumn op ‘Het is gedaan met de homobaan!’

Afgelopen dinsdagmiddag had de actiegroep Omsingeling Oosterpark om 17.00u een protest aangekondigd bij de hoofdingang van het park aan de OLVG-zijde. Ik was eigenlijk van plan om die middag op de bank door te brengen met de prachtige nieuwe biografie over Jacob Israel de Haan maar mijn roeping als Ons Oosterpark verslaggever was weer geboden. Temeer omdat deze actiegroep mij en de website Ons Oosterpark diezelfde dag nog dreigde aan te klagen vanwege ‘het stigmatiseren van homo’s’ in mijn vorige column over de verherverbouwing van het Oosterpark. Met angst en beven begaf ik mij naar het park om het protest te verslaan. Ik was eerst van plan om ter bescherming mijn vechthond Nucky mee te nemen maar het leek mij naderhand toch beter de boel niet verder te laten escaleren.

“Het protest ‘Omsingel het Oosterpark’” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Het is gedaan met de homobaan in het nieuwe Oosterpark

Gisterenmiddag verzorgde stadsdeel Oost een rondleiding door het verherverbouwde (dixit firma Biereco) Oosterpark. Uw verslaggever van Ons Oosterpark en vertegenwoordiger van het collectief ‘De honden van het Oosterpark’ was daar uiteraard bij aanwezig om de vernieuwing van het lusthof van Oost voor u te verslaan. Enigszins onwennig – ik ben zelf stadsgids maar word snel recalcitrant wanneer ik zelf in een groepje mee moet lopen – gingen we onder leiding van een gids op pad met een dertigtal wat oudere buurtbewoners.

“Het is gedaan met de homobaan in het nieuwe Oosterpark” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Briefje van Omejan: Aan Easterga

Lief strontdorp,

Soms is de strontlucht erger dan gebruikelijk bij jullie hè? En nee, dan heb ik het niet over het stiekem in de nacht stront rijden tijdens een onverwacht regenbuitje.

Jullie zijn een boerendorp met slechts 43 inwoners. Eentje daarvan is Jan Dijkgraaf. Jullie kennen hem wel, die lelijke kleine gnoom die zichzelf heel wat vindt. Ik kan me voorstellen dat jullie over hem roddelen als hij met zijn putlucht arrogantie het dorp binnen komt rijden en de gezonde boeren strontlucht net dat vleugje zwavel meegeeft dat die opeens niet meer te harden is.

“Briefje van Omejan: Aan Easterga” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

‘U, burgerlieden alleen behoort de de Salon des Variétes’

De Salons des Variétés van Amsterdam en hun publiek 1839-1854

Op 2 september 1839 opende Joseph Duport de eerste Salon des Variétés van Amsterdam aan de Nes. De Salon des Variétés bood een nieuwe manier van uitgaan in Amsterdam. Een toneelprogramma van meerdere vaudevilles per avondvoorstelling in een klein luxe theater waar tijdens de voorstelling gedronken en gerookt mocht worden. De Salon van Duport was een regelrechte hit in het Amsterdamse uitgaansleven. ‘Deze volks-schouwburg wint gedurig nog al meer in aanzien en achting bij ons publiek, en de meeste avonden der week is de zaal te klein, om de toestromende menigte behoorlijk plaatsing te geven,’ zo meldde het Algemeen Handelsblad in 1840.[1] Een extra bijzonderheid van de Salon van Duport was, volgens schrijver en ‘theaterverheffer’ J.H. Rössing in 1909, dat bezoekers uit zowel de lagere als hogere en zelfs de deftige burgerij haar zouden hebben bezocht en, wegens het ontbreken van rangen, gemengd in de zaal de voorstelling volgden. Er hing een losse sfeer, er werd gebroken met de deftige omgangsvormen in het uitgaansleven die de standenmaatschappij van Amsterdam in de eerste helft van de negentiende eeuw zo kenmerkten.[2]

“‘U, burgerlieden alleen behoort de de Salon des Variétes’” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Voetveeg: De Nederlandse Identiteit

‘Iek bein hart oppèh zoekhè geweist…. maar die naiderlandsè identitaait?…. neej die hep iek niet kevondein’. Deze historische uitspraak van prinses Maxima uit 2007 kunnen we wellicht als de aanvang van het kansloze geneuzel over de Nederlandse identiteit beschouwen. Hoewel we nu inmiddels gelukkig wèl weten waar die identiteit uit bestaat – Zwarte Piet, de joods-christelijke Paashaas in het Hema krantje en de kerstboom – kom ik nog uit het pijnlijke verleden dat het minder duidelijk was en dus enigszins aansloot bij de zoektocht van onze Max.

