Een dag niet geërgerd, is een dag niet geleefd.

De mens is een vreemd wezen. Neem nou deze onderstaande tweet waar de fractievoorzitter van de VVD te Amsterdam Eric van der Burg zijn ergernis uitspreekt over iemand die zit te genieten van een sigaretje of sigaartje na een heerlijke lunch op een Amsterdams terrasje in de buitenlucht.

Eric gaat hierbij aan een paar zaken voorbij. Hij vergeet dat diezelfde Amsterdamse buitenlucht die hij inademt toebehoort aan één van de meest vervuilde steden van Nederland. Het aandeel van de roker is hierbij trouwens niet meetbaar verwaarloosbaar klein. Dagjestoeristen en plattelandsbewoners / periferisten kunnen trouwens beamen dat steden vervuild zijn. Hun gevoelige neus neemt de stank van een willekeurige stad bij aankomst direct waar, zeker als een nationale hittegolf in combinatie met een ernstig hemelwatertekort het land teistert en de geuren exponentieel versterkt. Een verfrissend regenbuitje doet normaliter wonderen met betrekking tot omgevingsgeuren. Een tweede punt waar Eric aan voorbijgaat is dat hij de vrije keuze heeft en dus niet op het terras behoeft te zitten. Zijn partij heeft er namelijk mede voor gezorgd dat de roker inmiddels is verbannen naar de buitenlucht. Binnen had hij ongestoord en rookvrij van zijn lunch kunnen genieten.

“Een dag niet geërgerd, is een dag niet geleefd.” verder lezen

[Interview] Anne Fleur Dekker, de (Slimste) Mens achter de Meningen

Het is dan eindelijk zo ver; de eerste aflevering van een serie over ‘De Mens achter de Meningen’ staat online. In deze serie van het onvolprezen Café Weltschmerz interviewt Sven Hazelhekke personen die het afgelopen jaar positief of negatief (afhankelijk van uw perspectief) in de media zijn verschenen, of nog steeds golven in de ether veroorzaken.

De eerste gaste is activiste, feministe en deelneemster aan De Slimste Mens 2018 Anne Fleur Dekker. Gedurende dit persoonlijke gesprek reizen we terug naar haar jeugd, worden keerpunten in haar leven besproken en krijgen we inzicht in de opvallende keuzes die zij gemaakt heeft en nog steeds maakt.

Een uur lang Anne Fleur Dekker die praat over een kip, Wim Kok, biseksualiteit, rellen in Hamburg, de onstuurbare liefde, slachtoffers van milieubeleid, bedreigingen, messen in de rug, de overeenkomst tussen socialisme en religie en de ultieme saaiheid van onderduiken. Uiteraard valt er ook een kleine scoop te verwachten. Veel kijkplezier!

 

Met de kloten voor het blok

In Nederland is het de gewoonte dat tijdens het Haags reces één van onze vakantievierende bewindslieden voor wat reuring zorgt. Deze week was het Stef Blok die de eer had om het volk wat brood en spelen te bieden. Uiteraard om te voorkomen dat het volk collectief als een blok in slaap valt tijdens hun welverdiende vakantie. Binnen de burelen, lees achterkamertjes, van de VVD was het even zoeken naar een stevige quote waar iedereen als een blok voor zou vallen. Stef en Mark gingen even een blokje om en kwamen terug met de ultieme uitsmijter. Uiteraard moest er nog een strategie gevonden worden om deze uitsmijter te lekken. Gelukkig laten VVD-ers zich graag filmen in hun achterkamertjes, dus dit was snel opgelost. Aldus geschiedde en Blok zet het Nederlandse volk voor het blok met zijn nietszeggende mening “De multiculturele samenleving is mislukt”. Social media ontplofte, zelfs Nieuwsuur besteedde er aandacht aan, de PvdA eiste een terugkeer van reces om een debat te voeren en de heren en dames van het *kuch* allerbeste kabinet ooit verkneukelen zich in hun strandstoel met elkaar via hun Whatsapp-groepje.

“Met de kloten voor het blok” verder lezen

Discriminatie te pas en te onpas

Vandaag viel mijn oog op onderstaand berichtje op Teletekst, u weet wel het nieuwsmedium uit het stenen tijdperk.

 

Een berichtje dat me deed besluiten de pen maar weer eens ter hand te nemen. Een berichtje dat totaal los van de werkelijkheid staat. Laat ik maar direct met de deur in huis vallen. Iedere werkgever discrimineert, sterker nog iedereen discrimineert. Uiteraard zal ik dat verder toelichten in deze column. Voor de gevoelige lezers wel even een waarschuwing, ook deze column kan sporen van discriminatie bevatten.

“Discriminatie te pas en te onpas” verder lezen

Nederland kan wel een Trump gebruiken

Vanuit ons kleine polderlandje kijken we, ongeacht onze politieke of persoonlijke opvattingen, graag buiten de grenzen. Hoe we dat doen verschilt nogal. De één laat zich voorlieg…. voorlichten door programma’s van onze Publieke Omroep, zoals Nieuwsuur, Pauw of Jinek. De ander informeert zich via meer brede kanalen en duidt zelf de feiten zoals ze gepresenteerd worden via bijvoorbeeld de internationale pers, blogs van (ervarings)deskundigen ter plekke of Twitter. Ongeacht welke vorm van informatievoorziening men kiest, niemand komt om één persoon heen het afgelopen jaar: Donald John Trump.

Love him or hate him, hij is de president van de Verenigde Staten. En dat gaat, objectief gezien en op een paar incidenten na, verdomd goed aan de andere kant van de oceaan. De Amerikanen kennen ongekend lage werkloosheid, hoogste arbeidsmarktparticipatie van vrouwen en Afro-Americans, een fenomenale welvaartssprong, enorme belastingverlagingen, een dramatische daling van het aantal illegale immigranten (tot grote vreugde van mensen die de lange, legale weg tot immigratie hebben doorlopen), zetten vanuit Amerikaans perspectief terecht een handelsoorlog in omdat hun export disproportioneel veel belast wordt in het buitenland, hebben Noord Korea aan tafel die al hun afspraken lijken na te komen, bliezen de fopdeals op met TTIP, Iran en Parijs, hebben ISIS op de knieën en dwingen de rest van de wereld eindelijk eens hun steentje bij te dragen aan de NAVO.

Behoorlijk lijstje van prestaties, me dunkt. En nog geen Nobelprijs mogen ontvangen. Dat is natuurlijk ook helemaal niet aan de orde, want de reguliere media focust zich het liefst op de hakken of de jas van zijn vrouw, vinden ineens het kiesstelsel niet meer deugen, spreken schande van het feit dat Trump het liefst McDonald’s eet, jagen al meer dan een jaar achter Russische schimmen aan zonder een iota aan resultaat, huren hotelkamers af omdat ze van een straathoertje gehoord hadden dat Trump daar het bed bevuild zou hebben en, geen grap, vullen een hele avond lang een programma omdat Trump het liefst twee bolletjes ijs op zijn hoorntje heeft. Het zou hilarisch zijn, als het niet zo triest was. En onze media, met vaandeldragers Erik Shutyourlyingwhoremouthaan en Eelco Bohr von Riefenstahl, doen dagelijks een CNN en MSNBC kopiepasta en sturen de bagger die in Amerika al amper bekeken en gelezen wordt naar onze treurbuizen en Twitter-timelines. Dus denken de mensen die enkel NPO,- en RTL- nieuws volgen dat dat de realiteit is. Natuurlijk is Trump een rare opa, en echt niet alles is goed wat er uit zijn vingers komt. Maar met al het bovenstaande in het achterhoofd, kun je er niet omheen dat de berichtgeving disproportioneel negatief en alles behalve objectief is.

De logische vraag is dan; waarom? Het logische antwoord is net zo simpel en kort; afleiding. Terwijl driekwart Nederland als vingerwapperende zombies de agitprop tot zich neemt en lacht om het gekke haar van The Donald, de flauwe grapjes van Eva Jinek of kwijlt bij de eindeloze zelfpijperij van Eelco Snob van Frambozenshawl, gebeuren buiten deze bliksemafleidende pulp-items opmerkelijke zaken die wél direct invloed op onze levens hebben. Er wordt in de grootste stad van Nederland een burgemeester geïnstalleerd die eigenlijk niet wil, net zoals het grootste gedeelte van de bevolking van deze stad haar niet wil. In het Noorden van ons land barsten sinds decennia huizen stuk vanwege aardbevingen, maar het geld ligt al jaren op de plank en verdwijnt met miljoenen tegelijk in overhead voor mannen in dure ambtenarenpakken en dikke lease-auto’s. Terwijl er nu ten vijfde male met de cijfers en lokale bevolking gesjoemeld wordt. Of dat er ineens uit het niets een afschaffing van de dividendbelasting door de Tweede Kamer wordt geramd, dat een gigantisch gat in de begroting slaat ten behoeve van de daadwerkelijke regering in Nederland; Shell en Unilever.

Of dat het politieapparaat aangifte doen zo moeilijk als mogelijk maakt, en onze overheid daarna schermt met lage misdaadcijfers. Of dat we zogenaamd slechts 365.000 werklozen hebben, terwijl 1,6 miljoen mensen tegen hun zin thuis zitten of veel te weinig werk hebben om rond te komen. Of dat het perfecte politieke instrument voor beleidsbijsturing, het referendum, op maffiose wijze is weggemoffeld. Of dat ons wordt wijs gemaakt dat importeren van vluchtelingen en Oostblokkers een zegen zou zijn, terwijl iedereen weet dat deze instroom enkel wordt gepromoot om de lonen bij het grootbedrijf zo laag mogelijk te houden. Of dat ziekenhuizen in de provincie hele afdelingen sluit, want de zorg is zo duur geworden. De toekomstige slachtoffers (want die zijn gewoon statistisch berekend), worden overigens voor lief genomen. De lijst van binnenlandse fuckups is veel te lang om hier op te tekenen. En het sneue is dat het daar niet ophoudt, want we zijn ook een Europese Toren van Babel binnengesjoemeld. Die nu een eigen leger gaat oprichten. Die tegen de eigen bevolking gebruikt mag gaan worden. Oh, en ze willen ook memes verbieden. Bent u er nog? Mooi. Er rest ons, indien we onze kinderen en kleinkinderen nog iets van levensvreugde gunnen, niets anders dan een Nederlandse Trump aan het roer te zetten om de hele bende met de neus weer de goede kant op te dwingen.

Voorbeeld van een meme, zoals de Europese Unie ze wil gaan verbieden.

Want al met al kunnen we rustig concluderen dat het gepropageerde ‘partijkartel’, waar men initieel Thierry Baudet over uitlachte, wel degelijk bestaat. Ook lijkt de vijfde colonne actiever dan ooit en de nationale media is inmiddels verworden tot een activistische buikspreekpop van een select groepje mensen die vanuit hun Randstad-bubbel denkt dat de realiteit vormbaar is door hun gefinancierde wensdenken naar ons toe te zenden. Hoe haaks dit ook staat op de werkelijkheid. Je hoeft geen genie te zijn om te zien waar dit toe leidt, of bovenstaande lijst met schade aan te vullen die deze machten al berokkend hebben als het gaat om vertrouwen, zekerheid, sociale cohesie en veiligheid. De conclusie is dan ook dat de visieloze papper, nathouder en Unilever-manager Rutte zijn kluisje écht moet gaan leegruimen om plaats te maken voor iemand die niet alleen schoon schip maakt, maar het ding ook nog eens keert voordat de wal dat doet.

Zelf zat ik te denken aan een rijke ondernemer die zijn geld verdient met vastgoed en in de recreatie-sector, net als Trump. Iemand die dat zo goed heeft gedaan, dat hij ‘fuck you money’ heeft en dus onafhankelijk van politieke lobbyisten moeilijke maar noodzakelijke beslissingen kan nemen, net als Trump. Iemand die lak heeft aan het establishment en daar altijd vocaal in is geweest, net als Trump. Iemand die dol is op onafhankelijke media, net als Trump. Iemand met stevige kennis van de internationale en nationale financiële markt, brede ervaring met de pers in al haar facetten en niet bang is om de taal van het volk te spreken omdat populisme niet altijd een vies woord is. Iemand die zéér actief op Twitter is. Net als Trump.

En uiteraard iemand die niet bang is voor massale weerstand vanuit de hoogste echelons van onze ambtenarij en de Grachtengordel. Immers, zonder tegenwind kan geen Vlieger omhoog gaan. De naam van één persoon ligt op het puntje van mijn tong, maar ik kom er maar niet op…

De debilisering van de professional

In de nimmer aflatende strijd naar winstmaximalisatie zijn we de afgelopen decennia compleet doorgeslagen. Waar tot de jaren 80 van de vorige eeuw de professional de verantwoordelijkheid had voor zijn functioneren, ligt dit inmiddels in handen van een complete laag nieuw opgeleiden, veelal HBO en/of WO met achter de schermen een boekhouder die aan de touwtjes trekt. Een laag die zich bezighoudt met het schrijven van protocollen en procedures die moeten bijdragen aan efficiënter werken, meer kwaliteit van de dienstverlening, betere service en de nieuwste topper meer plezier in het werk. Nieuwe functionarissen die allemaal manager voorafgegaan door een nietszeggende term op hun visitekaartje hebben staan. De vraag is of deze nieuwe functionarissen wel het gewenste resultaat opleveren.

