Kabinet wijst anoniem solliciteren af

Vandaag viel mijn oog op het volgende bericht; Kabinet; niet anoniem solliciteren bij het rijk. Het eerste wat opviel in dit bericht is dat minister Stef Blok, u weet wel de sloper van de sociale huurmarkt, als woordvoerder optrad in plaats van minister Lodewijk Asscher van Sociale zaken en Werkgelegenheid. Vreemd aangezien Stef Blok nog nooit betrapt is op enige kennis en affiniteit met de arbeidsmarkt. Logisch vanuit de wetenschap dat Lodewijk Asscher al vier jaren lang alleen maar onzin verkondigt over de arbeidsmarkt. Het is alleen niet te hopen dat Stef Blok dit deed als blijk van voorsorteren op een nieuwe ministerspost in een volgend kabinet aangezien dat zou betekenen dat de VVD zichzelf weer in het zadel ziet zitten. Gelukkig komt er eerst nog een verkiezing waar we als kiezers kunnen laten zien dat we dit niet willen.

“Kabinet wijst anoniem solliciteren af” verder lezen

De re-humanisering van de arbeidsmarkt

De arbeidsmarkt, mijn vakgebied, is de basis van iedere economie. Een gezonde arbeidsmarkt, waar zeg maar de beroepsbevolking gemiddeld 28 uren per week tegen betaling participeert, zorgt voor een gezonde balans. Toch kenmerkt de geschiedenis zich door grote schommelingen in deze balans. Schommelingen die samenhangen met de vele economische crises. Perioden van grote werkloosheid worden afgewisseld met perioden van wanhoop bij bedrijven die naarstig op zoek zijn naar gemotiveerd en geschoold personeel. De oplossing wordt meestal gevonden in migratie en bedrijven lobbyen om massaal nieuw arbeidspotentieel binnen te halen. Een tweede oplossing is het verplaatsen van werkzaamheden naar oorden waar het arbeidspotentieel wel voor handen is. De maatschappelijke gevolgen van met name de perioden van grote werkloosheid kennen we. Sterker nog; we zitten er midden in. In deze column wil ik het niet met u hebben over de geschiedenis van de arbeidsmarkt, hoewel deze erg interessant is, maar over de toekomst. We staan namelijk voor grote veranderingen. 

“De re-humanisering van de arbeidsmarkt” verder lezen

De onderkant of kickstart van de arbeidsmarkt? [Payrolling]

Als we de FD-gazellen doornemen dan komen we opvallend veel Payrollbedrijven tegen. Een snel groeiende sector, maar niet zonder risico’s. Dankzij de Wet Werk en Zekerheid waarin is opgenomen dat een medewerker in hoger beroep kan gaan bij een ontslagzaak is het normale dienstverband definitief ten einde, overigens het tegendeel van de doelstelling van de WWZ. De invoering van de wet DBA zorgt voor het laatste zetje waardoor de Payrollsector tot wel 30% omzetgroei kent. Dit heeft geresulteerd tot 10% groei van het aantal uitzenduren. Wat weer te denken geeft, want dat impliceert krimp bij uitzenders. Dat op zijn beurt de toestand van onze economie recht doet. “De onderkant of kickstart van de arbeidsmarkt? [Payrolling]” verder lezen

UWV is een soort Jostiband

Gisteren sprak ik met een werkgever die mij zowaar een echte vacature meegaf. U weet wel, een te uitgebreide functieomschrijving die werkzoekenden bij voorbaat ontmoedigt omdat ze niet voldoen aan de criteria. Er zijn nou eenmaal geen jongeren op de arbeidsmarkt met 20 jaar ervaring. Gelukkig hebben we wel genoeg werkzoekenden die verplicht moeten solliciteren.   “UWV is een soort Jostiband” verder lezen

De ‘echte’ cijfers van de arbeidsmarkt

Volgend voorjaar mogen we met ons allen naar de stembus om een nieuw kabinet te kiezen. In aanloop naar deze verkiezingen worden we vanuit de diverse media inmiddels gebombardeerd met partijprogramma’s en ondersteunende cijfers. Cijfers die ons moeten gaan overtuigen dat het met de Nederlandse economie weer beter gaat, de arbeidsmarkt aantrekt en uw koopkracht toeneemt. Het is jammer dat er geen grafieken zijn met gevoelswaarde van de koopkracht, want dan zou je een heel ander beeld krijgen. Ik heb in ieder geval het gevoel dat mijn stijgende koopkracht dubbel zo hard verdwijnt door stijgende woonlasten, zorgkosten en Nutslasten. Het einde van de maand en de bodem van mijn budget lopen steeds verder uit de pas. Zo als mijn vaste lezers weten, heb ik een beetje kennis van de arbeidsmarkt. Ik ga u dan ook vermoeien met een alternatieve benadering van de cijfers van de arbeidsmarkt.

