De leeuw gaat brullen!

We zijn weer aan het einde gekomen van een enerverend jaar. Tijd om eens terug te kijken en een moment van bezinning en relativering in te plannen. De economie draait weer op volle toeren, overigens niet dankzij maar ondanks het beleid van Rutte & co. In het verlengde van de aantrekkende economie komt ook de arbeidsmarkt weer op gang. De grootste uitdaging is om de negatieve effecten van The Race to the Bottom te overwinnen. De doelstelling moet zijn dat arbeid weer loont. Gratis personeel moet tot het verleden behoren. Een belangrijke stap dient gemaakt te worden door onze huidige bestuurders, namelijk het vereenvoudigen van de regels. En daar hebben we al een voorzet gegeven. Een belangrijke aanbeveling is het invoeren van een nieuw stelsel Sociale Zekerheid aangezien het huidige stelsel zijn uiterste houdbaarheidsdatum allang heeft bereikt. In samenwerking met politiek econoom Johan Horeman hebben we verschillende stelsels doorberekend en zijn we tot de conclusie gekomen dat het invoeren van NIT (Negative Income Tax) een stimulans zal geven aan de Nederlandse economie. De kloof tussen het product werklozen en de arbeidsmarkt waar wij grote vraagtekens bij plaatsen hebben we ook voor u onder het vergrootglas gelegd.

“De leeuw gaat brullen!” verder lezen

Krimp is de nieuwe groei.

Als we onze politici mogen geloven staan we de komende decennia voor een grote uitdaging met verregaande gevolgen, namelijk krimp. De verregaande gevolgen treffen overigens met name de periferie, zeg maar alle gebieden buiten de Randstad. Nou is krimp natuurlijk alleen maar te meten als je een ijkpunt hebt, immers zonder ijkpunt heb je geen vergelijking. En daar begint de schoen al een beetje te wringen. Onze politiek neemt als ijkpunt namelijk het jaar 2017. Op zich best te begrijpen omdat beleid gemaakt wordt voor de toekomst. Echter, een vergelijking met het verleden geeft een compleet ander beeld. Vervolgens is het belangrijk welke krimp we nader bestuderen. Kijken we naar de demografische krimp, krimp van de beroepsbevolking of bijvoorbeeld economische krimp. En dat gaan we nu zelf ook eens doen.

“Krimp is de nieuwe groei.” verder lezen

Voetveeg: Brevet van onvermogen

Dit weekend was er een bijeenkomst van de Verenigde neoliberalen Voor Democratie, een contradictio in terminis, in het hoge Noorden. Zoals de gewoonte is op dit soort bijeenkomsten mocht het klapvee, zeg maar de leden van deze moreel verheven partij, hun handen stuk klappen na de vurige redes van hun zelfverkozen leiders. Op dit feest der zelfbevlekking betaamde het onze grote leider van het ‘beste kabinet ooit’ een uitspraak te doen waar het klapvee een staande ovatie voor over had, namelijk:

“We willen nooit meer terug naar de naïviteit van de multiculturele samenleving.”

Een retorische uitspraak waarmee deze omhooggevallen geschiedenisleraar zonder het te beseffen bevestigde wat de burgers van Nederland allang weten, namelijk dat hij compleet wereldvreemd is.

“Voetveeg: Brevet van onvermogen” verder lezen

De neoliberale agenda

In een vorige column heb ik al eens aandacht besteed aan het neoliberalisme. De conclusie was destijds dat het neoliberalisme eigenlijk niets is, maar toch als een virus in de gehele politiek geworteld zit. De gevolgen hiervan ondervinden we dagelijks. Echter; als we de gevolgen ondervinden dan moet neoliberalisme toch iets zijn? Dat klopt, het neoliberalisme is een internationale beweging die voortkomt uit het kapitalisme, met name de vijfde colonne, beter bekend als het grootkapitaal. Misschien is de term neokapitalisme zelfs een betere aanduiding dan neoliberalisme, aangezien neoliberalisme impliceert dat het een politieke stroming betreft die voort zou komen uit het liberalisme. Wel, liberalisme en neoliberalisme verhouden zich als water en vuur. Vanaf nu gebruiken we dan ook de term neokapitalisme.

“De neoliberale agenda” verder lezen

Neoliberalisme: van alles niets

In mijn nimmer aflatende zoektocht naar kennis ben ik me eens gaan verdiepen in de term neoliberalisme. Een term die te pas en te onpas gebruikt wordt en waarvan ik me besefte dat ik niet weet wat het nou precies betekent. Overigens kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de mensen in de media en zelfs onze huidige politici het überhaupt zelf wel weten. Een vreemde zaak aangezien ons landje schijnt te zuchten onder een neoliberaal regime.

“Neoliberalisme: van alles niets” verder lezen