Van reïntegratie naar employability

In aanloop naar de Tweede-Kamer-verkiezingen werden we overspoeld met juichverhalen over een aantrekkende economie en in het verlengde daarvan een aantrekkende arbeidsmarkt (hierover binnenkort meer). Een goede zaak uiteraard, zeker aangezien de meeste Nederlanders de gevolgen van de crisis nog dagelijks in hun portemonnee voelen. Het kabinet Rutte III sorteert inmiddels stevig voor op het herstel van uw koopkracht. Diverse maatregelen lijken er voor te zorgen dat uw toegenomen koopkracht de financiële huishouding van de Staat der Nederlanden en/of de Europese Unie op orde gaat brengen. Met name de energiebelasting, toename van de kosten van de zorg en de verhoging van de lage BTW merkt u direct in uw huishoudbudget. Na het zuur van Balkenende kregen we dus het bitterzuur van Rutte I en II. De marketingmachine Rutte III probeert u nu zoetzuur te verkopen met een pH-waarde 2. In de chemie staat deze pH-waarde ongeveer voor de zuurwaarde van uw maagzuur met het verschil dat Rennies deze keer geen remedie bieden. De komende jaren zullen oprispingen vanuit uw slokdarm regelmatig uw mondgevoel verstoren. En het smaakt niet naar zoetzuur.

Op het moment dat economisch herstel optreedt en de vraag naar gekwalificeerd personeel toeneemt, bloeit de creativiteit van de arbeidsbemiddelaars met in hun kielzog de reïntegratiecoaches weer op.  Een stevige lobby is inmiddels begonnen. De arbeidsbemiddelaars gaan drukke tijden tegemoet. De aanvragen voor nieuwe gekwalificeerde medewerkers stromen binnen. Het aantal openstaande vacatures neemt dagelijks toe. Arbeidsbemiddelaars zijn dan ook dagelijks op zoek naar gemotiveerde en gekwalificeerde mensen. Toch is er iets veranderd in de arbeidsmarkt en met name aan aanbodzijde. In de jaren 90 was er sprake van een daadwerkelijk tekort aan mensen en een overschot aan vacatures. Na 2000, de eerste crisis,  draaide de situatie zich om. Een groeiend aanbod van mensen en geen vacatures. En toen kregen we de grote crisis met dank aan de financiële sector, met name de banken. De gevolgen kennen we. Inmiddels komen we uit de crisis en hebben we te maken met een groot aanbod beschikbare mensen en een snel groeiend aantal vacatures. Een ideale situatie zo op het eerste oog.

Als we de media mogen geloven betreft het echter met name openstaande vacatures. Blijkbaar zijn er geen geschikte mensen meer te vinden, hoewel het aanbod hoger dan ooit is. Al die mensen die tijdens de crisisjaren hun werk hebben verloren voldoen ineens niet meer aan de kwalificaties die nu gesteld worden. Vreemd, aangezien de meeste vacatures normaal uitvoerend werk behelst in sectoren waar werkzoekenden van nu in het verleden actief waren, zie onderstaande tabellen (bron; UWV arbeidsmarktprognose 2016-2017).

En dat is waar de reïntegratiesector zichzelf een rol toedicht. De afgelopen periode heeft deze sector alle registers opengetrokken. Via diverse media worden de oplossingen aangedragen; motivatiecursussen (Pauw-rugby), import gekwalificeerd personeel (Randstad), omscholing (Wilthage), bijscholing en nascholing. Wat de sector echter niet vermeld is dat “resultaten uit het verleden, geen garantie voor de toekomst zijn”. En dat is logisch, immers de sector blonk in het verleden niet uit in resultaat. Algemeen mogen we ons afvragen of de resultaten wel opwogen tegen de kosten en of dit in de huidige veranderde arbeidsmarkt opnieuw moet leiden tot een miljardeninvestering in deze sector.

Om tot een nieuwe effectieve aanpak te komen dienen we eerst de veranderende arbeidsmarkt nader te bestuderen. Wat zijn de oorzaken van de mismatch waar we nu mee te maken hebben. Allereerst hebben we te maken met vergrijzing en ontgroening. Dit kan echter niet de hoofdreden zijn, immers we tellen nog steeds 1,6 miljoen werkzoekenden. Wel hebben we te maken met een kennisdrain, het huidige onderwijs is qua niveau niet meer te vergelijken met het onderwijs uit de vorige eeuw. Met name het praktijkonderwijs is hierbij een zorgenkindje. Mocht u twijfelen, bezoek dan eens een ROC bij u in de buurt en verbaas u met name over de retro inrichting van de praktijklokalen. Vervolgens hebben we te maken met een toenemende vraag naar hoger opgeleiden. Werkgevers dienen zich af te vragen of ze niet op zoek zijn naar het schaap met de vijf poten (overgekwalificeerd personeel), terwijl het vaak om eenvoudige banen gaat. Ook hebben we te maken met de gevolgen van de invoering van o.a. de WWZ. Werkgevers doen aan risico-analyses en damage-control en kiezen daardoor vaker voor een flexibele invulling van hun personeelsbestand. Met name de doorbetaling bij ziekte en alle aanverwante verplichtingen spelen hierin een belangrijke rol en staan in geen verhouding tot de rest van de wereld. De belangrijkste reden is echter The race tot the bottom. Arbeid is de grootste kostenpost voor een ondernemer. Goedkope arbeid leidt uiteraard tot een kostenbesparing en een versterking van de concurrentiepositie.

