[Longread] De sociale zekerheid onder de loep: Deel 1

Op Batavirus besteden we regelmatig aandacht aan de misstanden die plaatsvinden op het snijvlak van de sociale zekerheid en de arbeidsmarkt (zie dossier arbeidsmarkt). Twee zaken die onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn en waar we de afgelopen regeringsperiode geconfronteerd werden met een totaal afbraakbeleid door het duo Asscher / Klijnsma. Onze redactie heeft vele verhitte discussies gevoerd, waarbij we ons met name hebben afgevraagd of het bewust beleid is geweest of totale onkunde door deze twee pareltjes van de hedendaagse politiek. We zijn overigens niet tot een unaniem standpunt gekomen. Wel hebben we besloten om de handschoen op te pakken en een reeks artikelen aan het fundament van onze samenleving te besteden. In deze reeks nemen we u mee van de huidige situatie naar voorstellen voor een nieuwe sociale zekerheid die recht doet aan de arbeidsmarkt. In dit eerste deel zullen we de huidige situatie onder de loep nemen.

“[Longread] De sociale zekerheid onder de loep: Deel 1” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Staat aansprakelijk stellen inzake wet DBA?

Naar aanleiding van dit artikel uit het FD is recent nogmaals de Autoriteit Consument en Markten gevraagd in te grijpen in het kader van de wet DBA. Een eerder verzoek, over oneigenlijke marktwerking door de wet DBA treft u hier “Staat aansprakelijk stellen inzake wet DBA?” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

De (failliete) Nederlander als lijfeigene van de Staat der Nederlanden en haar gerechtsgespuis

In de 18e eeuw was slavernij een maatschappelijk verschijnsel waarin personen eigendom waren van een ander persoon. Slaven vielen dus onder het eigendomsrecht. Dat slaveneigenaren het recht hadden om tot slaaf gemaakten op een bepaalde manier te behandelen, betekende niet noodzakelijk dat dit ook werd geaccepteerd door de samenleving. Dat is natuurlijk ook logisch, zou je denken… Sommige landen gingen naar huidige maatstaven wel erg ver. Brandmerken in het gezicht werden bijvoorbeeld door de Romeinen wettelijk toegestaan, maar als immoreel ervaren.

In Nederland hebben ze daar op een zeker moment paal en perk aan gesteld. Brandmerken in het gezicht is niet meer toegestaan en ook is het houden van slaven in 1893 wettelijk geregeld en gereguleerd. De Faillissementswet heeft een definitief einde gemaakt aan alle ongereguleerde martelingen en misbruik. Sedertdien is misbruiken, martelen en roven voorbehouden aan een selecte groep zorgvuldig geselecteerden beëdigde deskundigen. Deze zorgvuldig geselecteerde slaveneigenaren, curatoren genaamd, krijgen exclusief slaaf gemaakten toegewezen door een daartoe beëdigde deskundige. Deze deskundige slavenmakers, faillissementsrechter genaamd, zijn verdeeld over de diverse arrondissementen in Nederland en hebben zitting in speciale slavenmakerijen, rechtbanken genaamd. De slavenmaker/faillissementsrechter maakt wekelijks op gezette dagen slaven uit de uit de bevolking aangeleverde aspirant slaven.  Deze slavenmaker/faillissementsrechter, beoordeelt binnen 5 minuten of de aspirant slaaf geschikt is om slaaf gemaakt te worden.

De slaveneigenaar/curator kan natuurlijk geen door de maatschappij als immoreel ervaren handelingen verrichten. Daar wordt op toegezien door een ervaren en beëdigde slaveneigenarentoezichthouder, een rechter-commissaris die huist in de slavenmakerij/rechtbank. De slaaf kan vanaf zijn toewijzing nergens meer over beschikken en moet precies doen wat de slaveneigenaar/curator van hem verlangt. Zo moet hij al zijn aardse bezittingen inleveren, niet alleen de huidige maar alles wat de slaaf tot aan zijn dood aan inkomsten kan genereren. Aardse bezittingen die ooit van de slaaf waren, kan de slaveneigenaar/curator met behulp van de slavenmaker/faillissementsrechter – of zelfstandig, de meer ervaren slaveneigenaar/curator gedraagt zich als eigen slavenmaker/faillissementsrechter – bij alles en iedereen ontvreemden/weghalen. Wie zich verzet tegen de diefstal loopt een grote kans ook afgevoerd te worden naar de slavenmakerij/rechtbank in het arrondissement waartoe zijn woonplaats behoort om ook tot slaaf gemaakt te worden.

