De Nederlandse Leeuw – Megakerk van de Rede (Deel 1 van 2)

Op een warme voorjaarsdag begin 2017 ontstond er een idee. Een idee geboren uit milde frustratie, geïnformeerd onbegrip en één overkoepelende vraag. Waarom laken de hedendaagse politieke partijen slagkracht, visie en draagvlak om hun veelal gefragmenteerde achterban te voorzien van oplossingen die op korte termijn al impact op het dagelijks leven kunnen hebben? Geëngageerde mensen binnen het totale politieke spectrum, van klassiek links tot nieuw rechts en (neo)liberaal tot religieus conservatief, ervaren intellectuele onvrede over gehanteerd beleid op tal van zaken, gecombineerd met onthechting van het oprechte vertrouwen in ons huidige politieke systeem. Dr. Rutger van den Noort beklom met deze gedachten de Pride Rock via Twitter, en begon te brullen. Zo werd De Nederlandse Leeuw geboren.

Binnen enkele weken na deze oproep verzamelden zich een leger aan vrijwilligers, die in grote mate het sentiment van de bedenker deelden. Ondernemers, lokale politici, marketing,- en IT-specialisten, ambachtsmensen, reguliere burgers en jonge aanstormende politieke talenten. Er werd een bestuur gevormd, welke niet alleen ethisch maar ook ideologisch divers is om de totale transparantie en gewenste diversiteit van het discours te garanderen. Elisabeth Hunyadi, Anne Adema en Martijn Kolenbrander sloegen de armen ineen, en de visie en missie konden worden uitgedragen. De overige vrijwilligers konden operationeel aan de slag, sponsoren werden vergaard en de promotie werd gestart. En die gehele rit was, zoals ik als toekijker en halve insider vanaf het eerste uur heb mogen aanschouwen, nogal een achtbaan.

De ambitieuze intentie van De Nederlandse Leeuw was namelijk al direct duidelijk; er moet vanuit de maatschappij meer inspraak worden gerealiseerd in de besluitvorming binnen het huidige, vastgeroeste poldermodel. Wisdom of the crowd (de massa beschikt over meer informatie en kennis dan het individu of kleine collectieven) is een gegeven, en het is onlogisch om dat te negeren. Althans, onze regering heeft wellicht het afschaffen van het referendum gerealiseerd, maar om burgercollectieven kan niemand heen. Bloederige geschiedenislessen zijn daar testament van. Aangezien de initiatiefnemers geen fan zijn van dit soort gewelddadige waarheden, werd besloten om het brede karakter van het evenement te verkondigen aan een pluribus van sprekers. Van voor naar achter, van links naar rechts: iedereen die enig gewicht in de schaal kon brengen qua opinie, intellect, spreekvaardigheid of politiek vernuft werd aangeschoten met het concept. En toen begon het niet geheel onverwachte, maar wel vooraf gevreesde schisma.

Dat schisma had te maken met de thema’s en de geformuleerde hoofdvraag van dit allereerste, privaat gefinancierde nationale burgerdebat. De onderwerpen waren namelijk als volgt;

Voor ieder zinnig mens compleet legitieme vragen, waar best wel een avondje over gebabbeld zou mogen worden zonder politiek correcte retoriek. Want dat is men aantoonbaar zat. Maar ook zonder vooraf al te diep in te gaan op hoge werkloosheidscijfers onder vluchtelingen en de projecties dat dit nog wel even zo zou blijven, de vraag wat überhaupt de definitie is van ‘multiculturele samenleving’ of ‘Nederlandse identiteit’, of de gepresenteerde beeldvorming van de bijna onlosmakelijke en ongezonde symbiose tussen media en Den Haag.  Bij het presenteren van deze onderwerpen, en wellicht ook het trotse logo van een leeuw bij dit evenement, haakten vooral politieke sprekers en potentieel interessante opiniemakers van hoofdzakelijk socialistische en links/liberale signatuur af. De selffulfilling prophecy begon daar dan ook: De Nederlandse Leeuw werd ineens in de (extreem)rechtse hoek gedrukt door juist die mensen, die over deze onderwerpen niet in een arena met meerdere perspectieven durfden te debatteren.

Toegegeven, de snelle acceptatie van de uiterst controversiële schedelme… ehm… ‘journalist’ Joost Niemöller voor dit evenement en de voortvloeiende communicatie daaromtrent vanuit De Nederlandse Leeuw zal een rol gespeeld hebben. Echter kende ik persoonlijk de socialisten niet als lafaards die een debat zouden schuwen met iemand met wie zij het hartgrondig mee oneens zijn. Helaas is er geen greintje progressiviteit meer te bekennen bij de progressieven van heden ten dage, op enkele uitzonderingen na. De namen en rugnummers van deze enkelingen die wél bereid zijn te poetsen om glans te bewerkstelligen, zijn bij de redactie bekend. Hoe het ook moge zijn; het social mediacircus van zelfimportante nep-opiniemakers in de marge begon. Maan. Den. Lang.

De Livestro-Angels (Jalta, 5 lezers per dag, per ongeluk) en TPO ZZP-ers (DE CROWDFUNDING VAN CHRIS AALBERTS IS GELUKT!) van deze wereld hebben gezamenlijk met één of andere GroenLinks-promotor waar niemand buiten Twitter ooit van gehoord heeft, een niet-aflatende stroom van negativisme opgeleverd voor de organisatie. Toen de internationaal gerenommeerde professor, psycholoog en Social Justice Warrior-vernietiger Jordan Peterson werd aangetrokken door het evenement, ging regressief links helemaal van het padje af. Tel daarbij op de aankondiging van Rita Verdonk, Adjiedj Bakas, Wim van Rooy, Geerten Waling en zelfs de aangekondigde aanwezigheid van Thierry Baudet (die niet kwam) en je kunt je voorstellen dat de verkoop van rustgevende quinoa-milkshakes, Griekse bergthee en zelfhulpboeken voor millenials werkelijk apocalyptische proporties aannam.

Uiteraard vergaten deze sneeuwvlokjes voor het gemak (en bewuste leunstoeldemonisering) dat er ook sprekers als Sander Terphuis, Cemil Yilmaz en Celal Altuntas hun uitgebreide kennis over deze onderwerpen kwamen delen. Duaal, nee, tertiaal perspectief werd geboden. Maar zelfs dat was niet genoeg voor de zelf-voorprogrammeerde beeldvorming. De Nederlandse Leeuw moest kapot omdat het niet deugde. Alleen jammer dat de sneeuwvlokjes werkelijk helemaal niets in konden brengen tegen de kracht van het concept en de gedrevenheid van de organisatie, ondanks haar beginnersfouten.

Daags voor het evenement zou aanvangen, raakte het namelijk compleet uitverkocht. En wat bleek? De samenstelling van de bezoekers was zo pluriform als het Nederlandse landschap. Links, rechts, Erkenbrand, Antifa, Fries, Limburger, miljonair, WW-er, christen, anti-theist, centrist, en communist. Gek genoeg geen salafist. Raar. Maar het was een bont gezelschap. Bovengetekende kan het weten, want mijn handpalm heeft ongeveer een halve centimeter extra eelt gekweekt van al het schudden.

Het evenement ving aan, de sprekers gingen spreken, En Wat Er Toen Gebeurde Zul Je Nooit Geloven!

(Deel 2 van ‘De Nederlandse Leeuw – Megakerk van de Rede’ volgt op een later tijdstip na uitgebreide analyse door onze redactie. En een warm soda-bad voor voornoemde handpalm.)