“De debilisering van de professional” verder lezen

Even voorstellen; Tatat, uw persoonlijk verkeersalgoritme

Graag wil ik van de gelegenheid gebruik maken om me even voor te stellen. Ik ben de nieuwste aanwinst van het ministerie van Verkeer en Waterstaat, mijn naam is Tatat. Een naam met een betekenis, het staat namelijk voor Track And Trace All Traffic. Dat voorstellen moet u overigens niet al te letterlijk nemen, ik besta namelijk uit wat enen en nullen ontsproten aan de geesteszieke breinen van ICT-specialisten in opdracht van de Europese Unie. Ik ben dan ook niet meer dan een algoritme, een set regels die stap voor stap uiteenzetten welke wiskundige handelingen er moeten worden verricht met als doelstelling om uw gedrag in het verkeer te veranderen. De opkomst van de Islam binnen de EU krijgt hiermee een nieuwe dimensie, de naamgever van het algoritme, Mohammed ibn Moesa al-Chwarizmi (780-845 n.Chr.), wordt de vader van de algebra en ook de grootvader van de computer genoemd en was afkomstig uit Perzië.

“Even voorstellen; Tatat, uw persoonlijk verkeersalgoritme” verder lezen

De kolonisten van Den Haag

Al geruime tijd worden we overspoeld met negatieve berichtgeving over ons koloniaal verleden. Voorlopig dieptepunt is de naamswijziging van een populair spel dat gebaseerd is op het kolonialiseren van gebieden, namelijk “De kolonisten van Catan”. Het AD wist te berichten dat de uitgever van dit spel de naam had gewijzigd in Catan om de nare bijsmaak van het woord kolonisten weg te spoelen. Hiermee toonde het AD wederom aan de spreekbuis te zijn van een groepje beroepsgekwetsten, voornamelijk samengeklonterd in open inrichting Amsterdam, die het Nederlandse verleden hebben omarmd als hun verdienmodel. Gelukkig is daar Hart van Nederland, de spreekbuis van de periferie (lees; de nuchtere Nederlander) die dit fakenieuws  naar het land der fabelen verwees. De nuchtere Nederlander is het sowieso zat om aangesproken te worden op een verleden waar ze zich niet verantwoordelijk voor voelen. Natuurlijk verdient onze geschiedenis niet de schoonheidsprijs. Uiteraard zijn er dingen gebeurd die we nu massaal afkeuren. Hoewel, we mogen ons afvragen of we wel echt van de geschiedenis hebben geleerd.

“De kolonisten van Den Haag” verder lezen

De sleepwet in perspectief

Nederland heeft 21 maart j.l. in meerderheid tegen de sleepwet gestemd. Zee begrijpelijk, we zitten immers niet te wachten op een overheid die achter onze voordeur komt. Zeker als we hierin meewegen dat onze overheid inmiddels een degelijke reputatie heeft opgebouwd als betrouwbaar orgaan als het gaat om het beheren van data. Meer dan één datalek per dag is inmiddels de norm. Het gaat hierbij overigens niet om onschuldige gegevens. Integendeel, zelfs medische gegevens worden zonder problemen gedeeld zonder uw toestemming. De meeste lekken zijn overigens het gevolg van menselijke fouten, en ook dat verbaasd ons niet. We kennen de betrokkenheid en kwaliteit van onze ambtenarij. Een ambtenarij die de burger bij voorbaat als dader ziet en op grond daarvan denkt het recht te hebben om u verregaand te controleren. Met name mensen die ooit een beroep hebben moeten doen in de afgelopen crisisjaren op de Participatiewet weten dat privacy niet meer bestaat. En daar heeft Batavirus al eens aandacht aan besteed. Logisch dus dat we tegen de Sleepwet hebben gestemd. De stemverhoudingen geven nog niet eens het juiste beeld, met name op Twitter geven vele voorstemmers aan “ik heb voor de sleepwet gestemd, maar deze dient wel aangepast te worden”.  De Bataviristen snappen niet dat je dan vóór stemt.

“De sleepwet in perspectief” verder lezen

Koningsdag 2018

Vandaag verscheen er een berichtje in het immer *kuch* kritische Dagblad van het Noorden. In het kader van Koningsdag heeft de gemeente Groningen het plan opgevat om met ingang van 1 april preventief fouilleren op straat in voeren. De burgemeester wil de veiligheid van koning Willem de Overbodige garanderen op 27 april, een nobel streven en ook behorend bij de taken van de veiligheidsdriehoek. Preventief fouilleren is een zwaar middel dat enkel en alleen ingezet kan worden indien er sprake is van concrete dreiging met vuurwapens. Het is dan ook aan strenge regels gebonden. De strenge regels spreken onder andere van een beperkt gebied en daar is geen sprake van in deze aankondiging, aangezien het de volledige gemeente Groningen betreft. Ook dient er sprake te zijn van een concrete dreiging. Het lijkt me dat de gemeenteraad volgende week nog wat vragen in petto heeft voor de burgemeester.

“Koningsdag 2018” verder lezen