Met dit in het achterhoofd kunnen we langzamerhand gaan toewerken naar oplossingen. Oplossingen die tot doel hebben dat de gevolgen van het economische herstel niet alleen in de zakken van de grootgraaiende neoliberalen verdwijnt, maar ook daadwerkelijk zichtbaar wordt in uw portemonnee. En daarbij is de politiek het eerst aan zet. De kosten voor arbeid dienen te dalen, met andere woorden arbeid dient minder zwaar belast te worden. Dit is slechts te realiseren als we onder ogen durven te zien dat onze te dure en complexe Sociale Zekerheid aan een reset toe is. In de reeks Sociale Zekerheid onder de loep sorteren we hierop voor met de berekeningen van een nieuw stelsel. Onze conclusie is dat we toe moeten werken naar een systeem op basis van NIT (Negative Income Tax). In het verlengde daarvan moet de WWZ zo snel mogelijk teruggedraaid worden. De arbeidsmarkt is toe aan een simplificatie. Basisuitgangspunt moet zijn dat werken loont en terugvallen op een uitkering een vangnet der beschaving is. Alle vormen van gratis personeel dienen per direct te worden afgeschaft. Stop The race to the bottom.

De volgende stap is terug naar een stukje realisme. De arbeidsmarkt is namelijk een dynamisch geheel waar jaarlijks vele verschuivingen plaatsvinden en die nog steeds geen plaats biedt voor iedereen. Dit wil dus niet zeggen dat mensen niet participeren, ze zijn even in between jobs. Werkgevers klagen over te weinig gekwalificeerd personeel. Wel, het is tijd om de eisen bij te stellen en de gevolgen van ons onderwijs onder ogen te zien. Een maatschappij met een arbeidsmarkt met meer dan 40% hoger opgeleiden is een utopie tenzij we nog verder devalueren en afgestudeerden met een MBO 4 alsnog hoger opgeleid gaan noemen. Werkgevers dienen zich ook te realiseren dat pas afgestudeerden niet naadloos aansluiten bij hun behoefte. Het onderwijs kan de snelle veranderingen in het bedrijfsleven niet meer volgen. Het gaat hierbij overigens niet om de theoretische kennis, maar met name om de benodigde investeringen in up to date praktijklokalen. De enige oplossing is samenwerken. En samenwerken kan door een verdere invoering van het Gildesysteem, zeg maar de combinatie van leren en werken. Tijd dus om de oude samenwerkingsverbanden nieuw leven in te blazen. Een mooi voorbeeld hiervan zien we in Makkum, waar een groep samenwerkende bedrijven middenin de crisis een bedrijfsschool begon die inmiddels aan de volgende fase toe is.

Als we de arbeidsmarkt, met name de wetgeving, versimpeld hebben, zodat de doorstroom op gang komt en werkgevers bereid zijn om samen met het onderwijs de aansluiting op de arbeidsmarkt in te vullen komen we bij the missing link, de reïntegratiecoach. We hebben al gesteld dat mensen in between jobs zitten, aangezien er ten eerste niet genoeg werk is voor iedereen en ten tweede de huidige markt vraagt om voortdurende ontwikkeling vanwege de snelle veranderingen op de arbeidsmarkt. Als mensen zich ontwikkelen zullen ze automatisch stappen maken in hun carrière. Deskundigen hebben daar een mooi woord voor bedacht, namelijk employability oftewel loopbaanbegeleiding. Laten we de reïntegratiecoaches van weleer omscholen tot employabilitycoaches. Zij kunnen dan de verbindende schakel vormen tussen werkgever, werknemer, opleidingsfondsen en onderwijs. Het zou overigens wenselijk zijn als dit een wettelijke taak zou worden van de vakbonden, zij zijn immers onafhankelijk. Binnen de sector employabilty dient er ook aandacht te komen voor specialismen. Met name de doelgroepen 50+ en arbeidsgehandicapten vragen een eigen aanpak. De politiek dient overigens de nieuwe regeling waarbij loonkostensubsidie is omgezet naar loondispensatie met als gevolg werken onder het minimumloon zo snel mogelijk terug te draaien.

Is het een droom of zal Rutte III daadwerkelijk inspelen op een nieuwe ‘inclusieve’ economie met een dynamische ‘inclusieve’ arbeidsmarkt, bij voorkeur gebouwd op een stevig fundament Sociale Zekerheid conform NIT? En gaan werkgevers echt samenwerken met het onderwijs onder de bezielde leiding van de nieuwe sector employability? Laten we het hopen, want het huidige systeem werkt verlammend en is vastgelopen.

De Smaak van Verbraak #84

Vrijdagmiddag, na de legendarische frikandellensmoothie van verleden week gaan we nu weer op normale voet verder. Dus kom snel mee de keuken van Verbraak in om te genieten van een overheerlijke nieuwe smaak van Verbraak.

Het was deze week de week van de slag om Dokkum, de slag die werd gewonnen door de onverzettelijke noeste Friese snelwegbezetters. Het was echter een pyrrusoverwinning naar mijn niet zo bescheiden mening want de intocht mocht dan wel gered zijn, de zwarte Piet oorlog laaide in al zijn felheid op. De hele week buitelden opiniemakers op Internet over elkaar heen en je kon geen talkshow aanzetten of het ging hier over.

En dat is Verbraak helemaal beu, dus tijd om vrede te sluiten en dat gaan we pogen met het ultieme middel. Een gezamenlijke maaltijd, een multiculturele maaltijd!

Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!

Vanavond dus een heerlijke doch kinderlijk eenvoudige maaltijd met producten uit meerdere windstreken. Vanavond Köfte met oer-Hollandse rode kool.

Hieronder ziet u enkele voorbeeldfoto’s maar onder de foto’s volgen enkele extra tips om het werkelijk onvergetelijk te maken.

Ingrediënten voor 4 personen en extra speciale geheimen van Verbraak:

Kinderlijk eenvoudige Köfte:

● 500 gram lamsgehakt
● Pitabroodjes
● 4 flinke theelepels harissa
● 400 gram gesneden rode kool
● Rode wijn azijn
● Turkse yoghurt
● Olijfolie

Aangezien er uiteraard geen filmje is van dit multiculturele maaltje zal ik hieronder kort en bondig uitleggen hoe dit kinderlijk eenvoudig binnen een kwartier op tafel staat.

Laten we beginnen, meng als eerste het gehakt met de harissa en vorm er köftes van zoals je op de voorbeeldfoto kan zien. Zet de köftes nu even weg in de koelkast om op te stijven en dan kunnen we verder met de rode kool. Snij de kool flinterdun of koop het voorgesneden als je helemaal van gemak houd. Nu is het tijd om de rode kool te mengen met een paar eetlepels rode wijn azijn, het mengen doen we met de handen en knijp er ook een beetje in.

Dan zijn we nu al heel hard op weg want we hoeven alleen nog de köftes in 6 minuten te bakken in een grillpan. Dus hup olijfolie in de pan en vol het vuur eronder en ondertussen gooi je ook nog even de pitabroodjes in de oven die zijn na 4 minuten op 180 graden perfect.

Tijd om de borden op te maken, nog een lekkere lepel Turkse yoghurt erbij en tijd om te verbroederen.

Vergeet zwarte piet, laat het drammen stoppen en laat ons samenkomen, samenkomen met deze kinderlijk eenvoudige köfte!

Knock out voor Kick Out Zwarte Piet?

Vandaag vieren we de intocht van Sinterklaas in Nederland. Van oudsher een feestje voor jong en oud, echter de laatste jaren regelmatig verstoord door een kleine groep activisten. De organisatie ligt in handen van een kleine groep mensen die Zwarte Piet als symbool van racisme en slavernij willen zien. Het meest vreemde aan deze discussie is dat deze groep racisme en slavernij ziet als een probleem tussen de dader, de grote boze witte man, en het slachtoffer, de zielige minderwaardige zwarte man. De geschiedenis leert ons echter dat slavernij en racisme, rassenongelijkheid, van alle tijden zijn en dat alle rassen zowel dader als slachtoffer zijn of zijn geweest, zoals Jörgen Raymann mocht ontdekken toen hij meedeed aan het programma Verborgen verleden. Het zwart-wit denken van een organisatie als Stop Blackface, die opriep tot een vreedzame demonstratie onder de noemer Kick Out Zwarte Piet,  werkt dan ook averechts en onnodig polariserend. Immers, waar we collectief, ongeacht huidskleur en afkomst, zouden moeten strijden tegen racisme en slavernij, is het hun gelukt om er een strijd van te maken tussen de negroïde medemens versus de blanke medemens.

“Knock out voor Kick Out Zwarte Piet?” verder lezen

De smaak van Verbraak #83

Vrijdagmiddag, nu al de meest historische en legendarische vrijdagmiddag van het jaar want we gaan geschiedenis schrijven bij de smaak van Verbraak.

Deze week gaan we dus geschiedenis schrijven, deze week zal baanbrekend blijken voor de culinaire wereld, we gaan een hype creëren die zijn weerga niet kent. Een hype die hipper is dan de hipste knotjes dragende hipster. Dus zorg dat je erbij bent, dit wil en mag je niet missen!

Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!

Vergeet de frikandellenvlaai, vergeet de frikandellenpizza, vergeet de discodel, vergeet al die ranzigheid. Verbraak heeft namelijk een goddelijke ingeving die een ware snack-revolutie zal ontketenen, we gaan onze oer-Hollandse afval vleessnack een gezond en hip imago geven.

We gaan een fenomenale Frikandellensmoothie brouwen!

Hieronder ziet u enkele voorbeeldfoto’s maar onder de foto’s volgen enkele extra tips om het werkelijk onvergetelijk te maken.

Ingrediënten voor een pitchertje en extra speciale geheimen van Verbraak:

Fenomenale Frikandellensmoothie:

● 3 gefrituurde frikandellen
● 1 rode ui
● 1 teentje knoflook
● 1 stengel bleekselderij
● 4 kerstomaatjes
● Scheut melk
● Mayonaise
● Curry

Aanschouw het gezondste wat ooit met frikandellen gemaakt is, weg met dat ranzige en vettige imago.

Leve de frikandel en leve de frikandellensmoothie!

En dan is het nu tijd om te proosten, proosten op de alleerste frikandellensmoothie ooit. Maar het zal zeker niet de laatste zijn want binnen afzienbare tijd zullen ze in alle hippe pop-upbarretjes in den lande voor slechts €4,75 verkrijgbaar zijn en kan iedereen genieten van deze fluweel roze godennectar met aardse tonen, een licht zoetje en zachte verwarmende afdronk.

Eerst veroveren we Amsterdam met deze heerlijke gezonde en voedzame smoothie en dan zal zoals altijd de rest van het land volgen.

Investeren in deze geniale en snelst groeiende start-up kan vanaf nu, wees er rap bij en meld je aan bij mijn secretaresse @AmberMeijlink.

De Smaak van Verbraak #82

Feest, vrijdagmiddag! Alles mag uit en Verbraak gaat weer uitpakken met een nu al legendarische smaak van Verbraak!

