Is de Nederlandse staat in oorlog met zijn eigen bevolking.

Best lang geleden vroeg ik mij dit reeds af, schreef er een stuk over en nu dus een vervolg.

Want het antwoord is nu volledig bekend, het antwoord is ja!

We hadden destijds de AZC-Toestanden, Oranje, Geldermalsen, het liep flink uit de hand maar op de achtergrond was er iemand die dat protest rustig en vreedzaam wilde houden. Iemand die weloverwogen altijd doortastend de rust bewaarde in alle hectiek.

Dat was ik, Jules Verbraak. Altijd doorgeslagen lui aanpakken en altijd het protest proberen te normaliseren. We hebben destijds gezien hoe een vrouw die niks met het criminele verzet te maken had het ziekenhuis ingeslagen werd. We wilden gewoon in conversatie met het COA, media en politieke partijen.

Nu zijn we een paar jaar verder en ik heb mij in de jaren ervoor nog ingezet voor #geenpeil en was daarna klaar met de politiek, genoeg andere zaken aan mijn hoofd. En nu jaren later slaat het noodlot weer toe. De gele Hesjes, die ik in Nederland volledig niet serieus neem zorgden voor een nieuwe escalatie.

Heb helemaal niks met die beweging te maken, neem het niet serieus want in Nederland gaan we toch niet massaal de straat op. Dat weet iedereen. Nederland wil polderen, niks veranderen, nooit!

En juist nu wordt duidelijk waarom Nederland zo bang is, de meningen buiten de bubbel moeten de kop ingedrukt worden. De meningen van mensen die zich weggezet voelen, de meningen van mensen die niks meer te zeggen hebben. Die mensen worden steeds vaker wakker!

De overheid is namelijk doodsbang en in staat van oorlog met de burger. De overheid walst binnen wanneer je als barman cocktails brouwt. De overheid wil je telefoon, de overheid wil telegram lezen, de overheid kan de context niet lezen, de overheid zorgt ervoor dat je vriendin huilend in een stoel zit.

De overheid is een giftige cocktail en de Nederlandse staat is in oorlog met zijn Burgers.

En dus hebben de gele Hesjes een goed punt!

De stem van het midden

Vandaag is de eerste dag dat we in navolging van Frankrijk en Duitsland de stem van het midden zouden moeten horen. Op meerdere plaatsen in Nederland hebben verontruste burgers zich getooid in een geel hesje om de straat op te gaan. Burgers die willen laten zien dat ze zich zorgen maken over de toekomst. Burgers die de gevolgen van het decennialange juk van het neoliberalisme voelen. Hoewel Nederland nog steeds één van de meest welvarende landen ter wereld is, moeten we constateren dat deze welvaart inmiddels geen evenwichtige verdeling meer kent. Primaire levensbehoeften als wonen, zorg, onderwijs, betaald werk, sociaal vangnet, toekomstperspectief en veiligheid zijn niet meer vanzelfsprekend. En laten dit nou net de zaken zijn die het grootste deel van de bevolking wil.

“De stem van het midden” verder lezen

De NAM beeft!

Afgelopen week kwam met dank aan een wobbende bewoner uit het aardbevingsgebied het NAM Crisis Management Plan naar buiten. Vanaf pagina 25 wordt daarin beschreven een Scenarioanalyse crisiscommunicatie Zware Aardbeving. Voor de Groningers een geruststellende gedachte dat de NAM in ieder geval bij een niet te wensen scenario wel gaat communiceren. En dat terwijl de NAM nu niet bepaald uitblinkt in haar communicatie tot dusverre met de slachtoffers van de bevingen. Integendeel, de NAM heeft het tot kunst verheven om in haar communicatie zich regelmatig de woede van de Groningers op de hals te halen. De huidige communicatie gaat uiteraard voornamelijk over de schade-afwikkeling, hoewel afwikkeling hier wel een totaal verkeerd woord is. De realiteit is dat de meeste Groningers inmiddels is medegedeeld dat hun huizen toch wel erg veel achterstallig onderhoud vertonen en dat schade niet voortkomt uit de bevingen. Alsof iemand een vrachtwagen in je voorgevel zet en vervolgens niet aansprakelijk is voor de schade omdat je voorgevel enig achterstallig voegwerk of schilderwerk vertoonde.