Out of the box; Masterplan Groningen

De aardbeving van 3,4 op de schaal van Richter heeft afgelopen week veel losgemaakt onder de bewoners van het aardbevingsgebied en ook in de rest van Nederland. Tot mijn spijt moet ik constateren dat dit echter nog niet heeft geleid tot concrete daden. Integendeel, alle betrokken bestuurders blijven uitblinken in de inmiddels zo welbekende kretologie die past bij bestuurlijk onvermogen. Ondertussen blijft het wachten op de volgende onvermijdelijke beving. Een beving die vroeg of laat echt slachtoffers gaat maken. In Groningen denken we liever vanuit kansen dan vanuit bedreigingen. Als geboren en getogen Groninger wil ik dan ook bij dezen het voortouw nemen om de impasse te doorbreken. Uitgangspunt is daarbij dat ik niet terugkijk, maar een plan van aanpak formuleer dat Groningen weer op de kaart zet de komende decennia. Uitgangspunt is ook dat we een halt toeroepen aan het huidige getouwtrek waar met name allerlei bestuurders het geld verteren dat bestemd is voor het herstel. In het verlengde van het Deltaplan dat pas werd ontwikkeld na de watersnoodramp van 1953 presenteer ik u het Masterplan Groningen.

“Out of the box; Masterplan Groningen” verder lezen

De Smaak van Verbraak #89

Vrijdag middag, het weekend kan weer beginnen en Verbraak staat uiteraard weer te trappelen om het weekend culinair in te luiden. Dus hup, schorten aan en gaan!

De feestdagen zijn weer voorbij, de laatste nieuwjaarsborrel gedaan en de kerstboom ligt te rotten op straat, het nieuwe jaar is nu echt begonnen. Na die dure decembermaand is het nu tijd om calvinistisch als we zijn de broekriem aan te halen maar dat hoeft allesbehalve te betekenen dat we niet meer gaan genieten. Daarom de komende weken, super budget voer. Voortgekomen uit armoede zijn de heerlijkste gerechten ontstaan en daar ga ik er enkele van met jullie delen.

Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!

Vandaag beginnen we met een heerlijke bijna kosteloze, kostelijke kost. Vandaag iets heel bijzonders, pasta frittata!

Hieronder ziet u een voorbeeldvideo maar onder de video volgen enkele extra tips om het werkelijk onvergetelijk te maken.

Ingrediënten voor 4 personen en extra speciale geheimen van Verbraak:

Kostelijke, kosteloze kost:

● 400 gram spaghetti
● 4 eieren
● 40 gram Parmenzaanse kaas
● 5 kerstomaatjes
● 1 bol mozzarella
● Paar blaadjes basilicum
● Olijfolie
● Zout
● Peper

Dit is echt de beste aanrader als je heel goedkoop wil eten ooit, het beste voer hoeft soms echt niks te kosten ook in tijd niet want het staat zo op tafel.

Tijd om er in te duiken en te genieten, genieten van deze kosteloze, kostelijke kost!

Er gaat niets boven Groningen!

Vanmiddag om 15.00 uur ontving ik weer eens een pushbericht op mijn smartphone. Het betrof een nieuwe beving, deze keer 3.4 op de schaal van Richter. Bevingen die mijn geboorteprovincie langzamerhand slopen. Bevingen die inmiddels een enorme impact hebben op de mensen die woonachtig zijn in het gebied. En met impact heb ik het hierbij niet over de schade aan woningen. Nee, de grootste impact is dat de Groningers zich niet meer veilig kunnen voelen in hun eigen huis. En dat doet iets met mensen. De Groninger is overigens machteloos in deze bizarre horrorsituatie. Huis en haard verlaten is geen optie, mensen zijn gehecht aan de provincie en daarnaast economisch gebonden. Het scenario om een natuurpark van Groningen zonder bewoners te maken en de gaswinning te intensiveren van onze empathische broeders van DENK is ook zeker geen optie. Van de DENK adepten hoeven de Groningers geen hulp te verwachten. Gezien de sneue comments op GeenStijl ook niet van hun reaguurders trouwens. Laten we hopen dat de reaguurders van Geen Stijl geen afspiegeling zijn van onze samenleving.