Ook de staat der Nederlanden spant zich in om te waarborgen dat de slaveneigenaar/curator zijn slaven – melkkoeien – maximaal uit kan nutten.

Nu zijn we wat gewend inmiddels, de Nederlandse Staat is de flauwste niet. Afgelopen week viel het oog op een artikel in het Financiële Dagblad, dat trok eigenlijk toch wel de aandacht. Een kwestie die zelden het geval is. Naar het blijkt heeft er een slaaf de gore moed gehad om zich aan de repressie van zijn slaveneigenaar/curator te ontwurmen. Nu woonde de slaaf niet in Nederland toen hij slaaf gemaakt werd dus enigszins logisch is dat wel. Maar de wijze waarop de Staat der Nederlanden deze slaaf zijn nationaliteit ontneemt en de rechtbank Den Haag dat juist acht is toch wel iets wat je als Nederlander als immoreel zou kunnen (moeten) ervaren.

De slaaf heeft de situatie op een slavenblog helder toegelicht, en gezegd moet worden, dit gaat wel heel erg ver. Om met Youp van het Hek’s woorden te spreken

Maar dit is laag, meedogenloos en gemeen! Hoe we zo’n land vroeger noemden bij ons in de kroeg? Gewoon een kutland!

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

“recht sprekend” Nederland “neemt” er nog een

Terug naar de bron waar het ooit begon. Voor wie carrière wil maken in de Nederlandse juristerij staat de Leidsche juridische faculteit op eenzame hoogte. Utrecht en Amsterdam vindt men ook nog een beetje “werelds” maar met een bul van een andere universiteit ontstijg je nooit het ARAG rechtsbijstand nivo.

Met een bul alleen ben je er overigens nog niet. Je moet lid van een “studentenclubje” zijn geweest. Want ons kent ons in de wereld van de juristen. Het bastion van advocatuur, rechterlijke macht, officieren van justitie en overige gerechtsdienaren is een hechte club. Daar wordt naar hartelust gestoelendanst. Vandaag advocaat, morgen rechter, overmorgen officier van justitie en dan weer advocaat. Net wat de zakken het lekkerste vult. En onderwijl spelen we elkaar de bal toe en dekken we elkaar. Dat is namelijk wat echte vrinden doen.

Het is een industrie waar honderden miljoenen omgaan. Betaald door “de buitenstaanders” aan de “juristenindustrie“.

Om toegelaten te worden tot dit illustere wereldje en de lonkende miljoenen, moeten feuten diep gaan. Het vernederen, beledigen en het superioriteitsgevoel,  wordt ze met de paplepel ingegoten. Ze worden ontgroend en er wordt gewogen of ze “een van hen mogen zijn“. Zo heeft naar verluid ex minister Opstelten het pareltje van het ministerie van justitie, Joris Demmink ontgroend. Hem naakt, besmeurd met bier en vuiligheid, luid brallend door de straten van Leiden gejaagd. Hem gedwongen mee te doen aan allerlei smakeloze rituelen. Want dat is wat er gebeurd tijdens de ontgroening.

En als de feut dat alles doorstaat, dan openen zich de poorten tot de door juristen in de dop zo fel begeerde lidmaatschappen van studentenverenigingen als Minerva. Deze verenigingen verbroederen het juristengebroed voor het leven. Sodom en Gomorra op stand.

Vaak worden de feuten met zachte hand door hun ouders naar het pad van de eeuwige roem geleid. Vaders en moeders hebben ook rechten gestudeerd en zijn veelal ook lid geweest van zo’n clubje.

Recent werd er een vonnis geveld waarbij gewaardeerde leden van Minerva zeg maar de gedaagden zijn. Zouden ook de doorgewinterde, voor het leven lang als rechter aangestelde behandelende rechters – Mrs mw. T.G. Lautenbach, A. Dupain en mw. E.E. de Wijkerslooth-Vinke – lid van Minerva of een soortgelijk verdorven clubje omhooggevallen lieden zijn geweest? Of in ieder geval uit nostalgische overwegingen dit clubje en de “bloedgroep” een warm hart toe dragen?

Uit dat vonnis blijkt dat na een hevig juridisch debat, ook door het gerechtshof Den Haag, werd besloten dat de buren van een studentenhuis met Minerva leden niet zo moesten zeuren. Wat een onzin, dat ze last hebben van geluidsoverlast, zoals op nachtelijke uren dreunende bassen en gillend klaarkomende aankomende juristes die zich bedwelmd door drank avond aan avond laten nemen door de feestvierende alpha mannetjes van Minerva.

