Op weg naar de stembus.

Afgelopen week ontvingen alle stemgerechtigde Nederlanders hun stempas. Een stempas die zo ongeveer het laatste restje democratisch recht vertegenwoordigd dat we nog hebben. De vraag is hoelang nog met Kajsa O(rwe)llongren  op ramkoers gesteund door het kabinet Rutte III. Ons vertrouwen in het publieke domein wordt steeds kleiner en dat zie je terug in de opkomstcijfers bij de verkiezingen. De gemeenteraadsverkiezingen springen eruit en laten al decennia een neerwaartse trend zien. Vreemd, immers de gemeenteraad is het bestuurlijk orgaan dat het dichtst bij de burger staat. Hoewel, de schaalvergroting van de laatste jaren heeft de afstand tot de burger zeker vergroot. Onder de kabinetten Rutte zijn de taken van de gemeente wel verruimd. De uitvoering van de WMO, de Participatiewet en Jeugdzorg zijn er bijgekomen. Eigenlijk moeten we constateren dat gemeenten verantwoordelijk zijn voor vrijwel alle zaken waar we dagelijks mee te maken hebben.

“Op weg naar de stembus.” verder lezen

Koningsdag 2018

Vandaag verscheen er een berichtje in het immer *kuch* kritische Dagblad van het Noorden. In het kader van Koningsdag heeft de gemeente Groningen het plan opgevat om met ingang van 1 april preventief fouilleren op straat in voeren. De burgemeester wil de veiligheid van koning Willem de Overbodige garanderen op 27 april, een nobel streven en ook behorend bij de taken van de veiligheidsdriehoek. Preventief fouilleren is een zwaar middel dat enkel en alleen ingezet kan worden indien er sprake is van concrete dreiging met vuurwapens. Het is dan ook aan strenge regels gebonden. De strenge regels spreken onder andere van een beperkt gebied en daar is geen sprake van in deze aankondiging, aangezien het de volledige gemeente Groningen betreft. Ook dient er sprake te zijn van een concrete dreiging. Het lijkt me dat de gemeenteraad volgende week nog wat vragen in petto heeft voor de burgemeester.

“Koningsdag 2018” verder lezen

(Vert)rouwen in de toekomst

Nu de kruitdampen van een felle verkiezingsstrijd volledig zijn opgetrokken, wordt het langzamerhand duidelijk wat het kabinet Rutte III ons de komende jaren gaat brengen. Na het beste kabinet ooit, beter bekend als Rutte II, zijn we nu opgezadeld met het allerbeste kabinet ooit. Een kabinet dat met de wind in de rug de effecten van de jarenlange economische crisis kan wegwerken. Nadelige effecten trouwens, die de burger met name heeft gevoeld als hij aan het eind van de maand weer eens wat koopkracht te kort kwam. Als we alle jubelcijfers mogen geloven gaan we een gouden decennium tegemoet. Rutte III hanteert dan ook het motto “Vertrouwen in de toekomst”. En dat nadat Rutte II ons al meer kwaliteit voor minder geld heeft geboden op het gebied van zorg, onderwijs en veiligheid. U kunt ze echter niet meer aanspreken op de behaalde resultaten. Zorg is nu een taak van de gemeenten. En die hebben inmiddels ontdekt dat ze geld hebben meegekregen voor een Fiat 500 met de opdracht een Mercedes AMG in te kopen. In maart krijgen we gelukkig de kans om met onze lokale vertegenwoordigers af te rekenen, maar daarover later meer.

“(Vert)rouwen in de toekomst” verder lezen

Heimwee naar het dubbeltje.

