De debilisering van de professional

In de nimmer aflatende strijd naar winstmaximalisatie zijn we de afgelopen decennia compleet doorgeslagen. Waar tot de jaren 80 van de vorige eeuw de professional de verantwoordelijkheid had voor zijn functioneren, ligt dit inmiddels in handen van een complete laag nieuw opgeleiden, veelal HBO en/of WO met achter de schermen een boekhouder die aan de touwtjes trekt. Een laag die zich bezighoudt met het schrijven van protocollen en procedures die moeten bijdragen aan efficiënter werken, meer kwaliteit van de dienstverlening, betere service en de nieuwste topper meer plezier in het werk. Nieuwe functionarissen die allemaal manager voorafgegaan door een nietszeggende term op hun visitekaartje hebben staan. De vraag is of deze nieuwe functionarissen wel het gewenste resultaat opleveren.

“De debilisering van de professional” verder lezen

De re-humanisering van de arbeidsmarkt

De arbeidsmarkt, mijn vakgebied, is de basis van iedere economie. Een gezonde arbeidsmarkt, waar zeg maar de beroepsbevolking gemiddeld 28 uren per week tegen betaling participeert, zorgt voor een gezonde balans. Toch kenmerkt de geschiedenis zich door grote schommelingen in deze balans. Schommelingen die samenhangen met de vele economische crises. Perioden van grote werkloosheid worden afgewisseld met perioden van wanhoop bij bedrijven die naarstig op zoek zijn naar gemotiveerd en geschoold personeel. De oplossing wordt meestal gevonden in migratie en bedrijven lobbyen om massaal nieuw arbeidspotentieel binnen te halen. Een tweede oplossing is het verplaatsen van werkzaamheden naar oorden waar het arbeidspotentieel wel voor handen is. De maatschappelijke gevolgen van met name de perioden van grote werkloosheid kennen we. Sterker nog; we zitten er midden in. In deze column wil ik het niet met u hebben over de geschiedenis van de arbeidsmarkt, hoewel deze erg interessant is, maar over de toekomst. We staan namelijk voor grote veranderingen. 

“De re-humanisering van de arbeidsmarkt” verder lezen