“Er gaat niets boven Groningen!” verder lezen

Geef ze van Katoen!

Na het boek “Ontvoerd door John van den Heuvel” gelezen te hebben denk je dat het niet gekker kan in dit land. Tot de avond voor kerst, toen er een dossier uit Noord Nederland op het bureau van AdjeW belandde. Een dossier dat AdjeW graag met u wil delen, een dossier waar de rechtspraak, justitie, de media, SNS-bank en wat er verder omheen danst de hoofdrol spelen. Het lijkt wel Sodom en Gomorra in optima forma in Noord Nederland. “Geef ze van Katoen!” verder lezen

De Smaak Van Verbraak #88

Zalig nieuwjaar mensen, we knallen 2018 in en ook in dit nieuwe jaar gaan we weer genieten, borrelen, schransen en kokkerellen.

Alweer een nieuw jaar, conferances gezien, oliebollen gegeten, voor een miljoenmiljard de lucht ingeklapt en liters bubbels gedronken maar de melancholie blijft. Ieder jaar dat we vooruitgaan verlang ik meer naar het verleden. De jaren tachtig om exact te zijn, daar verlang ik naar. Ondanks de crisis en dreiging uit de Sovjet-Unie voor mij het summum.

De jaren tachtig, zonder Boefjes spelen op straat, Atari en Nintendo 8-bit, geitenwollenmutsen op de openbare basisschool, vakanties met de vouwwagen naar Frankrijk maar vooral onbezorgd en onbezonnen en dat wens ik terug en dat gaan we vanavond doen.

Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!

Vanavond gaan we terug naar de jaren tachtig, vanavond gaan we borrelen met een ouderwetse edoch klassieke garnalencocktail!

Vanavond geen voorbeeldfoto’s want dit is te simpel voor beelden, vanavond ook geen foto van het eindresultaat want ik maakte er met mijn zatte hoofd een bende van, wat gelukkig niks af deed aan de goddelijke smaak. Vanavond gaan we knallen.

Dus vanavond alleen sec het recept, het verrukkelijke nieuwjaarsborrel recept.

Ingrediënten voor 4 personen en extra speciale geheimen van Verbraak:

Borrel, Nieuwjaarsborrel:

● 200 gram Hollandse grijze garnaaltjes
● 1 sjalotje
● 1 Romana sla
● 4 eetlepels zelfgemaakte mayonaise
● 1 eetlepel zelfgemaakte ketchup
● 1 toefje slagroom
● 2 eetlepels Wiskey of Cognac
● 1 eetlepel citroensap
● Gerookt paprikapoeder of cayennepeper
● Stokbrood

Aangezien iedereen dit ooit in zijn of haar jeugd gegeten heeft zou ik eigenlijk geen uitleg hoeven geven over hoe je de perfecte garnalencocktail maakt maar aangezien er lieden zijn die gewoon een potje Calvé cocktailsaus over deze kostbare schaaldieren gooien ga ik toch even uitleggen hoe het echt moet en heurt.

Laten we beginnen, de saus is de basis dus daar vangen we mee aan. Het is heel eenvoudig, mix de mayonaise met een fijn gesnipperd sjalotje, ketchup, drank, het citroensap en het toefje slagroom in een bakje onder elkaar. Zet de saus een uurtje in de koelkast en klaar, de ultieme cocktailsaus binnen 3 minuten.

Fuck Calvé, fuck Unilever!

Tijd om af te ronden en aan te vallen op de beste nieuwjaarsborrel sinds Lubbers I.

Stokbroodje afbakken en leg ondertussen op ieder bord 3 van de stevigste blaadjes sla, vul ze met de beste garnaaltjes die onze noordzee rijk is en drapeer er een lepel van de legendarische cocktailsaus overheen, aftoppen met gerookt paprikapoeder of cayennepeper en klaar. Helemaal klaar voor het nieuwe jaar.

Dus plop, op 2018 maar we genieten alsof het 1988 is!