“Voetveeg: De Nederlandse Identiteit” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Essay: De ‘rechtse grachtengordel’ (1)

De beroemde Amsterdamse grachtengordel werd in de 17e eeuw aangelegd als het exclusieve woongebied van de Amsterdamse handels- en bestuurselite. In Amsterdam, als toenmalig centrum van de wereldhandel, was zij naast een woongebied, een figuurlijk venster op de wereld waar in omgekeerde richting de wereld, andere culturen, nieuwe ideeën en modes als eerste het koude kikkerland aan de Noordzee binnendrongen. Niet vreemd dat de grachtengordel in de rest van Nederland door de eeuwen heen symbool werd voor de ‘arrogante’ Amsterdamse kosmopolitische elite. Eind vorige eeuw verschoof de figuurlijke betekenis van het woord ‘grachtengordel’ naar aanleiding van de roman ‘De Grachtengordel’ van Geerten Meijssing over het schrijversmilieu aldaar naar een te onderscheiden ‘incestueuze linkse culturele elite van Nederland’. Niet geheel toevallig verhuisde het hoofdkantoor van de PvdA in dezelfde periode naar de Herengracht.

“Essay: De ‘rechtse grachtengordel’ (1)” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Extreem roze

De afgelopen weken, sinds 23 juli, stond Amsterdam weer internationaal in the picture als roze stad. Best vreemd voor een stad met als unique selling point the RED light district. De afsluiting van dit festijn moet nog komen, a.s. weekend wordt er weer groots uitgepakt met o.a. the Canal Parade. Een bonte optocht bootjes varend door de grachten van Amsterdam, met dezelfde gekte op de kades van het ruim toegestroomde publiek als in de hoogtijdagen van het Nederlands elftal dat in 1988 Europees kampioen werd en ook een ererondje mocht dobberen door Amsterdam. Dit jaar is Amsterdam overigens de eer te beurt gevallen om organisator te zijn van de EuroPride, zeg maar bijna de finale van de Champions League. De absolute top is uiteraard de organisatie van de World Pride. De eerste keer dat Amsterdam de EuroPride organiseerde in 1994 eindigde het feestje met een kater, namelijk een financieel tekort van € 450.000,00 dat uiteindelijk leidde tot het opheffen van het Roze Front, een samenwerkingsverband van de belangrijkste vertegenwoordigers van de LHBT beweging in Nederland. Laten we hopen dat dit jaar het feestje in ieder geval niet met een financiële kater eindigt.

“Extreem roze” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

De paddo’s boven het Oosterpark

In 2008 sprong een Frans meisje nadat ze paddo’s had genomen van Nemo af. Paddogebruikers krijgen naast hallucinaties soms het idee dat ze kunnen vliegen en springen dan van gebouwen af. Ik vind dat altijd maar dom en betreurenswaardig bovendien, omdat paddo’s hierdoor onterecht een slechte naam hebben gekregen. Als je plotseling denkt dat je kan vliegen dan begin je toch gewoon risicoloos op de begane grond met je armen te klapperen? Je ziet een duif zich toch ook nooit eerst aan een regenpijp omhoog hijsen om vervolgens van een dak weg te vliegen? Deze gedachte komt gek genoeg altijd in me op als ik het lelijkste stukje Oost vanuit het Oosterpark voor me op zie doemen.

“De paddo’s boven het Oosterpark” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Wat is er mis met de Universiteit van Amsterdam?

Heb ik dat weer? Ben je net weg bij de Universiteit van Amsterdam breekt eindelijk de ‘revolutie’ uit! Terwijl ik dit schrijf houdt een groep studenten het Maagdenhuis bezet. Na een elf dagen durende bezetting van het Bungehuis, braken zij gisterenavond na een protestmars in bij het bestuurlijk centrum van de UVA. De directe aanleiding van de studentenprotesten zijn de draconische structurele bezuinigingsmaatregelen bij de faculteit der geesteswetenschappen, vastgelegd in het nieuwe profiel 2016 dat een gat van 10 miljoen euro op de begroting moet dichten. Vooral de ‘onrendabele’ studierichtingen zoals de kleine talen worden hier de dupe van. Ondergetekende heeft als oudere jongere (44) de afgelopen vijf jaar aan de voornoemde faculteit geschiedenis gestudeerd, was tegelijkertijd een jaar als assistent onderzoeker in dienst van deze faculteit en gaf er de afgelopen zes maanden als extern adviseur, advies bij het opzetten van een groot project. Wat gaat er mis bij de UVA?

“Wat is er mis met de Universiteit van Amsterdam?” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Keti Koti: herdenking afschaffing slavernij 2015 staat in teken van activisme

Het is heet, heel heet, deze keer bij de jaarlijkse herdenking van de afschaffing van de slavernij in het Oosterpark in Amsterdam. Het podiumpje en een groot gedeelte van de zitplaatsen staan vol in de zon dus de sprekers en het publiek wachten grotendeels in de schaduw van de bomen en bosjes rondom het indrukwekkende nationaal monument slavernijverleden af tot de herdenking aanvangt. Om even over twaalf is het zover en verzoekt de Grande Dame van het anti-Zwarte Piet activisme Anousha Nzume iedereen om plaats te nemen. Rechts van het beeld zitten de sprekers, bestuurders en politici. Links van het beeld het gewone publiek. De voorste rij van de publiek kant wordt geheel bezet door anti-Zwarte Piet activisten met de bekende shirts.

“Keti Koti: herdenking afschaffing slavernij 2015 staat in teken van activisme” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone