Kabinet wijst anoniem solliciteren af

Vandaag viel mijn oog op het volgende bericht; Kabinet; niet anoniem solliciteren bij het rijk. Het eerste wat opviel in dit bericht is dat minister Stef Blok, u weet wel de sloper van de sociale huurmarkt, als woordvoerder optrad in plaats van minister Lodewijk Asscher van Sociale zaken en Werkgelegenheid. Vreemd aangezien Stef Blok nog nooit betrapt is op enige kennis en affiniteit met de arbeidsmarkt. Logisch vanuit de wetenschap dat Lodewijk Asscher al vier jaren lang alleen maar onzin verkondigt over de arbeidsmarkt. Het is alleen niet te hopen dat Stef Blok dit deed als blijk van voorsorteren op een nieuwe ministerspost in een volgend kabinet aangezien dat zou betekenen dat de VVD zichzelf weer in het zadel ziet zitten. Gelukkig komt er eerst nog een verkiezing waar we als kiezers kunnen laten zien dat we dit niet willen.

“Kabinet wijst anoniem solliciteren af” verder lezen

Werken vanuit de bijstand

Zoals mijn gewoonte is ben ik vanochtend begonnen met het screenen van het nieuws. En hoewel het zelden voorkomt werd ik prettig verrast; een nieuwtje in het kader verbaas en verwonder zeg maar. Het betrof een poging tot een goed idee. Uit de koker van twee politieke partijen nog wel, namelijk het PvdA en D’66. Na jarenlang beleid van PvdA en VVD, uiteraard met enthousiaste steun van D’66, waarbij het mensen vrijwel onmogelijk werd gemaakt om invulling te geven aan werk vanuit de bijstand, komen PvdA en D’66 tot voortschrijdend inzicht. De bijstand moet een springplank zijn en geen moeras. Het is alleen jammer dat hun voorstel elke realiteitszin mist en zorgt voor nog schevere verhoudingen tussen fulltime werkenden en participanten vanuit de bijstand. Immers, 50% van je verdiensten tot een maximum van 2 jaar mogen behouden vanuit de bijstand wordt in veel gevallen lucratiever dan werken voor het minimum loon of net daarboven.

“Werken vanuit de bijstand” verder lezen

FNV hoe zit het met uw CTI ratio?

De Chief To Indians ratio kan een indicatie zijn dat er teveel managers binnen een organisatie werkzaam zijn. Teveel managers kunnen leiden tot besluiteloosheid en een graai cultuur. Er kan een spel ontstaan waarin ego’s belangrijker zijn dan resultaten. Een situatie die we ook duiden als management “disease”. Kenmerken zijn wat hoger verzuim en lage klant,- of in dit geval, ledentevredenheid.

“FNV hoe zit het met uw CTI ratio?” verder lezen

De re-humanisering van de arbeidsmarkt

De arbeidsmarkt, mijn vakgebied, is de basis van iedere economie. Een gezonde arbeidsmarkt, waar zeg maar de beroepsbevolking gemiddeld 28 uren per week tegen betaling participeert, zorgt voor een gezonde balans. Toch kenmerkt de geschiedenis zich door grote schommelingen in deze balans. Schommelingen die samenhangen met de vele economische crises. Perioden van grote werkloosheid worden afgewisseld met perioden van wanhoop bij bedrijven die naarstig op zoek zijn naar gemotiveerd en geschoold personeel. De oplossing wordt meestal gevonden in migratie en bedrijven lobbyen om massaal nieuw arbeidspotentieel binnen te halen. Een tweede oplossing is het verplaatsen van werkzaamheden naar oorden waar het arbeidspotentieel wel voor handen is. De maatschappelijke gevolgen van met name de perioden van grote werkloosheid kennen we. Sterker nog; we zitten er midden in. In deze column wil ik het niet met u hebben over de geschiedenis van de arbeidsmarkt, hoewel deze erg interessant is, maar over de toekomst. We staan namelijk voor grote veranderingen. 

“De re-humanisering van de arbeidsmarkt” verder lezen

De onderkant of kickstart van de arbeidsmarkt? [Payrolling]

Als we de FD-gazellen doornemen dan komen we opvallend veel Payrollbedrijven tegen. Een snel groeiende sector, maar niet zonder risico’s. Dankzij de Wet Werk en Zekerheid waarin is opgenomen dat een medewerker in hoger beroep kan gaan bij een ontslagzaak is het normale dienstverband definitief ten einde, overigens het tegendeel van de doelstelling van de WWZ. De invoering van de wet DBA zorgt voor het laatste zetje waardoor de Payrollsector tot wel 30% omzetgroei kent. Dit heeft geresulteerd tot 10% groei van het aantal uitzenduren. Wat weer te denken geeft, want dat impliceert krimp bij uitzenders. Dat op zijn beurt de toestand van onze economie recht doet. “De onderkant of kickstart van de arbeidsmarkt? [Payrolling]” verder lezen

De gevolgen van de creatie van fictief lage werkloosheidscijfers voor gezinnen en kinderen.

De VVD en de PVDA willen ons graag laten geloven dat het goed gaat met de Economie en Nederland. Met name door lage werkloosheidcijfers te presenteren wil men scoren. In de werkloosheidcijfers worden de Niet Uitkering Gerechtigden (Nuggers) niet meegenomen.
We hebben verschillende niet uitkering gerechtigden:
“De gevolgen van de creatie van fictief lage werkloosheidscijfers voor gezinnen en kinderen.” verder lezen

[Longread] Gratis personeel; het houdt niet op!    Deel 9

Hoewel ik me een poosje heb kunnen beheersen om te schrijven over de wantoestanden op de arbeidsmarkt, werd het volgende bericht ‘Commerciële werkplaats Stadskanaal is kansrijke plek voor werklozen’ in het Dagblad van het Noorden me toch te machtig. Kritiekloos heeft journalist Marcel Looden, wie kent hem niet?, het juichend bericht geplaatst zoals hem dat is aangeleverd door de betrokken partijen. Dat kritiekloos is overigens niet zo verwonderlijk, integendeel de reguliere pers en ook de NPO blinken daar tegenwoordig in uit. Het is mij niet duidelijk of dat nou komt door desinteresse, onderschatting van hun lezers, een totaal gebrek aan werkende hersencellen of uitgeschakelde hersencellen in opdracht van de leiding in verband met andere belangen, bijv advertenties. Het lijkt er sterk op dat in Stadskanaal een nieuw hoofdstuk creatief ondernemen met optimale winstmaximalisatie wordt geschreven. Het voorgaande hoofdstuk werd in 2012 geschreven met de gratis inzet van leerlingen die productie maken tbv o.a. Witec tijdens hun schooluren.  “[Longread] Gratis personeel; het houdt niet op!    Deel 9” verder lezen

Anoniem solliciteren; de realiteit van de arbeidsbemiddeling

Het zijn roerige tijden op de arbeidsmarkt. Er is een tsunami van flexibele arbeid, een overschot aan mensen die al dan niet uit nood ZZP-er zijn geworden en nu gepest worden door de overheid, sociale werkplaatsen die vol zitten met kerngezonde mensen, gemeenten die bestaande banen verdrukken uit eigenbelang zonder enig oog voor mensen die daardoor in de WW belanden, en een schrikbarend groot aandeel verborgen werkloosheid (in uren) in Nederland. Nu kan men daar twee dingen aan doen. Klagen en mokken op het internet, of oplossingen voor bedenken en uitvoeren.

Recentelijk publiceerde dr. Rutger van den Noort op Jalta.nl een artikel over de ‘Uber-isatie’ van de arbeidsmarkt. Hij beschreef hierin hoe arbeidsbemiddeling onherroepelijk aan het veranderen was en hoe dit gelijke kansen voor iedereen gaat opleveren, voor zowel werkgevers als werkzoekenden. Mits men niet vastgeroest zit in ouderwetse denkpatronen natuurlijk. De taxibranche dacht ook ooit dat Uber hun tijd wel zou duren. De gevolgen daarvan weten we inmiddels. Op ditzelfde keerpunt staat de arbeidsmarkt; en dan vooral de manier van bemiddelen.

Het probleem

Want wat is nu het probleem? Werkzoekenden beseffen vaak niet hoeveel geld en tijd werkgevers kwijt zijn aan de zoektocht naar de juiste persoon, en werkgevers begrijpen vaak niet hoeveel talent ze mislopen door het onbenut laten van moderne, snelle en vooral efficiënte tools. Soms speelt arbeidsmarktdiscriminatie (bewust of onbewust) mee, en worden potentieel ideale sollicitanten als eerste op de afwijzingsstapel gelegd vanwege achternaam, geslacht, leeftijd of zelfs postcode. Jazeker, postcode-discriminatie bestaat en is best een ding.

Daarnaast durven veel werkzoekenden die al een baan hebben zichzelf online niet als werkzoekend te profileren op de geijkte vacaturesites, want dat kan gevolgen hebben voor het eerstvolgende functioneringsgesprek bij zijn of haar huidige werkgever. Men staat er namelijk met naam,- en toenaam op, dus komt de zekerheid van inkomsten in gevaar als de werkgever kwaad wil. Begrijpelijk uiteraard, maar tóch is ruim 70% (!) van de Nederlanders ontevreden op hun huidige werkplek. En houden derhalve krampachtig vast aan banen die ze eigenlijk niet willen.

De oplossing

Maar wat nou als we dat eens compleet kunnen omdraaien? Wat als werkzoekenden in al hun vormen (zoekend naar een vaste baan, flexibel arbeidsverband, stage, vrijwilligerswerk of ZZP-klus) zichzelf anoniem beschikbaar kunnen stellen voor werkgevers? Wat nu als er een tool bestaat waarop je je soft,- en hardskills (onder andere werkethiek en opleidingen/werkervaring, inclusief compleet ePortfolio) met het grootste gemak tot in detail in kaart kan laten brengen, zodat werkgevers daar gericht op kunnen zoeken? En wat nu als het inschrijven en bemiddelen voor werkzoekenden compleet gratis is, en ze zélf de regie hebben over welke aanbieding ze accepteren zonder vooraf ooit uit de anonimiteit te treden?

Dat klinkt allemaal te mooi om waar te zijn natuurlijk, dat wachten op de perfecte baan. Want wat hebben werkgevers daar nou aan? Meer dan men op het eerste oog zou denken. Op dit moment geven organisaties namelijk duizenden euro’s uit voor een gemiddelde vacature en moeten ze honderden sollicitatiebrieven afwijzen, waarna ze pas na maanden een geschikt persoon kunnen aannemen. Terwijl er dus nog veel geschiktere kandidaten rondlopen. In de ideale wereld kan een werkgever tot in de fijnste details zijn wensen zelf aangeven en binnen 48 uur iemand op gesprek hebben. Zonder dure tussenpersonen als uitzendbureaus, detacheerders et cetera. Zelfs payrolling met een druk op de knop zou een optie moeten kunnen zijn anno 2016, mits de werkzoekende daar mee akkoord gaat natuurlijk.

Arbeidsbemiddeling anno nu

Dr. Van den Noort haalde in zijn artikel een Nederlandse onderneming aan, die aan het bouwen was aan de ‘Uber’ van de arbeidsmarkt. Een totaaloplossing voor de arbeidsbemiddeling, waar werkgevers en werknemers voor het eerst in de geschiedenis een ‘level playing field’ kregen. Waar arbeidsmarktdiscriminatie niet bestaat, waar mensen zich anoniem en met een compleet profiel kunnen presenteren en waar dure wervingskosten voor goed personeel tot 90% verminderd zouden zijn. Welnu, dat platform is inmiddels gelanceerd. Het heet Yobs!, en het heeft er alle schijn van dat het de toekomst van de arbeidsbemiddeling is.

Of men nu wel of geen werk heeft, veel of weinig diploma’s bezit, een stageplaats zoekt of reeds 30 jaar een vast dienstverband heeft, beperkingen heeft of gezond is; iedereen is daar welkom en gewenst. Vooral door werkgevers, want die hebben al voldoende geld weggegooid aan dure wervingskosten en mismatching van kandidaten. Nooit meer solliciteren en afgewezen worden. Nooit meer dure vacatures plaatsen voor de verkeerde personen. Dat is de arbeidsmarkt anno nu.

U kunt Yobs! vinden op www.yobs.com

De ‘echte’ cijfers van de arbeidsmarkt

Volgend voorjaar mogen we met ons allen naar de stembus om een nieuw kabinet te kiezen. In aanloop naar deze verkiezingen worden we vanuit de diverse media inmiddels gebombardeerd met partijprogramma’s en ondersteunende cijfers. Cijfers die ons moeten gaan overtuigen dat het met de Nederlandse economie weer beter gaat, de arbeidsmarkt aantrekt en uw koopkracht toeneemt. Het is jammer dat er geen grafieken zijn met gevoelswaarde van de koopkracht, want dan zou je een heel ander beeld krijgen. Ik heb in ieder geval het gevoel dat mijn stijgende koopkracht dubbel zo hard verdwijnt door stijgende woonlasten, zorgkosten en Nutslasten. Het einde van de maand en de bodem van mijn budget lopen steeds verder uit de pas. Zo als mijn vaste lezers weten, heb ik een beetje kennis van de arbeidsmarkt. Ik ga u dan ook vermoeien met een alternatieve benadering van de cijfers van de arbeidsmarkt.

“De ‘echte’ cijfers van de arbeidsmarkt” verder lezen