Terwijl deze week #metoo doorsudderde en de vuile witte onderbroekenwas van Jolo buiten gehangen werd deed ook ongezien de winter zijn langzame intrede in ons land, nachtvorst en bevroren autoruiten dus tijd om je in huis te verschansen met de verwarming vol open want waarschijnlijk zal de zon ons de komende 4 maanden niet meer verwarmen. En aangezien de zon ons dus niet meer zal verwarmen moeten we dat dit weekend maar zelf doen en daarom neem ik jullie vanavond mee naar de mediterrane.

Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!

Vandaag halen we dus de Zuiderse zon in huis, vandaag laten we het hele huis stralen, stralen met de allerbeste aardse aardappelsalade ter aarde!

Hieronder ziet u enkele voorbeeldfoto’s maar onder de foto’s volgen enkele extra tips om het werkelijk onvergetelijk te maken.

Ingrediënten voor 4 personen en extra speciale geheimen van Verbraak:

Allerbeste aardse aardappelsalade:

● 800 gram vastkokende aardappelen
● 5 tenen knoflook
● 1 rode ui
● 1 komkommer
● 2 stengels bleekselderij
● 1 bakje kerstomaatjes
● Tijm
● 4 à 5 eetlepels Griekse yoghurt
● Scheutje citroensap
● Olijfolie
● Zeezout
● Peper

Aangezien er uiteraard geen filmpje is van de allerbeste aardappelsalade ter aarde zal ik hieronder kort en bondig het geheim tot dit succesnummer voor jullie uiteenzetten.

Tijd dus om aan de slag te gaan. We beginnen met het schillen van de aardappelen en snijden ze daarna in kleine blokjes. Als dit gedaan is nemen we een met olijfolie ingevette schaal en pletten we daar 3 teentjes knoflook in, aardappelen toevoegen en flink wat olijfolie eroverheen. Nu volgt het belangrijkste moment, het op smaak brengen van de aardappelen. Voeg behoorlijk wat zout en peper toe en hussel de aardappeltjes goed doorelkaar. Nu alleen nog tijm toevoegen en dan schuiven we ze zo een op 230 graden voorverwarmde oven in om in ongeveer 30 minuten goudbruin gebakken te worden. Mocht je ovenschaal niet groot genoeg zijn dan kun je de aardappels ook op een met olijfolie bestreken bakplaat grillen.

Zo de eerste stap is klaar dan kunnen we ondertussen dat de aardappelen heerlijk liggen te grillen de groenten wassen en snijden. Leg de gesneden groenten nu even apart en dan kunnen we verder gaan met het maken van de dressing. De dressing is echt doodeenvoudig, mix de yoghurt met 2 geperste teentjes knoflook, citroensap, olijfolie, peper en zout et voilà.

Het werk zit er al bijna op, het is nu alleen nog wachten totdat de aardappeltjes klaar en afgekoeld zijn tot lauwwarm en dan kunnen we de salade afmaken. Dus proef even als ze een minuut of 20 uit de oven zijn en hussel dan de groenten, dressing en gegrilde aardappelen door elkaar en het is klaar.

Deze salade is overigens ook heerlijk met een gegrild stukje vlees en als je wil kun je er ook nog wat Feta over verkruimelen

Je kunt deze salade nu meteen lauwwarm eten, dus val maar aan want zo eenvoudig is het om je dit weekend heerlijk onder te dompelen in warme Zuiderse sferen, dus hef het glas en waan je in de Griekse zon met de allerbeste aardse aardappelsalade ter aarde!

Extreem rechts Israël in Nederland: de hetze tegen Sigrid Kaag (3)

Op dinsdag 24 oktober staat minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking al bijna op het bordes met haar collega ministers van het kabinet Rutte III. De gebruikelijke screening van ministers heeft blijkbaar ook niets opgeleverd. Niet dat dit de hetze tegen Kaag enigszins doet kalmeren want op deze dag doet Likoed Nederland, de zusterorganisatie van de in Israël regerende Likud partij van Netanyahu, een laatste wanhopige oproep: ‘Geen terroristenvereerder in het nieuwe kabinet’. Likoed Nederland is een bekende speler op dit terrein die zich vooral manifesteert in de media met het demoniseren van de Palestijnse samenleving en vaak onterechte antisemitisme beschuldigingen. De hele organisatie lijkt overigens uit één man te bestaan, de oud VVD senator Tom Struyk Van Bemmelen.

Van Bemmelen somt in zijn aanklacht tegen Kaag alle eerdere ‘argumenten’ op, inclusief het ‘Netanyahu is een racist’ citaat, echter de kern van zijn betoog is – zoals bij de column van Bas Paternotte op Geenstijl al te zien viel – Kaags relatie via haar echtgenoot tot terrorist Yasser Arafat. Nieuw hierbij is dat in een uitzending van Tegenlicht uit 2015 over Kaag is gebleken dat zij in de woonkamer een foto van het hele gezin met Arafat heeft staan. Vandaar de kwalificatie terroristenvereerder en van Bemmelen haalt zelfs de kinderen van Kaag erbij die ‘pro-terrorisme’ zouden worden opgevoed. Dat het nog hysterischer kan bewijst het extreem rechtse haatblog De Dagelijkse Standaard die de benoeming van Kaag als antisemitisch bestempelt op basis van het artikel van Likoed.

