FC Wit versus PEC Zwart

Soms is het zinvol om op het eerste oog complexe zaken te simplificeren tot de kern. Het helpt vaak om op die manier nieuwe inzichten en ideeën te creëren, omdat het perspectief verandert. En er om te kunnen lachen uiteraard. Laten we de nationale discussie over identiteitspolitiek en racisme dus eens vergelijken met een voetbalcompetitie. Er spelen verschillende teams mee, met elk hun eigen sterspelers. Inclusief eigen achterban, die soms religieus en puur uit emotie hun club supporten, ook al hebben andere elftallen meer talent en spelen ze eerlijker. Eén team laat alleen spelers met witte shirts toe, en een ander voornamelijk spelers met zwarte shirts. Laten we ze FC Wit en PEC Zwart noemen. Het gros van de competitie vindt echter dat de kleur van het shirt er niet zo toe doet. Als ze maar talent hebben en niet alleen hard willen werken voor het succes van hun eigen club, maar ook voor het niveau van de hele competitie. “FC Wit versus PEC Zwart” verder lezen

De rechtse grachtengordel (3): kan het beter?

Wie A zegt, moet LLAH zeggen! Beloofde ik u gisteren een lijstje van journalisten, ‘opiniemakers’ en wetenschappers die tot het netwerk ‘de rechtse grachtengordel’ (RGG) behoren, vandaag zal ik die hier publiceren. Nogmaals ten overvloede, de rechtse grachtengordel is geen organisatie of complot. Het is een elite netwerk binnen de mediawereld dat is ontstaan als tegenbeweging tegen de zittende (media) elite.

“De rechtse grachtengordel (3): kan het beter?” verder lezen

Het einde van GeenStijl

Als de nar aan het hof gaat meespelen om de macht dan eindigt hij met kap en al op het schavot. Zijn bestaansrecht is zijn bewust gecreëerde vrije rol waarmee hij een ieder aan het hof mag en moet ridiculiseren. Het afgelopen jaar speelde zich een waar koningsdrama af met de nar van de Nederlandse publieke opinie, GeenStijl, die weinigen ontgaan zal zijn. Gisteren gebeurde er iets minder opvallends op de redactieburelen van de roze ‘kwajongens’ die zich zelden in de kaarten laten kijken. Het einde van GeenStijl lijkt in zicht.

“Het einde van GeenStijl” verder lezen

Alptekin Akdogan: GeenPeil strijder van het eerste uur

Ik stap de tram uit op een druilerig Weesperplein en het onderwerp van dit portret passeert recht voor me op het trottoir een stukje verderop. Met een gedecideerde snelle tred loopt hij richting de kroeg waar we hebben afgesproken. De markant stoere kop met volle baard gaat zoals gewoonlijk bedekt onder een baseballpet. “Hey Alp, wat een timing man!’. ‘Hey Jan!, Ja nou ik was net al de verkeerde kant op gelopen. Geen gevoel voor richting hè. Kun je nagaan dat ik nog een tijd taxi chauffeur ben geweest ook, hahaha!’ In bar Lampicka bestelt Alptekin een thee maar zijn smaak rooibos zit niet in het kistje: ‘Hoe kan je die nou niet hebben?’ vraagt hij de ober. ‘En op internationale vrouwendag nog wel! Dat kan je niet maken man, geen rooibosthee op vrouwendag!’

“Alptekin Akdogan: GeenPeil strijder van het eerste uur” verder lezen

Briefje van Omejan: aan Jan Roos

HEY….OUWE BLOEDGABBER! Nee, we kennen elkaar natuurlijk helemaal niet persoonlijk. Ik speelde vroeger wel in die speeltuin van je vader toen jij nog niet geboren was. Vreemd vind ik dat. Je ziet er namelijk veel ouder uit dan ik, zeker toen ik gisteren in Pauw en Jinek zag dat het beetje haar dat je nog hebt, ook al grijs is. Maar we gaan het niet over je uiterlijk hebben dat zou te makkelijke zijn. ZAL IK VAN DIE BRIL FF EEN FIETSIE MAKŪHHH!! WHOEHAHAHA!

“Briefje van Omejan: aan Jan Roos” verder lezen

Voetveeg: Jan Roos onthult sociale agenda VNL

Na een hele dag mijn ergernis opgekropt te hebben ben ik eindelijk even in de gelegenheid om het op papier te zetten. De aanleiding was vanochtend het volgende artikel op De Dagelijkse Standaard, waar en passant DDS zich ook even positioneert met het woord moedig in de kop. Waar Jan Roos vroeger uitblonk in het stellen van domme vragen als interviewer, heeft hij dat nu vervangen door het geven van ondoordachte inhoudsloze shockerende one-liners als geïnterviewde in zijn functie van lijsttrekker van VNL. Hij begon trouwens wel goed. Zelfs Jan snapt dat werken moet lonen en dat het goed zou zijn als iedereen aan het werk is. Daarna begint echter het inhoudsloos roeptoeteren. Jan weet namelijk wel een oplossing voor zijn eerste opmerking ‘Werken moet lonen’. De oplossing is uiteraard erg simpel en louter retorisch van aard, zoals overigens alle oplossingen die uit de mond van politici komen. Ja, Jan wist namelijk op te rochelen (vanavond overigens live te aanschouwen bij Dunk op RTL Z, 22.04 uur) dat de bijstand 10% naar beneden kan. Dat werkenden aan de onderkant van de arbeidsmarkt ook elke maand een stukje salaris tekort komen is Jan ontgaan. Nee, Jan kijkt wel de andere kant op als het gaat over armoede in Nederland.

“Voetveeg: Jan Roos onthult sociale agenda VNL” verder lezen