De kolonisten van Den Haag

Al geruime tijd worden we overspoeld met negatieve berichtgeving over ons koloniaal verleden. Voorlopig dieptepunt is de naamswijziging van een populair spel dat gebaseerd is op het kolonialiseren van gebieden, namelijk “De kolonisten van Catan”. Het AD wist te berichten dat de uitgever van dit spel de naam had gewijzigd in Catan om de nare bijsmaak van het woord kolonisten weg te spoelen. Hiermee toonde het AD wederom aan de spreekbuis te zijn van een groepje beroepsgekwetsten, voornamelijk samengeklonterd in open inrichting Amsterdam, die het Nederlandse verleden hebben omarmd als hun verdienmodel. Gelukkig is daar Hart van Nederland, de spreekbuis van de periferie (lees; de nuchtere Nederlander) die dit fakenieuws  naar het land der fabelen verwees. De nuchtere Nederlander is het sowieso zat om aangesproken te worden op een verleden waar ze zich niet verantwoordelijk voor voelen. Natuurlijk verdient onze geschiedenis niet de schoonheidsprijs. Uiteraard zijn er dingen gebeurd die we nu massaal afkeuren. Hoewel, we mogen ons afvragen of we wel echt van de geschiedenis hebben geleerd.

“De kolonisten van Den Haag” verder lezen

Wie leeft in het verleden, ontkent de toekomst.

Vanochtend werden we in de diverse media geconfronteerd met actiegroep De Grauwe Eeuw. Deze tot dusverre nog onbekende actiegroep had het behaagd om wat beelden te bekladden in het centrum van Hoorn. Een lachwekkende actie waarbij ik justitie oproep om deze daders zo snel mogelijk op te sporen en de schoonmaakkosten op deze simpele lieden te verhalen. Bij voorkeur deze lieden zelfs gebruiken als schuurspons, zo maak je een kat immers ook zindelijk. Een harde aanpak die mijn inziens zo langzamerhand noodzakelijk is. Vandalisme is immers nooit te tolereren. Eén voordeel, de beelden staan er nog en dat is tegenwoordig ook wel eens anders met dank aan de hoge prijzen van de diverse grondstoffen.

“Wie leeft in het verleden, ontkent de toekomst.” verder lezen