Deze wel hele flagrante poging tot karaktermoord valt zelfs de MSM op en Tom-Jan Meeus van het NRC schrijft er een column over waarin hij de overdreven en ridicule beschuldigingen weerlegt. Zoals eerder hier vermeld werkte de echtgenoot van Kaag voor Arafat ten tijde van het ‘vredesproces’ vanaf 1993 in welk jaar Arafat – ontegenzeggelijk een voormalig terrorist – de nobelprijs voor de vrede voor kreeg. Binnen de extreem rechtse pro-Israël propaganda geldt echter het adagium dat ‘eens een terrorist altijd een terrorist’ en is de uitgangspositie dat alle Palestijnen in eerste instantie terroristen zijn, zelfs kinderen.

Het ‘eens een terrorist altijd een terrorist’ argument is natuurlijk wel lachwekkend indien Likoed als organisatie dat oppert. De oprichter van Likud in 1973, de latere premier Menachem Begin, was namelijk zelf een terrorist. Voor het uitroepen van de staat Israël in 1948 was hij als leider van de terroristische Joodse organisatie de Irgun verantwoordelijk voor bomaanslagen en liquidaties waarvan de bomaanslag op het King David Hotel in 1946 waarbij 91 doden waaronder 17 Joodse slachtoffers de meest beruchte is. Misschien heeft Tom van Bemmelen wel een foto van Begin in zijn huiskamer hangen, hij werd immers net als Arafat na zijn terroristische carrière premier en internationaal staatsman.

In een hetze gelden argumenten echter niet en gaat het erom zoveel mogelijk te framen. En de foto van Kaag met gezin met Arafat is natuurlijk gemakkelijk scoren.

Op zaterdag 28 oktober wanneer Kaag inmiddels al beëdigd is, publiceert de Pro-Palestijnse organisatie The Rights Forum het artikel met het verhaal van ex CIDI medewerker Cnaan Lihpshiz die achter het persbericht van JTA zat. Het lijkt er op dat pro-Israël lobyiste, ex-CIDI directeur en hoofdredacteur van het Nieuw Israëlitisch Weekblad Esther Voet als insider hier van het begin af aan van op de hoogte is geweest. Hoewel zij op twitter ook van het begin af aan betrokken is bij het aanzwengelen van de hetze tegen Kaag en daarbij zelfs insinueert dat Kaag een antisemiet zou zijn, blijft zij opvallend terughoudend ten opzichte van het lasterlijke JTA persbericht. Voet die zich graag als gematigd voordoet, distantieert zich op twitter ook van het stuk van Likoed  en gaat er prat op dat haar eigen stuk dat de vrijdag ervoor verscheen gedaan is op basis van eigen onderzoek

Dat stuk Sigrid Kaag in vijf vragen blijkt een wat minder opzichtig maar toch lasterlijk stuk vol insinuaties. Zo komt Voet nu expliciet naar buiten met de beschuldiging dat Kaag een voorstander van de BDS-beweging is. Iets dat bas Paternotte de zondag ervoor nog impliciet suggereerde. Voet levert geen enkel bewijs voor deze beschuldiging. Het enige doel hiervan is Kaag als extreem pro-Palestijns af te schilderen vanwege de extreme reputatie van deze beweging.

Hetzelfde geldt voor het zogenaamde eigen onderzoek dat Voet gedaan heeft. Dat blijkt een analyse van het twitteraccount van Anis al-Qaq @Jerusalem47, de echtgenoot van Kaag, te zijn. Daar valt eigenlijk helemaal niets over te zeggen want het is een vanaf 2012 amper gebruikt account (86 tweets) dat vanaf april 2015 al niet meer gebruikt is. Al Qaq tweet op dit account vrijwel geen meningen slechts artikelen. Voet zegt daarover: ‘Op dat account veel retweets van Electronic Intifada, een activistische BDS-organisatie, en veel meldingen over de carrière van zijn vrouw. Hij is opvallend neutraal over Hamas’. In totaal tweet al-Qaq die dus zelden zelf commentaar bij een tweet zet, 6 keer een artikel van Electronic Intifada van de 86 tweets in totaal. Van die 86 tweets zijn overigens 22 tweets artikelen van het centrum rechtse Jerusalem Post dus in welke zin zijn die 6 tweets veel? Voet schrijft hier ook dat Electronic Intifada een activistische BDS-organisatie is maar ook dat is niet waar. EI is een zelfstandig pro-Palestijns online platform dat niet aan BDS verbonden is. Het is natuurlijk de bedoeling om al-Qaq zo extreem mogelijk af te schilderen. Vandaar ook de laatste opmerking dat hij ‘opvallend neutraal tegenover Hamas’ zou staan. Van alle 86 tweets gaat er maar 1 over Hamas waarbij al-Qaq over een toespraak van Hamasleider Mashaal opmerkt: ‘Interesting to see how Hamas reacts’. De conclusies van Voets ‘onderzoek’ zijn verzinsels gebaseerd op niets.

Het gaat te ver Voets stuk op de nog verder ruimschoots aanwezige onterechte frames richting Kaag te analyseren op de laatste zin van het stuk na waarbij Voet op een bijzonder smerige manier de integriteit van de toekomstige minister ter discussie stelt. Kaag wordt namelijk verantwoordelijk voor het ontwikkelingsgeld dat naar de Palestijnse Autoriteit gaat. Die laatste betaalt vergoedingen aan de families van omgekomen Palestijnse terroristen. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat de internationale gemeenschap waaronder Nederland achteraf zou meebetalen aan het mogelijk in stand houden van Palestijns terrorisme. De internationale gemeenschap zou hier ook veel resoluter tegen op dienen te treden. Het is echter moeilijk voor de Nederlandse regering vanwege te weinig zicht op geldstromen binnen de PA om hier concreet iets tegen te doen. Voet schrijft hierover met betrekking tot Kaag de nieuwe minister:

Daarnaast is er nog altijd het hete hangijzer van de salarissen die door de Palestijnse Autoriteit worden uitbetaald aan de families van terroristen, waarvan de Tweede Kamer zich inmiddels bewust is. Het zal aan de oplettendheid van het parlement liggen om te monitoren of Kaag, direct of indirect, ‘douceurtjes’ die kant op zal proberen te sluizen.’