“De NAM beeft!” verder lezen

[Interview] Jenny Douwes over het vonnis, veiligheid en het vervolg

Voor het onvolprezen Café Weltschmerz interviewt Sven Hazelhekke personen die het afgelopen jaar positief of negatief (afhankelijk van uw perspectief) in de media zijn verschenen, of nog steeds golven in de ether veroorzaken.

Vandaag is het de beurt aan Jenny Douwes. Onderneemster, moeder, Friezin, incidentele vlogger met grote gevolgen, Patroonheilige der Pieten en vooral ook nuchter mens. In dit gesprek vertelt ze zelf over de werkelijke oorzaak van haar zorgen, het beeld dat er over haar ontstaan is, de uitspraak van de rechtbank die haar 240 uur wil laten schoffelen en de brede maatschappelijke steun die ontstaan is door haar oproep tot een veilige en nuchtere discussie over het activistische anti-Pieten gedram.

Dit interview is onderdeel van een tweeluik, waarbij Esther van Fenema dieper ingaat op haar intrinsieke motivatie, kijk op feminisme, nuchtere levensbeschouwing en de gevolgen voor haar persoon en werk. Dat gesprek plaatsen we later, maar voor nu: veel kijkplezier!

 

Schrijven de blokkeerfriezen geschiedenis?

Vrijdag 9 november 2018 was het dan eindelijk zover. De rechterlijke macht heeft onomstotelijk bewezen dat ze een speelbal is geworden van de politiek. Het definitieve bewijs is geleverd met de uitspraak van de zaak tegen de blokkeerfriezen. Een uitspraak die verregaande consequenties kan hebben gezien de verontwaardiging die inmiddels terug te lezen is op diverse blogs en de Social Media. Een verontwaardiging die zo maar kan omslaan in daadwerkelijke acties bij de intocht van 17 november a.s. Ik zou niet graag in de schoenen staan van de lieden van KOZP die dan op 18 locaties hun recht op demonstratie willen omzetten in actie. De reacties zijn namelijk niet te voorspellen, maar zullen van een andere orde zijn dan de relatief onschuldige blokkade van vorig jaar. Met deze politieke uitspraak heeft de rechterlijke macht de spreekwoordelijke lont in het kruitvat aangestoken. The heat is on!

“Schrijven de blokkeerfriezen geschiedenis?” verder lezen

Onze overheid lijdt aan obesitas

Obesitas is een (welvaarts)ziekte waarbij de patiënt steeds meer vetcellen aanmaakt, met andere woorden steeds dikker wordt. We meten obesitas door middel van je BMI (de Body Mass Index), ook wel Queteletindex genoemd. De formule waarmee je dit berekend is je lichaamsgewicht in kilogrammen gedeeld door je lengte in het kwadraat in meters. Een uitkomst tussen 18 en 25 wordt als een gezonde indicatie gezien, een uitkomst boven de 40 noemen we morbide obesitas. Je BMI is overigens niet meer dan een indicatie. Een goed getraind bodybuilder kan bijvoorbeeld een hogere waarde scoren dan 30 en toch beschikken over een gezond vetgehalte. Een te hoog vetgehalte dan wel een te laag vetgehalte kan de aanleiding zijn tot vele klachten die een fatsoenlijk functioneren in de weg staan. Maar wat heeft onze overheid daarmee te maken?