“De ‘echte’ cijfers van de arbeidsmarkt” verder lezen

[Longread] Gratis personeel – Deel 7

De vaste lezers van deze rubriek weten dat wij ons zorgen maken over de vervaging van de definitie werk. Werk hoort beloond te worden conform CAO of in ieder geval het minimum loon. Het begint er echter steeds meer op te lijken dat werken met behoud van uitkering de nieuwe norm is. Onze overheid wringt zich in allerlei bochten om de Sociale Zekerheid betaalbaar te houden en heeft de uitkeringsgerechtigde als verdienmodel ontdekt.

“[Longread] Gratis personeel – Deel 7” verder lezen

[Longread] Gratis personeel – Deel 6

In de serie Gratis personeel (zie links onder deze column) hebben we tot dusverre aandacht besteed aan de misstanden op de arbeidsmarkt. Gezien de vele reacties is het een thema dat leeft bij vele trouwe lezers. In deze column willen we de aandacht verleggen naar de oorzaken van al deze misstanden en onze visie met u delen hoe de arbeidsmarkt van de toekomst er uitziet. Uiteraard hebben ook wij niet de absolute wijsheid in pacht, echter openen we op deze wijze graag de discussie om met elkaar tot oplossingen te komen die recht doen aan de hedendaagse realiteit. We hopen dat met name onze bewindslieden onder aanvoering van de heer Lodewijk Asscher onze aanbevelingen zullen verwerken in een lange termijn visie.

“[Longread] Gratis personeel – Deel 6” verder lezen

[Longread] Gratis personeel – Deel 5

Afgelopen zondag heeft het programma De Monitor in haar uitzending aandacht besteed aan de wantoestanden in de thuiszorg. Opvallend was dat in het programma ook de dubieuze rol van de gemeenten werd benoemd. Gemeenten die klakkeloos zijn meegegaan in de welbekende mantra van ons beste kabinet ooit: ‘meer kwaliteit voor minder geld’. De gemeenten hebben zich hierdoor laten opzadelen met een onmogelijke opdracht. Ze hebben de regie gekregen over de thuiszorg met als uitgangspunt dat ze een Mercedes moesten aanschaffen met het budget voor een VW Up. De gevolgen zijn inmiddels duidelijk, uiteraard is dit niet gelukt. Iedere weldenkende burger zag dit overigens ruim van tevoren aankomen, echter onze bestuurders binnen de gemeenten niet.

In de thuiszorg zien we nu onderbetaalde mensen, toenemende inzet van alfahulpen die werken met behoud van uitkering of de inzet van gratis stagiairs als alfahulp. En uiteraard ZZP-ers, u weet wel de schijnzelfstandigen, die via een veiling mogen bieden op thuiszorgcliënten. Een omgekeerde veiling, waar een gewone veiling bedoeld is om een zo hoog mogelijk bod te verkrijgen, krijgt hier het laagste bod de klus. Het zou me niet verbazen als veilingmeester mannetje Pechtold hier ’s nachts van ligt te dromen.

“[Longread] Gratis personeel – Deel 5” verder lezen

De neoliberale agenda

In een vorige column heb ik al eens aandacht besteed aan het neoliberalisme. De conclusie was destijds dat het neoliberalisme eigenlijk niets is, maar toch als een virus in de gehele politiek geworteld zit. De gevolgen hiervan ondervinden we dagelijks. Echter; als we de gevolgen ondervinden dan moet neoliberalisme toch iets zijn? Dat klopt, het neoliberalisme is een internationale beweging die voortkomt uit het kapitalisme, met name de vijfde colonne, beter bekend als het grootkapitaal. Misschien is de term neokapitalisme zelfs een betere aanduiding dan neoliberalisme, aangezien neoliberalisme impliceert dat het een politieke stroming betreft die voort zou komen uit het liberalisme. Wel, liberalisme en neoliberalisme verhouden zich als water en vuur. Vanaf nu gebruiken we dan ook de term neokapitalisme.

“De neoliberale agenda” verder lezen

Weg met ons!

Op de redactie van Batavirus wordt de laatste dagen veel gediscussieerd over de grote instroom van “gelukzoekers” in de Europese Unie. Hoewel de meningen ernstig verschillen en daardoor de emoties regelmatig hoog oplopen, bemerken we ook dat er consensus is. We erkennen allemaal dat er een humanitaire ramp gaande is. Ook begrijpen we dat deze mensen de gebieden waar ze vandaan komen de rug toekeren, gebieden die nog niet geschikt zijn om een kernproef te houden. Wat we niet begrijpen is de vreemde berichtgeving die we wel of juist niet tegenkomen, berichtgeving die vaak haaks staat op ontwikkelingen in de Nederlandse samenleving die ons arme Nederlanders aangaan. Een klein overzichtje.

“Weg met ons!” verder lezen