Een bijzonder lasterlijke uitsmijter. Wat minder schreeuwerig maar van hetzelfde niveau als de zwartmakerij van Likoed Nederland of Opiniez waarvan Voet zich voor de vorm distantieert.

Anderhalve week na de start van de hetze tegen Kaag pietert deze iets uit. Het laatste wapenfeit is een wederom nietszeggend stuk op Geenstijl over Kaag, het derde inmiddels (!), waarin auteur Constanteyn Roelofs, Kaag wegzet als ‘Palestijnse mol en Arabisch raspaard van Troje’, daarbij weer verwijzend naar het nietszeggende lasterlijke stuk van Esther Voet.

Kaag is inmiddels in functie dus wat heeft deze hetze nu opgeleverd en wat was de bedoeling ervan? Het antwoord daarop in het volgende en laatste deel. (wordt vervolgd)

 

De smaak van Verbraak #81

Vrijdagmiddag, de week raasde weer voorbij en het weekend kan dus beginnen. Het weekend wat altijd garant staat voor de geneugten des levens en een van die geneugten is uiteraard de smaak van Verbraak!

Het was een drukke week voor Verbraak, zo druk dat ik amper de regeringsverklaring kon volgen en zelfs zo druk dat het koken van een overheerlijke smaak van Verbraak klassieker erbij inschoot. En daarom deze week eens een andere insteek bij de smaak van Verbraak, ik ga een heerlijke ontdekking uit de supermarkt met jullie delen.

Dus daar gaan we weer, vergeet de wekelijkse beslommeringen, vergeet alle ophef, de politieke malheur en geniet!

We hebben uiteraard allemaal wel eens geen zin of tijd om na gedane arbeid te koken en dan duiken we meestal snel de supermarkt in om een smakeloze pizza, gore magnetron maaltijd of een maaltijdsalade met ranzige dressing uit de vakken te grissen. Vooral die laatste vind ik er persoonlijk vooraf altijd heel smakelijk uitzien maar je komt altijd bedrogen uit, kapot gekookte pasta, droge kipfilet, drie flintertjes zalm en zoals al eerder aangegeven vettige ranzige dressing.

Maar de wonderen zijn gelukkig de wereld nog niet uit zo ondekte ik pas geleden toen ik met mijn geliefde Amber de hele dag in de trein zat. Na zo’n 5 uur in trein en bus liep ik namelijk even de AH tot Go in om wat te eten te scoren en mijn oog viel op iets wat ik meteen interessant vond, Sushisalade. Het inspireerde mij zelfs meteen want dit is natuurlijk veel eenvoudiger dan sushi maken dus ik zal zeker zelf ook nog met deze salade gaan experimenteren. Maar nu snel terug naar deze sushisalade, jullie begrijpen dat de keus snel gemaakt was en dat ik reuze nieuwsgierig was maar ook terughoudend want zoals aangegeven meestal valt het achteraf vies tegen.

Dus toen ik uit de Ah tot Go kwam doken we snel de trein in om uitgehongerd als we waren aan te vallen op deze nieuwe maaltijdsalade en wat schetste onze verbazing, deze 2 fijnproevers waren beide lyrisch. Het was echt een verrukkelijke salade met heerlijke Japanse boontjes, wel te weinig zalm, gedroogd zeewier, uiteraard sushi rijst, nog wat groentjes en een fluweel zachte dressing.

Deze week dus geen ingrediëntenlijstjes, foto’s, filmpjes of uitleg.

Neen deze week de bindende weekendtip van Verbraak, simpele sushisalade en hij is ook nog eens in de bonus!

Extreem rechts Israël in Nederland: De hetze tegen Sigrid Kaag (2)

Precies 24 uur nadat bekend is geworden dat Sigrid Kaag minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking gaat worden in het kabinet Rutte III, krijgt  de door aan extreem rechts Israël gelieerde of daarmee sympathiserende opiniemakers en tweeps aangezwengelde  hetze tegen Kaag vlak voor het weekend een ware kickstart. De belangrijkste stok om mee te slaan is het door ex CIDI medewerker Cnaan Lihpshitz bewust verkeerd vertaalde citaat van Kaag uit het programma Buitenhof uit 1996 op basis waarvan Kaag beschuldigd kan worden de huidige premier Netanyahu een racist genoemd te hebben. Gebaseerd op Lihpshitz’ persbericht voor JTA, komen vrijdagavond en zaterdag verschillende Israëlische media met artikelen met het verdraaide citaat dat wellicht nog problemen op kan leveren voor de officiële benoeming van Kaag de week erna.

“Extreem rechts Israël in Nederland: De hetze tegen Sigrid Kaag (2)” verder lezen

Extreem rechts Israël in Nederland: De hetze tegen Sigrid Kaag (1)

Het gaat maar om één ding. De verdere illegale kolonisatie en uiteindelijk annexatie van het grootste deel van de Westbank inclusief ‘Oost-Jerusalem’. De huidige extreem rechtse regering van Israël is dichterbij dan ooit en entameert een permanente politieke media oorlog tegen alles en iedereen in binnen en buitenland die de voortschrijdende ‘facts on the ground’ op de Westbank een halt toe willen roepen. Van de anti-BDS wetgeving in de VS tot de karaktermoord op de nieuwe minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking Sigrid Kaag, het is uiteindelijk allemaal onderdeel van dezelfde strijd.