“Onze overheid lijdt aan obesitas” verder lezen

De afbraak van de periferie

Inmiddels zien steeds meer mensen de gevolgen van het beleid van enkele neoliberale kabinetten op rij. Kabinetten die garant staan voor een verdere groei van de Grand Canyon tussen arm en rijk. Rutte III weet u zelfs een theoretische verbetering van uw koopkracht te verkopen. Praktisch gezien zult u dan echt bij de rijkste 10% van onze maatschappij moeten behoren, de overige 90% ziet slechts de vaste lasten meer stijgen dan het inkomen. Stijgingen die allemaal te maken hebben met belastingen en heffingen van onze overheid en die dus uiteindelijk richting staatskas vloeien of nog erger in de zakken verdwijnen van buitenlandse aandeelhouders en rijken die het sowieso niet merken. Het zijn echter niet alleen de lasten die stijgen wat ons zou moeten verontrusten. Nee, de afbraak van onze verzorgingsstaat raakt ons zo langzamerhand direct. Primaire levensbehoeften als wonen, energie, zorg, water en voedsel slorpen inmiddels het leeuwendeel van uw inkomen op.

“De afbraak van de periferie” verder lezen

De hypocrisie van de willekeur

Het zal niemand ontgaan zijn dat het nieuws wordt gedomineerd door Lili en Howick, twee kinderen die dreigden te worden uitgezet naar Armenië. De laatste zaak die nog redelijk vers in het geheugen ligt, is in mijn geval de zaak Mauro. Wat veel mensen niet weten is dat dit soort uitzettingsprocedures dagelijkse orde is. Wat we wel weten is dat de hele procedure berust op willekeur. We zijn het allemaal eens dat kinderen beschermd dienen te worden en recht hebben op een zorgenvrije jeugd waarin ze zich kunnen ontwikkelen. Om dit te waarborgen is een en ander vastgelegd in het VN-Kinderrechtenverdrag. Zoals met alle verdragen is de tekst op vele manieren uit te leggen, waardoor Nederland formeel juridisch het gelijk aan zijn kant heeft in de procedure Lili en Howick. De vraag die opkomt is waarom juist nu de verontwaardiging zo groot is, terwijl dit niet het geval was bij de uitzetting van bijvoorbeeld Eduard of Lucine.

“De hypocrisie van de willekeur” verder lezen

Recensie; Zomergasten

Als fervent niet-kijker van het format Zomergasten heb ik me vanavond over een drempel heen gezet. De aanleiding was de gast van deze avond, minister Eric Wiebes. Een man die zich vrij recent naar aanleiding van zijn rol in het aardbevingsdossier, zeg maar het hoofdpijndossier van de huidige politiek, al eens mocht verheugen in een briefje. Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen, deze avond heeft mij alleen maar meer overtuigd doen raken dat ongeacht de gast het totaal verspilde tijd is om naar Zomergasten te kijken. Voor de kleine groep kijkers die toch nog om welke reden dan ook elke zondagavond voor de tv hangt, volgt een korte recensie van deze uitzending. Voor het gemak heb ik de recensie in drie delen opgesplitst, namelijk de gast, de presentatrice en het format.

“Recensie; Zomergasten” verder lezen

Tirza de Fockert; geniaal of gek?

Soms kom je van die berichten tegen waar je direct de nodige vraagtekens bij zet. In dit geval gaat het om het bericht waarin Tirza de Fockert oppert om vluchtelingenboten rechtstreeks aan te laten leggen in Amsterdam. Een bericht dat tot grote verontwaardiging en hilariteit leidde op Social Media. Nou is dat op zich niets bijzonders voor ideeën die uit de koker van GroenLinks komen. GroenLinks is namelijk de vergaarbak van idealisten en gutmenschen die onvoorwaardelijk geloven in open grenzen, een autovrije wereld, een inclusieve samenleving en zoals de naam al zegt een groene wereld. Enig besef dat we een gezonde economie (welvaart) nodig hebben om al die luxe (welzijn) te financieren is uiteraard niet gewenst onder de GroenLinksaanhang. Nee, bij hun reiken de bomen bij voorbaat tot in de hemel. En daarmee is de cirkel rond, de gekte van GroenLinks is verklaard. En toch, het idee van Tirza vraagt een nadere beschouwing.

“Tirza de Fockert; geniaal of gek?” verder lezen