Nederland kan wel een Trump gebruiken

Vanuit ons kleine polderlandje kijken we, ongeacht onze politieke of persoonlijke opvattingen, graag buiten de grenzen. Hoe we dat doen verschilt nogal. De één laat zich voorlieg…. voorlichten door programma’s van onze Publieke Omroep, zoals Nieuwsuur, Pauw of Jinek. De ander informeert zich via meer brede kanalen en duidt zelf de feiten zoals ze gepresenteerd worden via bijvoorbeeld de internationale pers, blogs van (ervarings)deskundigen ter plekke of Twitter. Ongeacht welke vorm van informatievoorziening men kiest, niemand komt om één persoon heen het afgelopen jaar: Donald John Trump.

Love him or hate him, hij is de president van de Verenigde Staten. En dat gaat, objectief gezien en op een paar incidenten na, verdomd goed aan de andere kant van de oceaan. De Amerikanen kennen ongekend lage werkloosheid, hoogste arbeidsmarktparticipatie van vrouwen en Afro-Americans, een fenomenale welvaartssprong, enorme belastingverlagingen, een dramatische daling van het aantal illegale immigranten (tot grote vreugde van mensen die de lange, legale weg tot immigratie hebben doorlopen), zetten vanuit Amerikaans perspectief terecht een handelsoorlog in omdat hun export disproportioneel veel belast wordt in het buitenland, hebben Noord Korea aan tafel die al hun afspraken lijken na te komen, bliezen de fopdeals op met TTIP, Iran en Parijs, hebben ISIS op de knieën en dwingen de rest van de wereld eindelijk eens hun steentje bij te dragen aan de NAVO.

Behoorlijk lijstje van prestaties, me dunkt. En nog geen Nobelprijs mogen ontvangen. Dat is natuurlijk ook helemaal niet aan de orde, want de reguliere media focust zich het liefst op de hakken of de jas van zijn vrouw, vinden ineens het kiesstelsel niet meer deugen, spreken schande van het feit dat Trump het liefst McDonald’s eet, jagen al meer dan een jaar achter Russische schimmen aan zonder een iota aan resultaat, huren hotelkamers af omdat ze van een straathoertje gehoord hadden dat Trump daar het bed bevuild zou hebben en, geen grap, vullen een hele avond lang een programma omdat Trump het liefst twee bolletjes ijs op zijn hoorntje heeft. Het zou hilarisch zijn, als het niet zo triest was. En onze media, met vaandeldragers Erik Shutyourlyingwhoremouthaan en Eelco Bohr von Riefenstahl, doen dagelijks een CNN en MSNBC kopiepasta en sturen de bagger die in Amerika al amper bekeken en gelezen wordt naar onze treurbuizen en Twitter-timelines. Dus denken de mensen die enkel NPO,- en RTL- nieuws volgen dat dat de realiteit is. Natuurlijk is Trump een rare opa, en echt niet alles is goed wat er uit zijn vingers komt. Maar met al het bovenstaande in het achterhoofd, kun je er niet omheen dat de berichtgeving disproportioneel negatief en alles behalve objectief is.

De logische vraag is dan; waarom? Het logische antwoord is net zo simpel en kort; afleiding. Terwijl driekwart Nederland als vingerwapperende zombies de agitprop tot zich neemt en lacht om het gekke haar van The Donald, de flauwe grapjes van Eva Jinek of kwijlt bij de eindeloze zelfpijperij van Eelco Snob van Frambozenshawl, gebeuren buiten deze bliksemafleidende pulp-items opmerkelijke zaken die wél direct invloed op onze levens hebben. Er wordt in de grootste stad van Nederland een burgemeester geïnstalleerd die eigenlijk niet wil, net zoals het grootste gedeelte van de bevolking van deze stad haar niet wil. In het Noorden van ons land barsten sinds decennia huizen stuk vanwege aardbevingen, maar het geld ligt al jaren op de plank en verdwijnt met miljoenen tegelijk in overhead voor mannen in dure ambtenarenpakken en dikke lease-auto’s. Terwijl er nu ten vijfde male met de cijfers en lokale bevolking gesjoemeld wordt. Of dat er ineens uit het niets een afschaffing van de dividendbelasting door de Tweede Kamer wordt geramd, dat een gigantisch gat in de begroting slaat ten behoeve van de daadwerkelijke regering in Nederland; Shell en Unilever.

