[Prisma Podcast: Deel 19] Over genderneutraal menstrueren, klimaatfalend regeren en ongebreideld immigreren

Nu ook de jongens van de bouw massaal op het Malieveld staan te protesteren tegen de verstikkende milieuregelgevingen en onrealistische klimaatvoornemens, met als gevolg een totale stilstand van bouwprojecten en voorzieningen, werd het weer tijd om een licht te werpen op de gekte die onze maatschappij typeert. Mannen die ongesteld worden in een klein land dat jaarlijks een stad als Zwolle er bij krijgt en de overheid zelf de grootste vervuiler is, zette ons toch wel aan het denken. En praten.

Want binnen de tijdspanne van één week kwam er ook zo veel bizar nieuws binnen over de Groene Droom dat we dit maar eens opgesomd hebben, inclusief de redenaties en mechanismen achter de rare keuzes die onze overheid maakt en gemaakt heeft om op papier maar te voldoen aan de aan zichzelf gestelde eisen. En terwijl een massale instroom van mensen (m/v/x) nóg meer druk legt op onze voorzieningen, wordt de verkeerde rekening bij de verkeerde mensen neergelegd. Dit alles, en nog veel meer, bespreken we weer in onze eigenzinnige internetradio die je via een diversiteit aan kanalen tot je kunt nemen in deel 19 van onze podcast!

We werken met onze vertrouwde kernwaarden: zonder adverteerders, zonder externe funding, zonder bemoeienis, zonder last en ruggespraak, zonder redactie maar mét een enorme lading rauw plezier en soms bijtende humor. En wij hopen dat jullie dat ook weer hebben!

Aflevering 19

De minderheid is de norm

Tot eind vorige eeuw stond Nederland bekend om haar tolerantie. Het was goed toeven in ons landje waar ‘leven en laten leven’ de norm was. De maatschappij was vrij overzichtelijk. Het gezin was de hoeksteen van de samenleving. Een gezin dat bestond uit een man en een vrouw en bij voorkeur enig nageslacht. Ook de kinderen werden ingedeeld als man of vrouw en kregen dit vermeld op hun geboorteakte en later hun paspoort. Dit betekende overigens niet dat er geen afwijkende samenlevingsvormen en/of genders voorkwamen. Terugkijkend naar deze periode valt slechts te constateren dat de norm erg dwingend aanwezig was en alles wat afweek van de norm het niet altijd even gemakkelijk had. Het ‘leven en laten leven’ uitte zich in het dagelijks leven als ‘doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg’. En dat ging op voor grote delen van Nederland. Tolerantie ging niet verder dan de achtertuin. Afwijken mocht, maar not in my backyard. Maar gelukkig waren daar de steden met Amsterdam prominent voorop. In de steden ontstonden complete subculturen. Iedere stad had bijvoorbeeld zijn eigen gayscene met bijbehorende uitgaansgelegenheden. De verschillende subculturen leefden naast elkaar, maar vermengden echter amper. Feitelijk kunnen we hier al spreken van segregatie.

Lees “De minderheid is de norm” verder