Geld is het ruilmiddel bij uitstek dat de basis vormt van de wereldwijde ruilhandel. Goederen, diensten en zelfs een mensenleven drukken we tegenwoordig uit in geld. Er zijn zelfs mensen die vanuit hun beperkt wereldbeeld denken dat meer geld je een beter mens maakt. Uiteraard is dat de grootste onzin. Geld wordt pas belangrijk als je tekortkomt voor de invulling van je dagelijkse behoeften. En dat tekortkomen kan iedereen zomaar gebeuren, aangezien deflatie en inflatie de waarde bepalen. De waarde van een munt hebben we zelf mogen ervaren nadat we onze stabiele gulden hebben ingeruild voor de euro. Inmiddels mogen we stellen dat onze euro minder waard is dan de gulden destijds. En dat bemerken we met name in onze koopkracht. Omrekenen naar de prijs in guldens is tegenwoordig niet meer aan te raden, zeker niet voor mensen met een zwak hart.

“Heimwee naar het dubbeltje.” verder lezen

“10 op de schaal van Richter”

Begin deze week leek het allemaal zo mooi. De Stichting Waardevermindering Aardbeving Groningen (WAG) won in hoger beroep van de NAM. Op Social Media werd een feestje gevierd, de bestuurders van de WAG hebben er thuis een glaasje champagne op gedronken. Ondergetekende werd weggezet als een azijnzeiker, met name omdat ik aangaf dat het een Pyrrhusoverwinning betrof. Tot mijn spijt lijk ik inmiddels gelijk te krijgen. Een rechtszaak winnen is nou eenmaal geen garantie dat je uiteindelijk ook gecompenseerd wordt voor de schade. En dat is precies wat er nu gaat gebeuren.  ““10 op de schaal van Richter”” verder lezen

Out of the box; Masterplan Groningen

De aardbeving van 3,4 op de schaal van Richter heeft afgelopen week veel losgemaakt onder de bewoners van het aardbevingsgebied en ook in de rest van Nederland. Tot mijn spijt moet ik constateren dat dit echter nog niet heeft geleid tot concrete daden. Integendeel, alle betrokken bestuurders blijven uitblinken in de inmiddels zo welbekende kretologie die past bij bestuurlijk onvermogen. Ondertussen blijft het wachten op de volgende onvermijdelijke beving. Een beving die vroeg of laat echt slachtoffers gaat maken. In Groningen denken we liever vanuit kansen dan vanuit bedreigingen. Als geboren en getogen Groninger wil ik dan ook bij dezen het voortouw nemen om de impasse te doorbreken. Uitgangspunt is daarbij dat ik niet terugkijk, maar een plan van aanpak formuleer dat Groningen weer op de kaart zet de komende decennia. Uitgangspunt is ook dat we een halt toeroepen aan het huidige getouwtrek waar met name allerlei bestuurders het geld verteren dat bestemd is voor het herstel. In het verlengde van het Deltaplan dat pas werd ontwikkeld na de watersnoodramp van 1953 presenteer ik u het Masterplan Groningen.

“Out of the box; Masterplan Groningen” verder lezen

Er gaat niets boven Groningen!

Vanmiddag om 15.00 uur ontving ik weer eens een pushbericht op mijn smartphone. Het betrof een nieuwe beving, deze keer 3.4 op de schaal van Richter. Bevingen die mijn geboorteprovincie langzamerhand slopen. Bevingen die inmiddels een enorme impact hebben op de mensen die woonachtig zijn in het gebied. En met impact heb ik het hierbij niet over de schade aan woningen. Nee, de grootste impact is dat de Groningers zich niet meer veilig kunnen voelen in hun eigen huis. En dat doet iets met mensen. De Groninger is overigens machteloos in deze bizarre horrorsituatie. Huis en haard verlaten is geen optie, mensen zijn gehecht aan de provincie en daarnaast economisch gebonden. Het scenario om een natuurpark van Groningen zonder bewoners te maken en de gaswinning te intensiveren van onze empathische broeders van DENK is ook zeker geen optie. Van de DENK adepten hoeven de Groningers geen hulp te verwachten. Gezien de sneue comments op GeenStijl ook niet van hun reaguurders trouwens. Laten we hopen dat de reaguurders van Geen Stijl geen afspiegeling zijn van onze samenleving.