Of dat het politieapparaat aangifte doen zo moeilijk als mogelijk maakt, en onze overheid daarna schermt met lage misdaadcijfers. Of dat we zogenaamd slechts 365.000 werklozen hebben, terwijl 1,6 miljoen mensen tegen hun zin thuis zitten of veel te weinig werk hebben om rond te komen. Of dat het perfecte politieke instrument voor beleidsbijsturing, het referendum, op maffiose wijze is weggemoffeld. Of dat ons wordt wijs gemaakt dat importeren van vluchtelingen en Oostblokkers een zegen zou zijn, terwijl iedereen weet dat deze instroom enkel wordt gepromoot om de lonen bij het grootbedrijf zo laag mogelijk te houden. Of dat ziekenhuizen in de provincie hele afdelingen sluit, want de zorg is zo duur geworden. De toekomstige slachtoffers (want die zijn gewoon statistisch berekend), worden overigens voor lief genomen. De lijst van binnenlandse fuckups is veel te lang om hier op te tekenen. En het sneue is dat het daar niet ophoudt, want we zijn ook een Europese Toren van Babel binnengesjoemeld. Die nu een eigen leger gaat oprichten. Die tegen de eigen bevolking gebruikt mag gaan worden. Oh, en ze willen ook memes verbieden. Bent u er nog? Mooi. Er rest ons, indien we onze kinderen en kleinkinderen nog iets van levensvreugde gunnen, niets anders dan een Nederlandse Trump aan het roer te zetten om de hele bende met de neus weer de goede kant op te dwingen.

Voorbeeld van een meme, zoals de Europese Unie ze wil gaan verbieden.

Want al met al kunnen we rustig concluderen dat het gepropageerde ‘partijkartel’, waar men initieel Thierry Baudet over uitlachte, wel degelijk bestaat. Ook lijkt de vijfde colonne actiever dan ooit en de nationale media is inmiddels verworden tot een activistische buikspreekpop van een select groepje mensen die vanuit hun Randstad-bubbel denkt dat de realiteit vormbaar is door hun gefinancierde wensdenken naar ons toe te zenden. Hoe haaks dit ook staat op de werkelijkheid. Je hoeft geen genie te zijn om te zien waar dit toe leidt, of bovenstaande lijst met schade aan te vullen die deze machten al berokkend hebben als het gaat om vertrouwen, zekerheid, sociale cohesie en veiligheid. De conclusie is dan ook dat de visieloze papper, nathouder en Unilever-manager Rutte zijn kluisje écht moet gaan leegruimen om plaats te maken voor iemand die niet alleen schoon schip maakt, maar het ding ook nog eens keert voordat de wal dat doet.

Zelf zat ik te denken aan een rijke ondernemer die zijn geld verdient met vastgoed en in de recreatie-sector, net als Trump. Iemand die dat zo goed heeft gedaan, dat hij ‘fuck you money’ heeft en dus onafhankelijk van politieke lobbyisten moeilijke maar noodzakelijke beslissingen kan nemen, net als Trump. Iemand die lak heeft aan het establishment en daar altijd vocaal in is geweest, net als Trump. Iemand die dol is op onafhankelijke media, net als Trump. Iemand met stevige kennis van de internationale en nationale financiële markt, brede ervaring met de pers in al haar facetten en niet bang is om de taal van het volk te spreken omdat populisme niet altijd een vies woord is. Iemand die zéér actief op Twitter is. Net als Trump.

En uiteraard iemand die niet bang is voor massale weerstand vanuit de hoogste echelons van onze ambtenarij en de Grachtengordel. Immers, zonder tegenwind kan geen Vlieger omhoog gaan. De naam van één persoon ligt op het puntje van mijn tong, maar ik kom er maar niet op…

Tony’s Chocolonely; het vervolg

Hoewel we normaliter als echte toetsenbordhelden vanaf onze zolderkamer onze columns tikken, hebben we vrijdag jongstleden dit patroon doorbroken. De aanleiding was de uitnodiging die we ontvingen van de nieuwe directeur van Sallcon, Mieke Akkermans, in reactie op ons briefje aan Teun van de Keuken. Een briefje dat blijkbaar toch wel enige opschudding veroorzaakte, waardoor Mieke de stap nam om twee Bataviristen, team arbeidsmarkt, van hun zolderkamer te lokken met het aantrekkelijke voorstel van een kop koffie. Inmiddels kunnen we beamen dat Sallcon / Konnected / Deventer Werktalent uitstekende koffie serveert. Uiteraard was de koffie mooi meegenomen, centraal stond echter onze publicatie waarin we het vermoeden uitspraken dat Tony’s Chocolonely, bekend van hun slaafvrije chocolade, bij Konnected werd en wordt ingepakt door mensen die zuchten onder de dwang van de P-wet. Met andere woorden mensen die met behoud van uitkering chocoladerepen of paaseitjes in dozen zitten te douwen. Een vorm van moderne slavernij die met de P-wet in de hand groot is geworden in Nederland.

“Tony’s Chocolonely; het vervolg” verder lezen