Hoewel Sigrid Kaag inmiddels gewoon aan de slag is gegaan als minister, gaat de hetze tegen haar persoon op de extreem rechtse pro-Israëlische sociale media gewoon door. De voor de Israëlische overheid werkende lobbyist en ere-ambassadeur Eliezer Yair gooide afgelopen zondag maar weer een reeks tweets eruit om de – inmiddels aangetoonde – laster tegen Kaag op gang te houden. Hij riep zelfs op om toch maar weer in het verleden van de minister te duiken want na meer dan een week hetze tegen Kaag is er niets onoorbaars naar boven gekomen.

 

De hetze tegen Kaag begon vrijwel direct op donderdag 19 oktober toen RTL Nieuws het bericht bracht dat Kaag naast Halbe Zijlstra minister voor Buitenlandse Zaken zou worden. Al maanden werd er vooral door de extreem rechtse zionistische website Opiniez actie gevoerd tegen een eventuele benoeming van topdiplomaat Kaag op BuZa dus toen het bericht naar buiten kwam, verspreidde de laster zich vanuit de aan Opiniez gelieerde twitter contreien razendsnel door de extreem rechtse pro-Israel en rechtse twittersfeer.

Sigrid Kaag is namelijk getrouwd met een Palestijn, Anis Al-Qaq, die na de Oslo-akkoorden van 1993 tijdens het inmiddels mislukte vredesproces onder Yasser Arafat een aantal functies bekleedde voor de Palestijnse Autoriteit. Een andere reden voor de hetze kan er niet zijn want Kaag onderschrijft als VN diplomaat uiteraard de op internationaal recht gebaseerde politiek van de Verenigde Naties dat ook het buitenlands beleid is van Nederland en de VS. Volgens dat beleid is de kolonisatie van de Westbank inclusief Oost-Jerusalem door Israël illegaal.

Het is voor ondergetekende onmogelijk om het totale verloop van de hetze tegen Sigrid Kaag in de (sociale) media te schetsen. Wat nu volgt is een samenvatting daarvan met de belangrijkste gebeurtenissen/publicaties en spelers die de hetze aan de gang houden met als doel zicht te krijgen op hoe extreem rechts Israël zijn invloed aanwent om een nieuwe Nederlandse minister, op voorhand, te beschadigen.

Zoals eerder vermeldt, waarschuwt de website Opiniez en voornamelijk auteur Uri van As al maanden voor de benoeming Kaag als minister van BuZa. Deze website lijkt ook nauw betrokken te zijn geweest bij het uit Israël wegkrijgen van kritische NRC-journalist Derk Walters. Blijkbaar is deze Van As goed ingevoerd binnen de Nederlandse overheid. Hij zag de benoeming van Kaag al lang van te voren aankomen en in ieder stuk met Israël of de VN als onderwerp haalde hij Kaag door het slijk. Opvallend daarbij is, is dat ondanks dat Van As al maanden tegen Kaag ageert er geen concrete beschuldigingen geuit worden. Het is vooral stemmingmakerij in de trant van ‘Israëlhater’ en ‘Palestijnenknuffelaar’ etc.

Dat lijkt ook het grote probleem bij het opzetten van een smeer campagne tegen Kaag. Ze is een diplomaat met een uitstekende internationale reputatie, veel ervaring en dus prima geschikt voor de functie. Bij gebrek aan concrete zaken waarmee Kaag aangevallen kan worden, concentreert de hetze zich in eerste instantie op twee punten: er zijn een aantal foto’s beschikbaar van Kaag die voor haar werk bij de VN een hoofddoek draagt en er is een uitzending van Buitenhof uit 1996 waarbij Kaag in een debat met in west-Jerusalem woonachtige orthodox Joodse op de Westbank zogenaamde extreme uitspraken met betrekking tot het Israelisch-Palestijns conflict gedaan zou hebben.

Via twitter komt de hetze dezelfde avond al snel op stoom. Belangrijke extreem rechts Israël (vanaf nu ultrazionistische) tweeps als Leon de Winter (>11K volgers) en Esther Voet (>11K volgers) voormalig directeur van het CIDI, versturen stemming makende tweets waarbij Voet zelfs de insinuatie van antisemitisme richting Kaag niet schuwt.. Een sleutelfiguur in het ultrazionistische netwerk lijkt de in Israël woonachtige Joop Soesan. Hij zal de gehele week alle nieuwe pogingen tot het zwart maken van Kaag blijven tweeten.

Door het over en weer retweeten van de frames binnen het netwerk is de #ophef goed op gang. Het probleem is alleen dat er nog weinig concreets negatiefs over Kaag te melden valt. Sterker nog, uit de gewraakte uitzending van Buitenhof uit 1996 komt Kaag naar voren als welbespraakte diplomaat die het standpunt van het internationale recht verwoordt en voorstander is van verdere vredesbesprekingen in tegenstelling tot de toenmalige en huidige premier Netanyahu. De aanleiding voor het gesprek in Buitenhof in 1996 was het stopzetten van de vredesbesprekingen door Netanyahu.