De arme buren hebben alles geprobeerd. Uitgebreide rapportages en onderzoeken, uitgebreide motiveringen. Hun klacht bij de rechtbank zal hen tot en met het gerechtshof een kleine EUR 100.000 aan verdediging en onderzoeken gekost hebben.

Is het naïef? Als je van te voren weet dat je geen enkele kans maakt en de dat onschendbare rechters een juridische trukendoos aan doelredeneringen kunnen opentrekken om je klacht voor altijd naar het rijk der fabelen te verwijzen. Jou achterlatend met de ellende? Een op voorhand verloren zaak zou je zeggen, je verzetten tegen de aankomende juridische “elite” als de heersende juridische “elite” het oordeel moet vellen? De slager die zijn eigen vlees keurt, of zien we dat verkeerd?

Hoe zouden Mrs mw. T.G. Lautenbach, A. Dupain en mw. E.E. de Wijkerslooth-Vinke oordelen als de Minerva heren hun buren waren? Is er door hen echt objectief geoordeeld? We zullen het nooit weten?

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Sylvana, jij kijkt ook toe hoe racistische elementen worden genormaliseerd..en doet niets

Hè hè, ze hebben er eentje gevangen. Zo’n in en in verziekte figuur die zich verschuilt achter een genootschap. Die zich beschermd waant door een maagdelijk wit kleed van deugdzaamheid. Een kleed met hele diepe zakken waar je veel voor jezelf in kunt verstoppen. Anoniem tussen allemaal “gelijkgestemden“. Die beschermd worden door hogere machten en zichzelf boven de wet stellen. Die appelleren aan hun zogenaamde goddelijke status en hun daden denken te kunnen legitimeren omdat zij “opkomen voor het volk en de gerechtigheid

Ja Sylvana, en jij stond er bij en keek ernaar.  Terwijl jouw hele leven lang al groepen mensen worden gediscrimineerd, benadeeld, beroofd en in de vernieling worden getrapt.  Je doet er geen moer aan, want jij hebt het te druk met zelfkicken en je volstrekt onzinnige Zwarte Pieten gezwam.

Maar gelukkig, Het Openbaar Ministerie maakt er wel werk van om criminele curatoren aan te pakken. Eindelijk is er een sprankje hoop voor al die door curatoren gediscrimineerde en gedupeerde schuldeisers en faillieten.  Advocaat/curator Frank Vermeer (met zijn olijke lach), partner van OMVR Advocaten uit Harderwijk is gearresteerd. Volgens zijn kantoorgenoten curatoren – die natuurlijk nergens van wisten en niets vermoedden…- heeft de verdachte curator bekend.

De verdachte zou in 2009 als curator van een vastgoedonderneming een onroerend goed voor een heel zacht prijsje aan een relatie hebben verkocht. Dit vervolgens laten doorleveren aan een koper die zich eerder als eerste bij diezelfde curator had gemeld. Uiteraard voor een hogere prijs. De winst die daar tussen zat hebben de heren “onder de armen” verdeeld en gestolen van de failliet en de schuldeisers. Uiteraard via “verhullende bedrijven” zoals de FIOD dat fraai omschrijft.

Zou het Openbaar Ministerie als eerste niet meer blind varen op de maatschappelijke positie en vermeende oprechtheid en integriteit van dat geteisem? Hulde voor het Openbaar Ministerie, blijf alert en luister nou echt en onbevooroordeeld eens naar al die signalen en klachten die verketterde faillieten en schuldeisers hebben over curatoren en hun zogenaamde toezichthouders.

De beste man, curator van OMVR Advocaten, hoort – nu zonder zich te kunnen verschuilen –  uit de advocatuur te worden gelazerd en op het dorpsplein van Harderwijk zwart te worden geschminkt en flink met de roe op zijn blote reet te krijgen.

Waarbij de roe uiteraard wordt gehanteerd door…Sylvana, kan ze eindelijk eens laten zien of ze ballen heeft.

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Penetreert Russische corruptie het Nederlandse Faillissementsrecht?

Wat denken die russen wel niet? Dat Nederland niet weet wat corruptie is in faillissementen? Hoe je jezelf kunt verrijken over de ruggen van alles en iedereen? Wij Nederlanders zijn niet gek, Poetin en de zijnen kunnen nog wat leren van Nederland. Daar zijn alle randvoorwaarden voor een lekker potje corruptie simpelweg ingebed in het rechtssysteem, onderdeel van de architectuur. De Russen zijn mietjes in vergelijking bij “onze jongens“. Oranje boven! “Penetreert Russische corruptie het Nederlandse Faillissementsrecht?” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone