Pakken wat je pakken kan!

De laatste dagen zijn onze bestuurders, lees graaiers, in de zorgsector weer eens volop in het nieuws. De aanleiding is dat men vrijwel collectief de bezoldiging heeft verhoogd. In totaal gaat het overigens slechts om € 68.000.000 (achtenzestig miljoen). Geld dat ook naar de rechtstreekse zorg had kunnen gaan. Maar gelukkig is daar de Wet Normering bezoldiging topfunctionarissen publieke en semipublieke sector. Een wet van 15 november 2012 die eindelijk van kracht is met ingang van 12 april 2017, nou ja van kracht met nog een verlengde gewenningsperiode tot ergens in de toekomst. Een waarlijk staaltje van ons kabinet die op deze manier hun vriendjes uit het old-boys-network nog even de gelegenheid hebben gegeven wat vet op de ribben te kweken. Wetten die de gewone man, zeg maar u en ik, geld kosten worden overigens een stuk sneller in werking gesteld. Het zal u niet verbazen dat met name de ‘criminele organisatie’ VVD bij monde van Edith Schippers en Stef Blok een prominente rol speelden bij deze gezwinde invoering van een hoogst noodzakelijke edoch in bepaalde kringen ongewenste wet. Bij Batavirus zijn we in het algemeen vrij genuanceerd, echter de lijst van ‘integere’ bestuurders die meer graaien dan toegestaan willen we u niet onthouden. Uiteraard valt direct op dat we het hebben over de complete publieke en semipublieke sector. Het graaien uit publieke gelden zien we dan ook bij o.a. politie, rijksoverheid, onderwijs, media, zorg (hoi Edith) en woningcorporaties (hoi Stef). In het algemeen sectoren die de afgelopen jaren fors hebben bezuinigd op de werkvloer. De gevolgen daarvan kennen we allemaal, de dienstverlening naar de burger is compleet uitgekleed. Last but not least wil ik u waarschijnlijk ten overvloede ook nog wijzen op de beloningen in de top van het UWV, uiteraard wordt ook daar volop gegraaid.

“Pakken wat je pakken kan!” verder lezen

De Media-reflex

Na het Brexit referendum hebben we de afgelopen week wederom mogen aanschouwen hoe de media volledig onderuit gingen in de aanloop naar de presidentsverkiezing in Amerika. Tot hun grote verbazing won Trump, de kandidaat die een gevaar voor de wereldvrede zou zijn en die bij winst de oorzaak zou zijn van een totale ineenstorting van de economie. Voorspellingen die in een lijn lagen met de economische ramspoed die het Verenigd Koninkrijk zou treffen met een Brexit. Tot dusverre is geen van deze voorspellingen uitgekomen. De Dow Jones, de graadmeter van de Amerikaanse economie, staat inmiddels op de hoogste stand ooit. De economie in het Verenigd Koninkrijk draait nog steeds op volle toeren. En de internationale verhoudingen zijn niet wezenlijk veranderd met de komst van Trump, hoewel dit nog geen garantie is voor de lange termijn. Wat wel is veranderd is de geloofwaardigheid van allerlei specialisten en de media waar ze mochten komen opdraven.

“De Media-reflex” verder lezen

Voetveeg: hangjongeren

Hangjongeren zijn van alle tijden. Alleen leven we nu in tijden van mediagekte waarin een dag geen #ophef, een dag niet geleefd is. Bleef het asociale pubergedrag van groepjes jongens vroeger mediaal beperkt tot het lokale suffertje en een probleem van de buurt zelf, nu zorgen talrijke filmpjes die over internet zwerven voor landelijke ophef. En #ophef betekent kijkcijfers dus moeten we niet raar opkijken als er volgend seizoen een real life soap zal verschijnen over de ‘kwajongens’ uit de wijk Poelenburg: Oh oh Poelenburg! Of oh oh Vomar! Speciaal voor u gebracht door de Vomar.

“Voetveeg: hangjongeren” verder lezen

Briefje aan Jeroen Pauw

Geachte heer Pauw, beste Jeroen,

Woensdagmiddag zoefde ik in mijn comfortabele limousine door het prachtige Groninger landschap met op de achtergrond het geluid van radio NPO1 alwaar jij werd geïnterviewd. Hoewel jouw sonore stemgeluid mij in het algemeen niet stoort, wist je deze keer mijn irritatiegrens te overschrijden. Schrik niet, het was niet het timbre van je donkerbruine stem, nee het betrof de inhoud van je woorden. Uitgebreid wist je prachtig te verhalen over de trieste omstandigheden van de arme zieltjes in Nepal.

“Briefje aan Jeroen Pauw” verder lezen

Verknopingen in het publieke debat. Mening per associatie

Ik zag dat Sylvana Simons, vooral bekend geworden als televisie-presentatrice en verkondiger van het anti-Zwarte Piet-standpunt en andere racisme gerelateerde zaken, voor Pauw was uitgenodigd om over het associatie verdrag met Oekraïne te praten. Nu vermoed ik dat ze het pro-associatie verdrag standpunt gaat uitbaten. Hiermee wordt anti-Zwarte Piet verknoopt met pro-associatie verdrag. Dit soort verknopingen, zoals ik het maar noem, zie je vaker voorkomen. Op FOK!, maar ook op andere media zoals twitter, en ook op tv en in kranten. Het is een standpunt innemen per associatie.

“Verknopingen in het publieke debat. Mening per associatie” verder lezen