Briefje aan Marike Stellinga

 

Beste Marike,

Vandaag heb je ons positief verrast met je best wel inhoudelijke benadering van het basisinkomen. Positief inderdaad, en dat is vooral gelegen in het feit dat wij niet hadden verwacht dat je de stellingen zou verlaten om deel te nemen aan deze discussie. Jammer genoeg is je eindconclusie dat het basisinkomen niet betaalbaar is en dus niet snel ingevoerd zal worden. Zonder namen te noemen geef je aan dat dit ondersteund wordt door economen van faam en naam. Maar zoals ook jij wel weet zijn er altijd voor,- en tegenstanders. En zoals we in Nederland gewend zijn gaan deze mensen niet met elkaar in gesprek, maar gooien elkaar dood met argumenten vanuit hun ingenomen stellingen.

“Briefje aan Marike Stellinga” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

[Longread] De sociale zekerheid onder de loep slot

In de afgelopen weken heeft ondergetekende samen met politiek econoom Johan Horeman zich verdiept in de verschillende opties voor een nieuwe Sociale Zekerheid. Een thema dat ons erg aangaat, met name omdat we beiden vanuit ons werkveld hebben gezien waar de vele patches, lees nieuwe wetten en reparatiewetten, toe hebben geleid als het gaat om het huidige stelsel. En wij zijn geen roependen in de woestijn gezien de vele discussies die er overal in Nederland gevoerd worden. Wat we wel zien is de rare discrepantie dat alle nieuwe initiatieven onder de noemer basisinkomen geschaard worden. Moeten we hieruit concluderen dat ons huidige stelsel geen basisinkomen is? Nee uiteraard niet, ook ons huidige stelsel dient als vangnet en geeft mensen een basisinkomen indien noodzakelijk. En dat is de grondslag van een moderne beschaving. Wat ook bij een beschaving hoort is dat je een stelsel hebt dat humaan en eerlijk is. En exact daar schort het aan. Ons huidige stelsel is verworden tot een grote geldrondpompmachine en kent vele onrechtvaardige elementen. De industrie die eromheen is ontstaan kenmerkt zich inmiddels door haar inhumane aanpak. De uitkeringsgerechtigde is een product geworden. En dat is iets wat we ons inziens niet moeten willen. Maar wat moeten we dan wel willen? Ons onderzoek was onbevooroordeeld en zo objectief mogelijk. Onderstaand vatten we voor u onze conclusies samen.

“[Longread] De sociale zekerheid onder de loep slot” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

[Longread] De sociale zekerheid onder de loep deel 6

De vorige keer, deel 5, zijn we geëindigd met een tabel waarin de Macro Economische Verkenningen (MEV) verwerkt waren. Een tabel die al een duidelijke indicatie gaf dat een nieuw stelsel van Sociale Zekerheid haalbaar en betaalbaar is. Eigenlijk had ik hiermee willen afsluiten, maar Johan heeft me weten te overtuigen dat het verhaal nog niet af is. De MEV is de jaarlijkse rapportage van het CPB over de te verwachten ontwikkelingen voor het komende kalenderjaar, waarin rekening wordt gehouden met het overheidsbeleid. Een nieuw stelsel Sociale Zekerheid heeft echter meer effecten dan enkel op het overheidsbeleid. In Johan zijn woorden; er wordt wat bijgedaan, je haalt er wat af en er is een resultaat. Wat men echter niet meeneemt is het multipliereffect. De multiplier is een formule die aantoont dat één euro die in de economie wordt gestoken uiteindelijk meer oplevert dan één euro. Het omgekeerde gaat trouwens ook op, iedere euro die wordt onttrokken aan de economie kost meer dan één euro. En dat laatste weten we inmiddels alles van met dank aan het kabinet Rutte II. Economen verschillen overigens van mening of de definitie van de multiplier juist is. Met name Bas Jacobs heeft in een aantal columns het CPB het vuur na aan de schenen gelegd (1,2). Vanuit mijn wiskundige achtergrond schaar ik me inmiddels aan de zijde van Bas Jacobs. Het gezwam en de vele feitelijke onjuistheden die gisteravond weer moeiteloos uit de mond rolden van journalist en econoom Mathijs Bouman in het programma Pauw versterkten dit alleen maar. Iedere weldenkende burger kan toch alleen maar beamen dat het besteedbaar inkomen is gedaald, waar Mathijs Bouman dit simpelweg ontkent. Nee, ik denk dat Bas Jacobs gelijk heeft met zijn bewering dat onze overheid een falend begrotingsbeleid heeft gevoerd dat de effecten van de crisis heeft vergroot. En dat noemen we dus het multipliereffect.