“Er gaat niets boven Groningen!” verder lezen

De leeuw gaat brullen!

We zijn weer aan het einde gekomen van een enerverend jaar. Tijd om eens terug te kijken en een moment van bezinning en relativering in te plannen. De economie draait weer op volle toeren, overigens niet dankzij maar ondanks het beleid van Rutte & co. In het verlengde van de aantrekkende economie komt ook de arbeidsmarkt weer op gang. De grootste uitdaging is om de negatieve effecten van The Race to the Bottom te overwinnen. De doelstelling moet zijn dat arbeid weer loont. Gratis personeel moet tot het verleden behoren. Een belangrijke stap dient gemaakt te worden door onze huidige bestuurders, namelijk het vereenvoudigen van de regels. En daar hebben we al een voorzet gegeven. Een belangrijke aanbeveling is het invoeren van een nieuw stelsel Sociale Zekerheid aangezien het huidige stelsel zijn uiterste houdbaarheidsdatum allang heeft bereikt. In samenwerking met politiek econoom Johan Horeman hebben we verschillende stelsels doorberekend en zijn we tot de conclusie gekomen dat het invoeren van NIT (Negative Income Tax) een stimulans zal geven aan de Nederlandse economie. De kloof tussen het product werklozen en de arbeidsmarkt waar wij grote vraagtekens bij plaatsen hebben we ook voor u onder het vergrootglas gelegd.

“De leeuw gaat brullen!” verder lezen

Het kerstmaal; Grachtengordel of periferie?

In aanloop naar de Kerstdagen, een van oudsher heidens feest dat in het teken staat van lekker eten en drinken, worden we overspoeld met tips om een heerlijk Kerstmaal op tafel te zetten. Uiteraard moet dat Kerstmaal wel voldoen aan de hoog verheven moraal van de Amsterdamse grachtengordel. Nu het Zwarte Pieten weer is afgelopen, vinden de moralisten van de grachtengordel het nodig om ons te bekeren tot het vegetarisme via onder andere hun mediakanaal de NPO. Gisteravond mocht de vleesgeworden Pierre Wind, zelfbenoemd topkok, ons laten zien dat een vegetarisch Kerstmaal het absolute hoogtepunt van genieten is. Size zéro presentatrice Brecht van Hulten, ook wel bekend als de lopende vegetarische röntgenfoto van Kassa, wist zelfs enthousiast te verkondigen dat een vegetarische visburger, zonder ook maar een spoortje vis uiteraard, bijna beter smaakte als een echte visburger. Knap voor een vegetariër die nooit vis eet en dus niet kan weten hoe een echte visburger hoort te smaken. Op de achtergrond een knapperend haardvuur op een grootbeeldscherm, de gezelligheid droop ervan af.

“Het kerstmaal; Grachtengordel of periferie?” verder lezen

Krimp is de nieuwe groei.

Als we onze politici mogen geloven staan we de komende decennia voor een grote uitdaging met verregaande gevolgen, namelijk krimp. De verregaande gevolgen treffen overigens met name de periferie, zeg maar alle gebieden buiten de Randstad. Nou is krimp natuurlijk alleen maar te meten als je een ijkpunt hebt, immers zonder ijkpunt heb je geen vergelijking. En daar begint de schoen al een beetje te wringen. Onze politiek neemt als ijkpunt namelijk het jaar 2017. Op zich best te begrijpen omdat beleid gemaakt wordt voor de toekomst. Echter, een vergelijking met het verleden geeft een compleet ander beeld. Vervolgens is het belangrijk welke krimp we nader bestuderen. Kijken we naar de demografische krimp, krimp van de beroepsbevolking of bijvoorbeeld economische krimp. En dat gaan we nu zelf ook eens doen.

“Krimp is de nieuwe groei.” verder lezen