Echter, aan concrete laster wordt dan inmiddels gewerkt door journalist Cnaan Liphshitz, net als Esther Voet een ex medewerker van het CIDI, die voor het Amerikaans Joodse pers agentschap JTA schrijft. Op vrijdagochtend publiceert Liphshitz een stuk waarin hij op basis van een bewust of onbewuste verkeerde vertaling uit het programma Buitenhof uit 1996, beweert dat Kaag in het gesprek Netanyahu voor Racist uitmaakt. In het stuk met de de lasterlijke kop Holland’s new deputy minister of foreign affairs accused Netanyahu of racism staan nog meer fouten en verdraaiingen dus het heeft er alle schijn van dat dit artikel in alle haast maar bewust tot stand is gekomen om op vrijdag en in het weekend nog vol uit te kunnen pakken tegen Kaag. Verschillende kranten in Israël zoals Haaretz en Times of Israël zijn immers aangesloten bij JTA en met vanuit Israël komende aanklachten tegen Kaag en haar gewraakte uitspraken tegen de huidige premier Netanyahu, kan de officiële benoeming van Kaag die nog een paar dagen op zich laat wachten wellicht nog een halt toegeroepen worden.

In de Nederlandse rechtse tot extreem rechtse (online) media is dit stuk nog niet bekend maar via de ultrazionistische twittersfeer zijn zij wel al op de hoogte van de #ophef. Alles dat anti-Islam, anti-elite, anti-links (D66) of pro-Israël, is in deze media nieuwswaardig. Uiteraard opent Geenstijl de hetze bij monde van Bart Nijman met een niets zeggend stuk Nieuwe MiBuZa (D66) draagt een hoofddoekIn het stuk noemt Nijman Kaag een ‘Palestijnenpijper’ maar bij gebrek aan bruikbare zaken ligt de focus op de grote foto van Kaag met hoofddoek. Dat Kaag die hoofddoek draagt voor haar werk bij de VN waarbij zij moet onderhandelen met allerlei extremistische islamitische groepen in Syrië en Libanon wordt uiteraard niet vermeld. Het draait hier alleen om Kaag, getrouwd met een Palestijn, als moslim of als moslimknuffelaar weg te kunnen zetten. Dat is op extreem rechts twitter namelijk genoeg voor dagen lang racistische bagger.

Sigrid Kaag heeft sinds de bekendmaking van haar aanstaande ministerschap haar – voornamelijk voor  werk gebruikte – twitteraccount op slot gezet. De reden hiervoor is natuurlijk volstrekt duidelijk. Het nieuws van haar ministerschap is nog geen 24 uur oud en een ware haat campagne tegen haar persoon is in volle gang op twitter. Uiteraard wordt het feit dat Kaag haar account op slot gegooid heeft tegen haar gebruikt. Bart Nijman insinueert in zijn stuk dat ze wat te verbergen zou hebben en geeft een link hoe de reaguurders evengoed op haar twitteraccount kunnen kijken. De anonieme ‘feitenkoning’ @Seven_ (4735 volgers) blijkt daar al tijdje mee actief mee bezig te zijn:

Waarom of in wiens opdracht (Geenstijl?) dit anonieme account de hele vrijdagmiddag Sigrid Kaag als moslim of ‘moslimknuffelaar’ probeert te framen is een raadsel. Een retweet van een uitgekomen boek van een Libanese collega van Kaag uit 2015 blijkt op deze manier  al een ‘scoop’. Vlak voor het weekend komt de hetze op volle kracht. Bondgenoot van extreem rechts Israël en leider van de PVV (>900.000 volgers) Geert Wilders noemt Kaag  vlak voor 16.30u in een tweet ‘Palestijnenlover’. Rond dezelfde tijd publiceert de Times of Israël het stuk van Cnaan Liphshitz met de valse beschuldiging dat Kaag Netanyahu een racist genoemd zou hebben onder de titel Dutch activist (! sic) who called Netanyahu a racist named deputy foreign minister. Wilders tweet het stuk met de valse beschuldiging direct daarna.

Rond dezelfde tijd tweet Joop Soesan hetzelfde net gepubliceerde artikel met het tevreden commentaar dat ze het in Israël ook door hebben. Het betreft hier uiteraard een op een hetzelfde van Cnaan Liphshitz uit Nederland afkomstige artikel met de valse beschuldiging gebaseerd op de uitzending uit Buitenhof 1996. Zo aan het begin van het weekend een prima stuk om extra #ophef te genereren op sociale media. (wordt vervolgd)

 

 

Out of the box; sleep well!

Deze week is bekend geworden dat we onze mening mogen geven over ‘de sleepwet’. Een wet die overigens al is aangenomen door de Eerste Kamer. Logisch, immers de sleepwet is het summum voor de overheid die graag achter onze voordeur wil kijken, iets waar we op Batavirus al eerder aandacht aan hebben geschonken. Alles wordt uit de kast getrokken om ons te overtuigen dat het voor onze eigen bestwil is. De mantra ‘als je niets te verbergen hebt, ben je voor de sleepwet’ en de drogredenatie dat het bijdraagt aan de strijd tegen terrorisme zijn de meest gehoorde.  En mochten we er toch anders over denken, dan hebben Buma, Rutte en Segers ons al duidelijk gemaakt dat de uitslag van het referendum voor hun besluitvorming niet van belang is. Met andere woorden, die sleepwet gaat er komen, hoe dan ook. Ik verdenk de heren er trouwens van dat ze met het boek 1984 van George Orwell, ooit verplichte kost in het onderwijs, letterlijk en figuurlijk invulling geven aan hun natte droom.

“Out of the box; sleep well!” verder lezen