“[Longread] De sociale zekerheid onder de loep deel 6” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

[Longread] De Sociale Zekerheid onder de loep deel 5

In deze longread gaat Johan verder met de cijfertjes, deze keer gaat het om het huishoudboekje van de Staat der Nederlanden. Politici stellen zich op als bewaker van de financiële gezondheid van de staat. Dat geldt vooral in Nederland. Nederland heeft een gerenommeerd planningsinstituut, het CPB, dat voor de politiek de wensenprogramma’s doorrekent. Dat is vast niet onopgemerkt gebleven de laatste weken. Op basis van een eigen wijze gaan we iets dergelijks toepassen op de door ons gehanteerde verschillende systemen van een Nieuwe sociale zekerheid. Daarvoor gebruiken we de resultaten van de doorrekening van de percentielen als uitgangspunt en voeren die in in ons eigen model. Daarnaast maken we gebruik van gegevens die dat gerenommeerde instituut voor regering en parlement heeft gemaakt voor 2017, in de MEV, de Macro Economische Verkenningen.
“[Longread] De Sociale Zekerheid onder de loep deel 5” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Beursgenoteerde mensenhandel in 2016

Met het vertrek van USG van de beurs werd het aanbod van handel in aandelen in warm vlees weer wat minder. We hebben nog een aantal partijen moderne slavenhandelaren over. Waaronder lobbyreus Randstad, die hun invloed ongetwijfeld zullen hebben aangewend bij de realisatie van de WWZ en de Wet DBA. We hebben Brunel, wat in de flank werd geraakt door lage olieprijzen in 2016, maar een eerlijke detacheerder lijkt te zijn die weinig voor het hekje hoeft te verschijnen. We hebben het overheid omkopende Ordina nog steeds aan de beurs, een nageboorte van de handel van Nina Brink en Willem Smit met Newtron. Het is overigens opvallend hoeveel mensen Ordina per 1 januari 2017 verlaten voor een nieuwe werkgever blijkens de meldingen op LinkedIn. Daar kunnen we negatieve ontwikkelingen verwachten of men slaagt erin nieuw talent aan te trekken. Dat blijkt echter niet even eenvoudig in de ICT sector. “Beursgenoteerde mensenhandel in 2016” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

FNV hoe zit het met uw CTI ratio?

De Chief To Indians ratio kan een indicatie zijn dat er teveel managers binnen een organisatie werkzaam zijn. Teveel managers kunnen leiden tot besluiteloosheid en een graai cultuur. Er kan een spel ontstaan waarin ego’s belangrijker zijn dan resultaten. Een situatie die we ook duiden als management “disease”. Kenmerken zijn wat hoger verzuim en lage klant,- of in dit geval, ledentevredenheid.

“FNV hoe zit het met uw CTI ratio?” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

De gevolgen van de creatie van fictief lage werkloosheidscijfers voor gezinnen en kinderen.

De VVD en de PVDA willen ons graag laten geloven dat het goed gaat met de Economie en Nederland. Met name door lage werkloosheidcijfers te presenteren wil men scoren. In de werkloosheidcijfers worden de Niet Uitkering Gerechtigden (Nuggers) niet meegenomen.
We hebben verschillende niet uitkering gerechtigden:
“De gevolgen van de creatie van fictief lage werkloosheidscijfers voor gezinnen en kinderen.” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Voetveeg: cultuurpessimisme en angst voor de islam

Drie maanden geleden vond er binnen the clash of civlizations iets belangrijks plaats dat latere historici wellicht als duidelijk keerpunt in de geschiedenis zullen duiden. Desalniettemin lijkt dit keerpunt de rechtse online anti-islam oorlogspers volledig te zijn ontgaan. Saudi-Arabië gaf voor het eerst in haar geschiedenis staatsobligaties uit ter waarde van 15 miljard dollar om een gat in de begroting te dichten. In april had de bakermat van de extremistische islam – en een land als Qatar twee maanden daarvoor al – 10 miljard dollar geleend van een internationaal banken consortium met hetzelfde doel. De reden hiervoor is de structureel lage olieprijs waar de economieën van ‘de Oliestaten’ en daarmee de export van de extreme islam één op één op drijven.

“Voetveeg: cultuurpessimisme en angst voor de islam” verder lezen

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Anoniem solliciteren; de realiteit van de arbeidsbemiddeling

Het zijn roerige tijden op de arbeidsmarkt. Er is een tsunami van flexibele arbeid, een overschot aan mensen die al dan niet uit nood ZZP-er zijn geworden en nu gepest worden door de overheid, sociale werkplaatsen die vol zitten met kerngezonde mensen, gemeenten die bestaande banen verdrukken uit eigenbelang zonder enig oog voor mensen die daardoor in de WW belanden, en een schrikbarend groot aandeel verborgen werkloosheid (in uren) in Nederland. Nu kan men daar twee dingen aan doen. Klagen en mokken op het internet, of oplossingen voor bedenken en uitvoeren.

Recentelijk publiceerde dr. Rutger van den Noort op Jalta.nl een artikel over de ‘Uber-isatie’ van de arbeidsmarkt. Hij beschreef hierin hoe arbeidsbemiddeling onherroepelijk aan het veranderen was en hoe dit gelijke kansen voor iedereen gaat opleveren, voor zowel werkgevers als werkzoekenden. Mits men niet vastgeroest zit in ouderwetse denkpatronen natuurlijk. De taxibranche dacht ook ooit dat Uber hun tijd wel zou duren. De gevolgen daarvan weten we inmiddels. Op ditzelfde keerpunt staat de arbeidsmarkt; en dan vooral de manier van bemiddelen.

Het probleem

Want wat is nu het probleem? Werkzoekenden beseffen vaak niet hoeveel geld en tijd werkgevers kwijt zijn aan de zoektocht naar de juiste persoon, en werkgevers begrijpen vaak niet hoeveel talent ze mislopen door het onbenut laten van moderne, snelle en vooral efficiënte tools. Soms speelt arbeidsmarktdiscriminatie (bewust of onbewust) mee, en worden potentieel ideale sollicitanten als eerste op de afwijzingsstapel gelegd vanwege achternaam, geslacht, leeftijd of zelfs postcode. Jazeker, postcode-discriminatie bestaat en is best een ding.

Daarnaast durven veel werkzoekenden die al een baan hebben zichzelf online niet als werkzoekend te profileren op de geijkte vacaturesites, want dat kan gevolgen hebben voor het eerstvolgende functioneringsgesprek bij zijn of haar huidige werkgever. Men staat er namelijk met naam,- en toenaam op, dus komt de zekerheid van inkomsten in gevaar als de werkgever kwaad wil. Begrijpelijk uiteraard, maar tóch is ruim 70% (!) van de Nederlanders ontevreden op hun huidige werkplek. En houden derhalve krampachtig vast aan banen die ze eigenlijk niet willen.

De oplossing

Maar wat nou als we dat eens compleet kunnen omdraaien? Wat als werkzoekenden in al hun vormen (zoekend naar een vaste baan, flexibel arbeidsverband, stage, vrijwilligerswerk of ZZP-klus) zichzelf anoniem beschikbaar kunnen stellen voor werkgevers? Wat nu als er een tool bestaat waarop je je soft,- en hardskills (onder andere werkethiek en opleidingen/werkervaring, inclusief compleet ePortfolio) met het grootste gemak tot in detail in kaart kan laten brengen, zodat werkgevers daar gericht op kunnen zoeken? En wat nu als het inschrijven en bemiddelen voor werkzoekenden compleet gratis is, en ze zélf de regie hebben over welke aanbieding ze accepteren zonder vooraf ooit uit de anonimiteit te treden?

Dat klinkt allemaal te mooi om waar te zijn natuurlijk, dat wachten op de perfecte baan. Want wat hebben werkgevers daar nou aan? Meer dan men op het eerste oog zou denken. Op dit moment geven organisaties namelijk duizenden euro’s uit voor een gemiddelde vacature en moeten ze honderden sollicitatiebrieven afwijzen, waarna ze pas na maanden een geschikt persoon kunnen aannemen. Terwijl er dus nog veel geschiktere kandidaten rondlopen. In de ideale wereld kan een werkgever tot in de fijnste details zijn wensen zelf aangeven en binnen 48 uur iemand op gesprek hebben. Zonder dure tussenpersonen als uitzendbureaus, detacheerders et cetera. Zelfs payrolling met een druk op de knop zou een optie moeten kunnen zijn anno 2016, mits de werkzoekende daar mee akkoord gaat natuurlijk.

Arbeidsbemiddeling anno nu

Dr. Van den Noort haalde in zijn artikel een Nederlandse onderneming aan, die aan het bouwen was aan de ‘Uber’ van de arbeidsmarkt. Een totaaloplossing voor de arbeidsbemiddeling, waar werkgevers en werknemers voor het eerst in de geschiedenis een ‘level playing field’ kregen. Waar arbeidsmarktdiscriminatie niet bestaat, waar mensen zich anoniem en met een compleet profiel kunnen presenteren en waar dure wervingskosten voor goed personeel tot 90% verminderd zouden zijn. Welnu, dat platform is inmiddels gelanceerd. Het heet Yobs!, en het heeft er alle schijn van dat het de toekomst van de arbeidsbemiddeling is.

Of men nu wel of geen werk heeft, veel of weinig diploma’s bezit, een stageplaats zoekt of reeds 30 jaar een vast dienstverband heeft, beperkingen heeft of gezond is; iedereen is daar welkom en gewenst. Vooral door werkgevers, want die hebben al voldoende geld weggegooid aan dure wervingskosten en mismatching van kandidaten. Nooit meer solliciteren en afgewezen worden. Nooit meer dure vacatures plaatsen voor de verkeerde personen. Dat is de arbeidsmarkt anno nu.

U kunt Yobs! vinden op www.yobs.com

Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedInShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone